Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  33  |  34  |  35  |  36  |  pagina 37  |  38  |  39  |  40  |  41  |  volgende »
.
Ik heb een moeilijke jeugd gehad.
Mijn vader sloeg en mishandele mijn moeder en zus. Toen ik klein was had ik er niet veel van doen maar na een tijdje had ik door dat er iets mis was. Mijn vader heeft mij nooit geslagen maar het zien en weten dat je er niks aan zal kunnen doen is afschuwelijk. Inmiddels is het al 2 jaar over en zijn mijn ouders gescheiden. Omdat mijn zus al meerderjarig is heeft ze niks meer met hem te maken maar elke week zie ik er weer tegenop om hem te zien. Hij is wel veranderd hoor en hij doet aardig maar ik zal het verleden niet vergeten. Ik werd op de basisschool gepest en nu op de middelbare nog steeds. Ik heb besloten om te kiezen voor de basisschool waarvan een meisje uit groep 8 ook naartoe ging voor de veiligheid (ik ben zelf erg gevoelig en verlegen). Ik doe me heel anders voor dan ik eigenlijk ben en ik wil dit niet meer langer doen ik heb elke dag zoveel stress en ik heb niemand om dit mee te delen. Elke dag denk ik aan zelfmoord plegen maar daar ben ik te laf voor. Als er maar een manier zou zijn waardoor ik weg zou kunnen zijn zonder dat mijn familie verdrietig word.

27-05-2017  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Flevoland
Zelfmoord plegen
Ik ben Bella en ben 11 jaar ik haat mijn leven ik heb veel meegemaakt
•mijn BFF is overleden
•ruzie met mijn oom en tante
•ruzie met mijn ouders
•ik word geslagen door mijn moeder....
•mijn vader en moeder hebben allebei een herseninfarct gehad en zijn bijna overleden.
•ruzie met mijn halve familie
•opa en oma zijn overleden
•geen vrienden helemaal alleen....
•niemand mag mij
•altijd uitschelden
•iedereen sluit me buiten en negeert me......

En ik word super erg gepest en wil zelfmoord plegen maar wat is de snelste en minder pijnlijkste manier om zelfmoord te plegen?? En och wat zouden de kinderen van mijn klas blij zijn dat ik niet meer leef!!! Ik kan er met niemand makkelijk over praten en als ik erover wil praten klap ik dicht en ik zou ook niet weten hoe ik het zou moeten overbrengen......Ik haat mijn leven en ben er echt klaar mee ik weet dat het nog jong is om op 11 jarige leeftijd zelfmoord te plegen maar dit is mijn enigste oplossing niemand mag mij en niemand snapt mij!!! Als ik zeg dat ik gepest word zeggen mensen gewoon : daar moet je boven staan......Als ze tegen je zeggen pleeg zelfmoord,spring voor de trein dan zeggen mensen: daar moet je niet naar luisteren......als je geslagen word zeggen mensen: sla terug.....mensen snappen niet wat je meemaakt en hebt meegemaakt ik heb een paar voorbeelden gegeven over mijn leven waarom ik zelfmoord wil plegen...maar er zijn nog veeeeeel meer dingen

27-05-2017  |  Naam: Bella  |  Leeftijd: 11  |  Provincie: Limburg
Niemand
Ik ben een meisje van 12 jaar en heb heel vaak zelfmoord gedagtens. Ik word niet gepest ofzo maar ik heb niemand alleen mijn vader en moeder maar die zijn heel vaak weg en heb wel 1 hele goede vriendin maar soms doet ze heel raar en weet ik niet wrm maar soms gebben we het ook wel leuk maar ze heeft wel meer vrienden dus we doen bijna niks meer met elkaar en ik heb wel anderen vriendinnen maar dat zijn geen echte ze laten mij altijd in de steek en ze praten achter mijn rug om en teggen dat ik dood moet gaan en 1iemand doet heel aardig tegen me op school maar als ze bij een andere vriendin is zit ze me uit te schelden en doet ze gwn heel gemeen. Wat moet ik doen??
26-05-2017  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 12  |  Provincie: Friesland
Help.
Heey,
Ik ben 13 jaar oud en ik heb sinds begin dit schooljaar zelfmoord gedachtes. Het begon met een groep meiden, ik dacht dat ze mijn vriendinnen waren maar na een tijdje lieten ze me keihard vallen. Ik zat er maar even mee.. daarna kwam ik weer bij een andere groep meiden. Zij waren aardiger.. maarrr na een tijdje gingen we steeds mei der samen doen.. toen werd ik vrienden met Anna ook een verstotende van die eerste groep. Daarna kwam er nog een meisje bij, Lisa. We hadden het even gezellig totdat het nog gezelliger werd, weer een nieuw meisje in onze vrienden kring! Het was puk. Zij was ook verstoten door die groep.

Ik heb erg veel ruzie gehad met die eerste groep, daardoor had ik veel stres en lag ik elke dag huilend in bed. Ik hoorde stemmen in mijn hoofd.. nog steeds trouwens. De stemmen vertelde wat ik moest doen en dat ik niks kon. Daardoor werd ik een beetje depressief. De stemmen werden steeds brutaler. Ik werd ook steeds onzekerder.
Ik heb een avond 30 min in de badkamer gezeten met mijn scheermes tegen mijn onderarm maar uiteindelijk kon ik het toch niet doen. Ik had toen de gedachte dat ik niet durfde te leven en dat ik te laf was om te sterven. Op een dag, een paar weken terug.. kon ik het niet meer houden... ik heb me toen huilend gesneden.. ik schrok van mezelf... ik heb verward wat in mijn dag boek geschreven... toen ik daarmee klaar was zag ik hoeveel bloed eruit kwam.. eerst was ik heel verbaast.. maar daarna schaamde ik me dood, nog steeds.. die vriendin Lisa heeft ook ervaring hiermee, ze zij dat het vanzelf wel overging maar van een andere vriendin heb ik het advies gekregen dat ik naar een Psychiater moet. Mijn moeder weet van niks, ik schaam me te erg.
Als je iemand weet die me kan helpen graag!
Groetjes!

P.s ik heet geen vrijdag😂

26-05-2017  |  Naam: Vrijdag.  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Zuid-Holland
Gerard
Al 16 jaar ga ik met de vrouw van mijn leven zins kort wilt ze niet verder met me ze zeg dat haar gevoel voor mijn kwijt is nou weet ik dat haar niet kan dwingen om van mijn te houden maar ik kan niet zonder haar zij is alles wat ik heb mijn grote liefde en maatje ik weet niet hoe ik hier mee om moet gaan het maakt me gek zonder haar zie ik geen toekomst





26-05-2017  |  Naam: Gerard  |  Leeftijd: 47  |  Provincie: Zuid-Holland
Niet goed genoeg?
Hallo,
Ik ben Sanne en ik ben 15 jaar. Dit is mijn verhaal:
Het begon toen ik in de brugklas kwam. Ik kende maar 1 iemand en die had de pest aan mij omdat ik zogenaamd anders was dan de andere meisjes. Ieder meisje had bijna lang haar en ik had het lekker kort en geverft. Waarom? Omdat ik dat mooi vond. Ik kwam de school iedere dag met dezelfde gedachten in. "Ben ik wle goed genoeg?" "Kan ik niet gewoon spijbelen?" Ik ging iedere dag naar school en voelde me niet fijn. Ik heb 1 keer in het jaar er iets van gezegt dat ze op moest houden met mij te pesten. De jongens noemden mij lesbisch en de meisjes ook. (Geen scheldwoord maar dat kan hard aankomen) En als ik thuiskwam zat mijn moeder op de bank TV te kijken. Ze vroeg niet hoe het ging. 1 keer ben ik thuisgekomen met bloed in mijn gezicht. Mijn moeders reactie daarop was "Doe er maar wat make-up overheen" Na een jaar alle pesterijen te zijn ondergaan,kwam ik in de 2de klas. Het ging hetzelfde door. In de vakanties als mijn vader ook vrij was gingen we niks doen. Mijn moeder vond de tv belangrijk en mijn vader zijn motor. Zo is het dus nog 1 jaar doorgegaan. Heb in die 3 jaar 2 zelfmoord pogingen gedaan,maar durfde niet. 1 keertje met pillen en 1 keer met een mes. Ben 1 jaar ook begonnen met snijden maar ben er snel mee gestopt. Ik probeerde er dagelijks over te praten maar mijn moeder kerde zich snel naar de tv of naar het eten. Mijn vader keerde zich naar zijn motor.

Ik heb nog steeds zulke gedachten en ik weet niet wat ik ermee moet doen.
Kan iemand mij helpen?
Groeten,
Sanne.

26-05-2017  |  Naam: Sanne  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Noord-Brabant
Vaak denk ik aan dood gaan
Vaak denk ik aan dood gaan,
Dood gaan is het leven
Soms wil je dood, al is het maar voor heel even

Dood is geen mens vreemd
De waarheid is 'dood', dat zal je leven lang blijven kleven

Dood is angstig het is voor altijd
De dood is voor alles wat leeft met een ziel zo teer
De dood kent geen spijt

De dood doet weten dat je leeft
De dood mist een ziel, mijn ziel zweeft

Dood gaan is soms wat ik zou willen
Geen pijn of verdriet, dat is zeker of toch niet!
De dood dood geen ziel of een gedachte
De dood is onmacht maar toch bij machte
Vergeef mij dood, vergeef mij het leven

Dood doet leven
Leven met de waarheid
Mijn ziel, mijn gedachte

Ik machtig de waarheid, de waarheid is leven, hand in hand met de dood
Al is het maar voor even...

25-05-2017  |  Naam: anoniempje  |  Leeftijd: 47  |  Provincie: Noord-Holland
Heeft iemand enig idee
Ik word vgm geestelijk mishandeld door mijn ouders en ik kan het echt niet meer aan. Ik denk al sinds mijn 10e aan zelfmoord maar had mezelf beloofd om het niet te doen maar ik kan er echt niet meer tegen. Ik wil hulp om gewoon ergens anders te wonen maakt niet uit waar. Ik had contact opgenomen met ggd maar zij zeiden dat ik me aanstelden. Iemand enig idee hoe ik dit kan oplossen?
25-05-2017  |  Naam: Onbekend  |  Leeftijd: 17  |  Provincie: Flevoland
Ik begrijp mezelf niet...
Ik weet echt niet bij wie ik terecht kan met mn probleem, ik heb lieve familie, lieve vrienden, een lieve vriend en een leuk leven. Ik heb geen enkele reden om te klagen, echt gewoon 0, maar toch voel ik me slecht. Met ups en downs. Ik verberg het voor iedereen, maar het eet me op van binnen uit. Ik voel ook vaak angst, kan het niet goed uitleggen. Angst voor alles ineens. Ik was vroeger ontzettend productief en nu doe ik niets meer. Ik zet me nergens meer toe, 1001 ideeën, maar daar houdt het op. Het allerliefst zou ik er niet meer zijn, maar ik wil niemand pijn doen... Het zit gewoon in mijn hoofd..
25-05-2017  |  Naam: Iemand  |  Leeftijd: 32  |  Provincie: anders
Ik wil dood al vanaf mijn geboren
Ik wil dood al vanaf mijn geboorte. Ik vind dat heb niets met te wereld.Ik voel me hier niet nodig en niet gelukkig en wil gewoon niet zijn.Ik vroeg me waroom ik ben hier? Ik moest nooit geboren zijn en ik ga zeker niet lang leven .Ik ben van plan alle medicijnen innemen maaroer ik nog wachten totdat mijn hond leef want ik houd ontzettend veel van mijn hond en blijf leven totdat mijn hond is.Daarna ga ik die alle pillen innemen. Zelf die gedacht maak me al vrij en gelukkig
KAN NIET WACHTEN eindelijk word ik vrij en weg van hier.ik weet niet wat daar te wachten staan maar heb gevoel dat daar ergens zou ik me weer gelukkig en thuis voelen. Ik ben niet ziellig maar zo voel ik me zoals ik dat weet vanaf kind.ik voel mee als fout dat ben hier ben geboren

23-05-2017  |  Naam: Agnissa  |  Leeftijd: 41  |  Provincie: Zuid-Holland
« vorige  |  33  |  34  |  35  |  36  |  pagina 37  |  38  |  39  |  40  |  41  |  volgende »