Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  32  |  33  |  34  |  35  |  pagina 36  |  37  |  38  |  39  |  40  |  volgende »
angst voor een dakloze toekomst
In 2013 ben ik opgenomen in psych. ziekenhuis Vrederust in unit 2 van gebouw de Schelde (ondergewicht). www.ggzwnb.nl heeft veel financiele moeilijkheden, ik ben bang dat er voor mij geen plaats meer zal zijn als patient. Ik heb een zwak lichaam (prikkelbare darmen) en de stoornis van Asperger en dwanghandelingen en ik word snel verkouden, als ik dakloos zou worden dan komt mijn dood snel in zicht.
01-01-2017  |  Naam: Frans  |  Leeftijd: 47  |  Provincie: Noord-Brabant
Kan niet meer
Halo Allemaal
Werd vroeger in Elkaar geslagen en door me broer misbruikt heb ook een auto ongeluk gehad op me 17e werd mishandeld tot me 20ste Ben toen uit Huis gegaan nu heb Ik Alleen mijn vrienden Ben werkloos en Ben bang op straat Terecht te komen omdat Ik Niemand heb mijn familie Denkt Alleen aan zichzelf en geld en de familie van mijn vriend ook plus het feit dat Ik ook nog adhd heb en me vriend heeft add fijn wat heeft het nog voor zin heb jaren me best gedaan en waar voor Ben weer werkloos omdat Ik zogenaamd pillen nodig dacht te hebben voor mijn depressie daardoor was Ik mezelf niet Ik wil mezelf niet zielig vinden Ben gewoon moe van het leven altijd alles Alleen doen werken en administratie omdat me vriend dat niet snapt

Ben moe en heb er geen zin meer in

01-01-2017  |  Naam: Detak  |  Leeftijd: 28  |  Provincie: Gelderland
Mijn verhaal
Mijn zus was geboren toen mijn moeder 17 was en ik toen me moeder 21 was ik en mijn zus hebben verschillende vaders die mijn moeder beide hebben verlaten toen ik 4 was vond mijn moeder een nieuwe man die toen ik 10 was overleed aan kanker mijn moeder had toen zo weinig geld dat ze zwart schoonmaken moest bij mensen mijn moeder begon veel te
drinken en gaat vaak uit mijn zus werd toen ik 12 was uit huis geplaatst omdat ze onhandelbaar was en toen werd ze op der 17de zwanger mijn ma haat mij nu en zegt vaak dat ze niet wil dat ik leef omdat ik niks volgens der doe en ik woon nu paar keer per week bij pleeg ouders. op de hogereschool heb ik nooit veel vrienden gehad en begonnen de vrienden van een vriend van mij me te pesten bedreigen proberen te slaan niet wetend waarom gebeurd dit nog steeds en die vriend die eigenlijk geen vriend is nu zelf ook en nu op nieuw jaar hebben ze een feest gegeven waar iedereen voor is uitgenodigd behalve ik zodat ik alleen ben en vandaag maken ze groepen aan met me foto der op waarin ze me uitschelden

01-01-2017  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Noord-Holland
Controleer ze
Waar zoek je naar in het leven?

Een partner? Een goede baan? Een toekomst voor je kinderen? Wat als, je nadat je zo lang gezwoegd hebt, al die dingen hebt bemachtigd en je je nog steeds niet voldaan voelt? Is het leven dan zogenaamd 'klaar'?

Wat als deze doelen heel ver buiten handbereik lijken? Moet je dan nog steeds zoeken? Moet je nog steeds (misschien tevergeefs) geloven in het o zo vaak gehoorde uitspraak "Het wordt toch beter"?

Zijn die doelen je bloed, zweet en tranen wel waard?
Maar de belangrijkste vraag: hecht ik daar überhaupt waarde aan? Zal ik dan nog steeds blijven zwoegen, voor iets wat vanzelfsprekend is voor 'normale' mensen, maar wat voor mij totaal oninteressant is? Als ik eerlijk ben, heb ik hier vrij weinig zin in.

Een leven waarin je niks doet, is niks anders dan een langzame dood. Waarom uitstellen?

Gelukkig nieuwjaar.

31-12-2016  |  Naam: Dubbels  |  Leeftijd: 22  |  Provincie: anders
'Gelukkig nieuwjaar'
Ik wil helemaal geen nieuw jaar in moeten gaan. Ik wil niet nog een jaar moeten volhouden. Ik wil niet nog een jaar van dag tot dag leven en overal tegenop zien. Ik wil mezelf niet nog een jaar verder zien terugtrekken om straks helemaal niets meer te hebben dat me eventueel overeind houdt. Ik wil niet nog een jaar moeten aanzien hoe ik alles verpest en kapot maak voor mezelf.
Ik wil gewoon rust. Eeuwige rust.

31-12-2016  |  Naam: Melissa  |  Leeftijd: 27  |  Provincie: Overijssel
Niks
Ik lijd aan een depressie, hoera.
In het kort zocht ik contact met lgbt kids in America. Zelf ben ik vroeger gepest en vanaf mijn 10e depresiief ik schreef een brief naar een vriend van mij en mijn ouders hebben het gelezen.
Ik snij mezelf
Mijn ouders helpen me niet
Ze denken dat het komt door de boeken die ik lees, de films die ik kijk.
Ik kijk het om te zien dat ik niet alleen ben
Ze maken er grapjes over
Zeggen dat ik de pest koppen in elkaar had moeten slaan
Dat het mijnschuld is
Dat ik mijn deppressie fake
Ik heb geen vrienden
Niemand mag me
Ik wil dood
Ik ben dik
60 kilo en 13 jaar
Ik haat mezelf maar weet niet hoe ik een pchygolloog krijg


31-12-2016  |  Naam: Ikweethetnietmeer  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Friesland
Ik wil dood
Al sinds kleins af aan wilde ik altijd al dood, omdat ik altijd zo alleen was. Ik heb alleen nooit de moed gehad om zelfmoord te plegen omdat ik dan aan mijn verdrietige ouders moest denken. Ik heb god heel vaak gevraagd waarom en gesmeekt om niet meer alleen te zijn, inmiddels ben ik 32, woon ik alleen en heb geen enkele vriendin en ben meer alleen dan voorheen...
ik heb nooit echt een gezonde relatie gehad, ieder keer als ik dacht dat er iemand van mij hield, kwam ik er al gauw achter dat het niet zo is. Bij vriendinnen net zo. Ik ben heel erg gesteld op mijn ouders, maar ik heb het idee dat zij niet zo gesteld zijn op mij. Volgens mij was de laatste keer dat mijn moeder langskwam een half jaar geleden, en dat heel even na alle gesmeek. Ik werk op dit moment niet omdat ik zwaar in depressie zat/zit en paranoïde verschijnselen vertoonde. Ik ben bang dat ik met oud en nieuw alleen thuis zit, meestal heb ik zelfmoordneigingen dan ook rond december met alle "gezellige" dagen waarin ik niemand heb die mij liefheeft. Kortom ik heb letterlijk niks om te leven, ik ben één grote mislukkeling en het spijt mij dat ik leef...

31-12-2016  |  Naam: Failure  |  Leeftijd: 32  |  Provincie: Noord-Holland
Hou vol
Hallo ik was vroeger vaak depressief. Maar ik hield vol en ik kwam er achter dat mensen ECHT van me houden. En er zijn mensen die ook van JOU houden. hou vol mensen gaan er kapot van als je zelfmoord pleegt. kijk in je buurt als je denkt dat je gezin en vrienden niet echt van je houden. In jouw straat zijn er echt wel mensen die jouw aardig vinden vooral als je elke keer dat je langskomt gewoon even hoi zegt. Als jij denkt dat niemand van je houd koop een huisdier of zelfs een knuffel. Want als je geen echte vrienden hebt is een hond ALTIJD geweldig. En als je hierdoor gered bent of als je het nog steeds overweegt denk dan aan mij want ik hou van iedereen
30-12-2016  |  Naam: volhoudertje  |  Leeftijd: 12  |  Provincie: Utrecht
Boos van verontwaardiging
Ik was in 2006 bij een kerk gegaan en leef sindsdien de geboden na als een jood bijna.
Op de forelderij gewerkt, later op de sociale werkplaats. Toen ik daar weg moest nam ik een krantenwijk, wat sinds de NK schaken er twee werden en een postwijk wat er ook twee werden.
Toen begon dat stomme RIBW weer met iets te emmeren. Ik zou iets psychisch hebben en ik werd tijdens de rechtszaak al boos van verontwaardiging. Daarna veroordeelde de rechter mij ziek wat ik niet ben. Ik was slechts boos dus.
En hier in het psychiatrisch ziekenhuis wordt helemaal niet naar je geluisterd. Ze denken gewoon dat je ziek bent. Verkrachten je met 10 man en injectie naalden.

Zogenaamde doktoren oordelen aan één stuk door wat echt helemaal nergens op slaat meer. Verhogen medicatie doseringen. En wat niet al.

Ik bid tot God dat hij mijn ziel uit mijn lichaam wil laten. Maar dat is helaas niet in Zijn overeenstemmende wil.

Mijn zus heeft al zelfmoord gepleegd. Mijn fijne vader vindt mij ook ziek. Ik heb niks aan die man. Ouders gescheiden. Alles is super kut.

30-12-2016  |  Naam: V  |  Leeftijd: 40  |  Provincie: Overijssel
fuck mijn leven
mijn moeder is een heel moeilijke persoon.
ik mag echt niks van haar, we hebben ook elke dag ruzie en het is door haar eigelijk dat ik het leven beu ben. zij maakt mij het leven zuur. als ik kon had ik al lang weggelopen of bij iemand anders verhuisd. als ik dat kon.....

29-12-2016  |  Naam: Margot  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Belgie
« vorige  |  32  |  33  |  34  |  35  |  pagina 36  |  37  |  38  |  39  |  40  |  volgende »