Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  30  |  31  |  32  |  33  |  pagina 34  |  35  |  36  |  37  |  38  |  volgende »
Het Einde? Maar Waarom!!
In 2011 op 2 januari de vrouw van mijn leven ontmoet.
2 Juli 2013 getrouwd. En 14 februari 2016 gescheiden.
Zei is alles voor mij.
Maar ik heb een karakter dat ik iedereen helpt, mijn ex-vrouw(1e), mijn kinderen, iedereen die wat aan mij vraagt.
Hierdoor bestede ik te weinig aandacht aan mijn vrouw. Ik luisterde ook niet wat ze zei. Ze heeft mij vaak gewaarschuwd. Wanneer ben je er voor mij. Ik was er ook, maar niet genoeg. Niet dat ik elke dag weg was, maar wel vaak in de weekende.
Hierdoor hadden we regelmatig/dagelijks ruzie. Waardoor haar zoon geen zin meer had om langs te komen.
Onder andere door dit, leek het mij beter om te gaan scheiden zodat zei niet haar kinderen kwijt zou raken.
Gevolg: zit nu alleen, in een eengezinswoning. Mijn kinderen zie ik niet meer. Zei heeft nu een eigen woning die ik ook weer heb helpen opknappen.
Ik voel mij vaak alleen. Werk 7 dagen in de week, maar heb geen enkel plezier meer.
Zei gaat nog met haar kinderen wat doen. Ik heb gewoon niemand meer.
Ik heb zo spijt dat ik ben gaan scheiden. Weet ook helemaal niet eens meer wat mij toen bezielde. Het leek de juiste oplossing, zodat zei haar kinderen niet kwijt zou raken. Maar nu????
Ik hou heel veel van haar, maar ze wil er absoluut niet over nadenken om mij een 2e kans te geven. Ik heb haar teveel pijn gedaan.
Weet het niet meer.
Als dit het leven moet zijn? Dan houdt het leven aardig op.

14-10-2017  |  Naam: Eigenwijsheid  |  Leeftijd: 52  |  Provincie: Zuid-Holland
Klaar mee
Ik heb zojuist een gesprek met met mn ouders en broer gehad, en we zijn tot de conclusie gekomen dat mijn vader nooit aan kinderen had moeten beginnen. Hij is een eenling die hardstikke zielig is en niet in staat is geweest om mij en mijn broer een goede opvoeding te geven. Ik schrijf dit nadat ik in een nabij gelegen bos zojuist met een riem om mijn nek tot de conclusie kom dat het zo niet gaat lukken. Ik wil gewoon dood. Ik heb geen toegevoegde waarde op deze wereld en al zou ik die hebben, dan zou ik niet mee willen doen aan deze poppenkast. Komende dagen maar eens op t web zoeken hoe je t makkelijkst een eind er aan kan maken, en dan is er eindelijk rust. Ik kan het iedereen aan raden.
14-10-2017  |  Naam: Pjieter  |  Leeftijd: 27  |  Provincie: Noord-Brabant
ik heb geen echte vrienden
mijn hele leven wordt ik al gepest over hoe ik ben en over mijn uiterlijk daardoor heb ik ook geen echte vrienden ik wordt mishandelt op school in elkaar geslagen ik denk dat de wereld beter af is zonder mij.
12-10-2017  |  Naam: anoniem  |  Leeftijd: 12  |  Provincie: Zuid-Holland
Ik weet het niet meer...
Ik weet het niet meer. Ik kan het niet uitleggen. Sinds vorig jaar heb ik sterk het gevoel dat mensen me niet zien. Vriendinnnen, mijn zusje en zelfs me ouders. Ik doe heel erg mijn best om erover te praten, maar het is nooit het juiste moment. Ik word alleen gelaten, uitgescholden, uitgelachen en noem maar op. *ik word niet gepest* Ik heb 2 beste vriendinnen en eentje daarvan heeft het heel moeilijk thuis. Dat weet ik, maar zij weet niet dat ik het weet. Doordat het zo moeilijk gaat bij haar, word ze snel boos. Vooral op mij. Om de kleinste dingen kan ze heel boos worden. Ik hou me oprecht in met sommige dingen zeggen of doen. Maar ook mijn zusje. Ze is nooit thuis, ik ben altijd alleen, en moet ook alles alleen doen. Me ouders zien dat niet. Ik kan de hele lijst met dingen wel gaan opnoemen maar het heeft toch geen zin. Het komt erop neer dat ik het gevoel heb dat mensen me niet nodig hebben. Er is altijd een extra stem in mijn hoofd die zegt "Doe nou maar, er is toch niemand die je mist" Terwijl ik weet dat mijn moeder het verschrikkelijk zou vinden. Elke dag hoor ik die stem wel. En thuis huil ik veel. Ik heb vaak met een mes bij me pols gestaan, maar ik durf het niet. Ik wil een pijnloze dood. Maar ho doe je dat? Ik kom nooit aan een overdosis. En voor de trein springen durf ik nooit. Het is heel lastig om mijn gevoel te beschrijfen, ik kan het eigenlijk niet. Maar ik voel me ongelukkig. Terwijl ik niets heb te klagen. Financieel niet, maar ook niet op school. Ik weet niet wat ik moet doen? Heeft iemand raad? X Anna 💓
12-10-2017  |  Naam: Anna  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Zeeland
wil niet meer.
Hallo, mijn moeder is 4 weken geleden redelijk plotseling overleden. Dat was zoiets het ergste wat me kon overkomen. We hadden een geweldige band met elkaar, en waren twee handen op 1 buik. We deelden veel dezelfde hobbies en ze was kwa praten slimmer en sneller dan de mensen hier (Limburg) om me heen. Ze was zeer lief, platinum hart en het was mijn beste maatje / vriendin. Ik kan niet meer. 10 jaar geleden mijn vriendin verloren en nu dit. En het leven is niks meer waard voor mij. Ik wil er een eind aan maken.
11-10-2017  |  Naam: Marc  |  Leeftijd: 50  |  Provincie: Limburg
Het is me teveel geworden
Ik ga nu al 3 jaar niet meer naar school en ben nu bijna 2 jaar uit huis gezet ik heb mij altijd al anders gevoelt en was mij daar bewust van ik ben niet gepest of belachelijk gemaakt en heb geen dingen meegemaakt het gene wat mij het gevoel gaf dat ik anders ben is dat ik niet blij word of kan voorstellen hoe het is om vrolijk te zijn.
Ik heb eigenlijk nooit echt plezier gekend en vind ook niks meer leuk ik slaap heel de dag en eet al 8 maanden lang alleen nog pasta en kip ik lus niks meer, ik wil niks meer, en ik kan niks meer ik heb mezelf helemaal geblokkeerd voor alles ik kom ook al meer als een jaar niet meer buiten, in ieder geval een andere plek dan thuis maar nu woon ik toch op een leefgroep. Ik heb een moeder die van me houdt en een vader die dat ook doet alleen die dat meolijk kan tonen en mij moeilijka accepteerd zoals ik ben. Het liefste ben ik gewoon thuis maar dat mag niet van da kinderrechter ik moet beter worden word er gezegd. Ik heb nooit iemand iets misdaan behalve mijzelf verwaarloosd. Omdat ik mezelf niet waardig vind. Ik kan mij niet inleven in andere. Ik heb nagedacht over een einde eraan maken maar heb nog nooit iets geprobeerd ik heb het er met niemand over gehad behalve een iemand die ik vertrouwde in het verleden en die heb ik nooit meer gezien. De enige reden dat ik er nog geen einde aan heb gemaakt is de gedachte dat mijn ouders aan mijn zusje van 6 moeten vertellen dat haar broer er niet meer is. Die gedachte spookt bij mij en daar word ik helemaal gek van ik wil het liefste gewoon slapen en nooit meer wakker worden. Ik weet het echt niet meer ik ben zelfs naar dingen aan het zoeken op internet van wat ik moet doen ik ben radeloos.

10-10-2017  |  Naam: Mike  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Noord-Brabant
help
ik wil dood
ik ben naar TSO gedumpt
ik wil in het ASO blijven
mijn pa is een pedofiel en een verschrikkelijk egoistisch mens
mijn ma begrijpt me niet

10-10-2017  |  Naam: anoniem  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Belgie
I wish i was dead
Hello all,
I don't have much to say cause most of u already know why somebody feel like to die. So in my case that i wish every night that i die is because i am so tired of living my life in this which i don't have freedom. I wish i could explain more. But i am sorry, just understand that i am so tired of being alive and living my life in this way. I am sorry

08-10-2017  |  Naam: Arash  |  Leeftijd: 23  |  Provincie: Noord-Brabant
Zelfmoord vanwege een jongen
Een paar dagen terug had ik contact met een jongen en ik kende hem al heel lang en ik vond hem heel erg leuk en hij zei dat hij van me hield afgelopen zaterdag ben ik met hem naar bed geweest en hij zei vandaag tegen me dat we niet voor elkaar gemaakt waren en dat hij me niet voor de gek wil houden ik ben er kapot van alsof mijn hart eruit gerukt word of alsof iemand me niet meer laat ademen en ik kan nergens anders meer aandenken....ik zit er aan te denken om zelfmoord te plegen vanwege mijn verdriet
08-10-2017  |  Naam: Kayleigh  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Zuid-Holland
Alles om me heen
Ik ben nu 6 maanden getrouwt. Alles begon zo leuk en zo lief. Tot op de dag dat ik te horen kreeg dat ze niet verliefd op mij was maar mij alleen leuk vond. Ik ben een persoon die niet veel praat en kijkt hoe alles verloopt. Dus heb ik mn mond gehouden en geprobeert het beste van te maken. Me ouders hebben ook te horen gekregen dat ze niet verliefd op mij is. We hebben bijna dagelijks ruzie. We wonen wel samen maar allebei op onze eigen manier. We praten amper met elkaar of groeten elkaar niet eens als we thuis komen. Ik voel me al langer dan 3 maanden depresief. Ik studeer en werk daarnaast. Elke ochtend als ik wakker word krijg ik neigingen om zelfmoord te plegen. Het lukt mij niet om deze situatie op te lossen. Ik ben ook bang om te scheiden. Ik weet totaal niet wat ik moet doen. Ik denk telkens dat ik liever zelfmoord kan plegen om van alles af te komen. Want dit kost mij te veel emotie en moeite. Ik heb van alles geprobeert maar het wilt niet lukken. Nu denk ik weer dat ik gewoon niet de juiste persoon ben op deze wereld. Dat ik liever tot de wereld vergaat stil ben. Dan denken ze maar maximaal 1 jaar aan mij maar daarna is iedereen mij vergeten. Want de leven gaat door voor iedereen behalve ik.
04-10-2017  |  Naam: Diep  |  Leeftijd: 25  |  Provincie: Zuid-Holland
« vorige  |  30  |  31  |  32  |  33  |  pagina 34  |  35  |  36  |  37  |  38  |  volgende »