Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  27  |  28  |  29  |  30  |  pagina 31  |  32  |  33  |  34  |  35  |  volgende »
zombie
het is wanneer en waar terug keren onmogelijk is. Het is wanneer er is geen stuk weg om door te gaan, dus je stop en je blijf zonder nieuwsgierigheid naar de leegte te kijken. Het is het punt wanneer en waar geen leven is meer, geen liefde, geen emotie, geen vreugde, geen pijn, geen lach, geen tranen, geen schreeuw, geen gefluister, geen taboe, geen aanraak, geen naam, geen ziel, alleen jezelf, alleen de dood.
01-02-2017  |  Naam: Zack  |  Leeftijd: 53  |  Provincie: Noord-Holland
1 2 nou nee ...
gister liep ik op straat. ik keek omhoog en hoopte dat er een orgel op me neer zou vallen. dat gebeurde niet. ben ik nu suïcidaal? ik heb vaker dat soort gedachten. laats stond ik te douchen. toen wilde ik mijn polsen doorsnijden met mijn scheermes. jammer genoeg was het mes te bot. het was vooral erg naar. geen goed eindresultaat. note to self: koop scherp scheermes. liefst van venus.
ik wens iedereen op deze site veel succes. op een dag zul je er wel komen net als ik. zie je daarboven... dan doen we een biertje x aman

30-01-2017  |  Naam: amanda  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Drenthe
Wat nu?
Al sinds mijn jonge jaren word ik van tijd tot tijd overvallen met negatieve gedachten. Ik weet de oorzaak hiervan. Althans, wat er gezegd word. Mijn jeugd...
Therapie enzo heeft me handvaten gegeven over hoe hiermee om te gaan.
Het lijkt of ik alles heb. Mooi huis, vette droombaan, leuke mensen om me heen... en toch voel ik me heel vaak alleen. Mijn vriend snapt me niet, en ik voel zo vaak dat ik verkeerd ben bij hem... en nu beginnen die gedachtes weer. Wat een kutleven als mens, ik wens zo vaak dat ik een dier of boom ben. De wereld is prachtig, zolang je maar niet met mensen van doen hebt. En ik kom ze overal tegen. Misschien beter om mezelf dan maar te verwijderen...?

30-01-2017  |  Naam: Tuul  |  Leeftijd: 34  |  Provincie: Noord-Brabant
heb geen zin meer om te leven
Nou ik was mijn moeder kwijt toen ik 3 of 4 jaar was mijn ouders waren gescheiden kreeg een 2 moeder die mij altijd sloeg en in de maag trapte dus een kloten leven verder ik ben getrouwd geweest met een vrouw van 5 kinderen ik werd opa genoemd van 4 kinderen was zelfs overgroot vader mijn vrouw stierf ik heb haar altijd verzorgt haar kinderen deden er niks aan toen zij dood was werd naar mij getrapt brand bommen gegooid iedere dag de ruiten er uir ik ben moeten vluchten heb door heel nederland gezeten onder politie bescherming op eens leerde ik een nieywe vrouw had 3 jaar er mee geleefd maar is stuk gelopen ze heeft me bij alles af genomen ik werd door hp in een senioren flat gezet waar ik nu 1 jaar woon ik ben niet meer depri naar een tijd ik heb genoeg mee gemaakt en daar om die gedachten nu ik ben 65 bijna 66 maat door dit alles wil ik niet meer leven ik heb genoeg elende nu trej van de voedselbank en sta onderbeheer veel schulden word wel geregeld maar ja ik werd zelfs nog pedofiel was maar politie heeft alles onderzocht en zijden dat was niet zo groetjes leo
30-01-2017  |  Naam: leo  |  Leeftijd: 65  |  Provincie: Overijssel
Is de dood een toekomst voor mij?
Hey,
Mijn situatie is wat moeilijk te beschrijven. Ik heb namelijk een aantal jaar geleden mijn eerste depressie gehad. Niks heeft dan meer nut. Je denkt alleen maar aan de dood. Ademhalen doet zelfs pijn. In die periode heb ik een haat voor mezelf ontwikkeld en ben ik vreselijk veel aangekomen. Ik slik antidepressiva (ik kom hier van aan). Ik zit heel erg met mijn gewicht. Thuis hoor ik alleen nog maar dat ik veel te dik ben en dat ik vaker naar de sportschool moet gaan (ik ga minimaal 2x per week). Ik voel me dik en lelijk, maar ik zet altijd mijn "vrolijke" masker weer op. Ondertussen gaat het ook niet goed thuis doordat mijn broertje alles terroriseert. Hij heeft een moeilijke tijd gehad, maar dat praat niet alles goed wat hij doet. Hij mishandelt mijn moeder (voor de lol en als hij zijn zin niet krijgt) en smijt met spullen. Ons leven (mijn moeder, mijn vader en mijn leven) draait alleen nog maar om hem. Mijn ouders en ik hebben het er zelfs wel eens over op wat voor manier we zelfmoord zouden moeten plegen. Ik voel alleen nog maar pijn en verdriet. Gelukkig ben ik niet meer. Een maand geleden had ik geld geleend aan mijn toenmalige vriend (390 euro). Hij heeft nooit meer tegen me gesproken en ik heb het geld nooit meer terug gezien. Alles doet pijn. Het psychologenclubje heeft me afgeschreven, omdat ik niet interessant meer ben. Ben ik niet goed genoeg voor de wereld? Is de dood echt alleen nog maar een betere toekomst voor mij?

29-01-2017  |  Naam: Amma  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Groningen
dom voelen
Hallo,

ik ben geboren met een zuurstof te kort,
eigenlijk heb ik hier al me hele leven last van.. maar nu komt het echt naar voren.. ik ben begonnen met rijlessen en heb dit aan gegeven en moest een testrit doen, maar dat is uit gekomen dat ik het beste voor mij is om in een automaat te rijden,, maar nu voel ik me zo ontzettend dom... ik ben bang dat ik nooit een leuke vriend krijg om ik dan een automaat rijbewijs ga halen en dat al mijn vrienden me in steek laten... en daarnaast voel ik me ontzettend gefaald.... en wil ik gewoon niet meer..

28-01-2017  |  Naam: lise  |  Leeftijd: 24  |  Provincie: Limburg
Geen kant op.
Ik kan geen kant op, wekelijks het gevoel dat niks zin meer heeft. School gaat slecht, voel me onzeker (al zie ik dat zelf niet in), constante verhalen om me heen over iemand die gepest wordt en zichzelf beschadigt. Elke week wel een ruzie met mijn vriend, nutteloze discussies, die de hele situatie alleen maar erger maken. En het ergste; niemand die te vertrouwen is. Gek genoeg is mijn thuisssituatie in orde. En toch voel ik me zo down, dat ik alleen maar aan nare 'dingen' kan denken. Het plezier van het bestaan zie ik niet meer in. Beschadig jezelf, leek me een oplossing om alle verdriet en donkere gedachtes uit me te krijgen. Ik weet niet zo zeer waar deze donkere waas ineens vandaan is gekomen...? Maar eenmaal toen het er was, is het niet meer weggegaan. Ik wil niet in therapie, of anti depressiva slikken, dat maakt je gezondheid alleen maar slechter. Ik kan geen kant op.
28-01-2017  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Zuid-Holland
Alles loopt mis
2 december is mijn alles overleden .... mijn opa hij mocht normaal gezien die dag naar huis maar opa heeft het niet overleefd.
Een week daarna had ik normaal examens deze heb ik niet gemaakt omdat ik namelijk zo diep zat....
Een paar weken later werd er bij mijn tante borstkanker vastgesteld ze was er gelukkig op tijd bij.....
Dan kreeg ik te horen dat mijn hondje waarmee ik ben opgegroeid kanker had .....
Daarna was de vakantie bijna gedaan en moest ik mijn examens inhalen..... tot op het moment mijn vriend het na een jaar en een maand uitmaakte dit een dag voor mijn examens ....mijn eerste echte liefde ik kan niet zonder hem leven .....
En dan na mijn examens is de vriend van mijn nicht tegen een boom geknald met als resultaat een scheur in zijn aorta en een paar bijkomende zaken.....het is net alsof alles dat ik aanraak of iedereen die ik ken sterft of ziek wordt ik kan dit gewoon allemaal niet meer aan 😭

26-01-2017  |  Naam: Hermien  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Belgie
Waarom het woord 'moord' voor een machteloze zelfdoding...?
Het zit me al jaren dwars, over het gebruik van het woord “zelfmoord” in het nieuws en de kranten.
Ik verbaas me nu over het bestaan van zelfs een website met deze woordkeuze.

Het woord “moord” blijft voor mij een afschuwelijke criminele en strafrechtelijke lading hebben.
Volgens de encyclopedie is moord een opzettelijk en een met voorbedachte daad.

Maar of dit nu “bewust” gebeurd is volgens mij nu precies het punt.

Dit zeg ik, omdat nu ruim 4 jaar geleden mijn zus plotseling is overleden door zelfdoding.
En dit was géén zelf overwogen keuze!
Ik hoop dat ik hier namens vele nabestaanden mag spreken. Want het is een afschuwelijk vraagstuk waar je mee achter blijft.

Ik verwijs u ook naar een artikel uit de krant BNdeStem van 28 mei 2016 verschenen is. Een moeder die een kinderboek maakt over dit onderwerp.
http://krant.bndestem.nl/bndestem/2609/
En zij omschrijft het zo mooi. Een “een buiten jezelf doding”…………
En ik mag hopen dat dit voor velen geldt. Ik kan me hier heel goed bij aansluiten.

Dus beste redactie, ik hoop dat dit mag bijdragen aan een bewustwording van het woordgebruik.
En denk hierbij in het vervolg aan de nabestaande, die dit met zich mee moeten dragen................

25-01-2017  |  Naam: Mw van Hassel  |  Leeftijd: 44  |  Provincie: Friesland
Zelfmoord
Ik zit er al lang aan te denken om zelfmoord te plegen maar ik word tegengehouden door mn vriendin lisa zij blijft mij steunen en k kan gwn niet zonder haar alleen ik had eerst omdat ik geen doel in mn leven zag en nu ook alleen dan extreem en zlefs mijn ouders zeggen dat ik nutteloos ben en op school doe ik gwn leuk enz maar van binnen ga ik kapot ik heb ook elke dag ruzies thuis ( geslagen worden) etc dus ik zit nu eraan te denken om mezelf op te hangen
25-01-2017  |  Naam: Owen  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Zuid-Holland
« vorige  |  27  |  28  |  29  |  30  |  pagina 31  |  32  |  33  |  34  |  35  |  volgende »