Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  25  |  26  |  27  |  28  |  pagina 29  |  30  |  31  |  32  |  33  |  volgende »
Gaat dit ooit verranderen?
Ik ben nu al ruim 2 jaar depressief, waarom is zeer onduidelijk voor me, dat is nog het meest frustrerende eraan. Sommige dagen voel ik mij even goed maar het komt altijd gelijk weer terug en ik zit er dan ook lang in vast... het enige waar ik nog voor leef is mn familie, vrienden, werk en mn hond. Ik denk veel aan zelfmoord maar ik heb nog nooit een poging gedaan omdat ik dat mijn ouders gewoon niet aan kan doen...
Ik ben geforceerd in deze wereld en ik kan er niets beters van maken

12-02-2017  |  Naam: Thomas  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Friesland
Gelukkig ben ik er niet meer
Gelukkig ben ik er niet meer nu zal je denken bij het lezen van deze tekst hoezo dan ,je schrijft dit toch!?
Nou daarvoor ben ik eind 2016 al gestorven en schreef dit alles eerder op en gaf een van mijn bekenden opdracht dit online te plaatsen.
Mijn leven begon 46 jaar geleden en ik werd geboren in Brabant, als derde uit het nest uit een zwaar christelijk gezin het buitenbeentje. Door een vroege ziekte in mijn kindertijd mijn lichaam hier en daar niet goed ontwikkeld, je kon er mee leven maar de schaamte, het ongemak en de ellende was te veel om gelukkig te kunnen zijn en worden met jezelf.
Mijn peuterjaren waren NON en klooster waardig, streng en daar werden dingen met je gedaan waar de paus vandaag de dag niet over wil praten, dat even terzijde, begon ik op mijn vijfde op de lagere school en die jaren waren een regelrechte ramp.
Als buitenlander in die tijd een vreemde in de bijt, ongekend anders dan een boerenpummel de zwart haar-dragende met accent sprekende allochtoon ,die rook naar knoflook ,Als kind was het al zwaar te halen ,zonder steun van anderen en met ouders die je niet voor de volle 100% konden steunen op het gebied van leren.
Op sociaal gebied moest ik alles zelf maar ervaren en kreeg geen hulp van niemand.
Door ruzies thuis werd ik al vroeg een rebel.
Ik was vroeg het huis uit en moest op eigen benen staan, al vroeg volwassen geworden en te weinig kunnen genieten van mijn kind zijn en mijn jeugd. Echter overleven was belangrijker dan leven laat staan genieten.
Je pakte de momenten, maar het was een continu strijd waarin je de strijd nooit kon winnen er viel niks te winnen! Je at omdat je moest overleven niet omdat je t lekker vond. Je ging een relatie aan omdat dat hoorde niet omdat je dat zo voelde, je werkte omdat t van je verwacht werd maar niet omdat je bezig was iets te doen waarin je plezier had. nee mijn leven heeft niks gebracht en ondanks dat ik gevochten heb voor wat ik waard was, heeft het enkel ellende gebracht. In de relationele sfeer drie keer een serieuste relatie gehad en drie keer mijn diepste verdriet gehad door verlies van mensen me heen en de schijnliefde van hen naar mij. ik kon niet meer huilen kon niet meer schreeuwen ik was in een continu vacuüms getrokken een waarin alles waar ik voor stond verloren zou gaan, privé werk vrienden ect..

Op mijn 48e 5 jaar na mijn scheiding kreeg ik ook nog te horen dat mijn dagen geteld waren, hoeveel pech kan je hebben of is het geen pech en bepaal je in zekere zin toch zelf wat je overkomt of niet.
Ik heb in mijn leven een paar gelukkige momenten gekend maar ben blij dat mijn strijd erop zit, het was vechten voor niks. Uiteindelijk besef je dat alle dingen waar je je druk om maakt t de moeite niet waard zijn om een dag te mogen genieten van niks.
Mijn niks zit erop en dit zal jullie mogelijk bereiken wanneer ik er niet meer ben sterker ik ben er al een paar maanden niet meer.
Is er iets dat ik jullie allemaal nog mee kan geven?
Ja...ik kan jullie meegeven dat elke dag waarin je ka genieten van het leven er een meer is en niet een minder zoals pessimisten weleens willen aandragen.
Het leven het zo goed mogelijk leven met anderen en proberen door de kleine dingen het groots te kunnen zien is een geschenk.
Voor al degenen die zich van hun leven willen beroven ,wil ik enkel aangeven ik wou dat ik nog jaren had gehad maar mijn tijd zat erop door ziekte geveld.
Ik was een strijder en dat ben jij ook, je moet strijden, je moet vechten tot t niet meer wil tot het niet meer kan, maar niet omdat je ervoor kiest.

Treur niet om jezelf dat mogen anderen voor je doen, treur om dat wat je kan betekenen voor anderen en anderen voor jou, treur wanneer je echte liefde niet kent en bereid bent liefde te geven en te ontvangen.
Ik ben maar een van de velen, die toevallig en op het juiste moment inzag wat het leven inhoudt, ik mocht met die kennis verder en met die kennis ben ik heengegaan .
Ik ben blij dat ik dat gegeven meekreeg en ik nog voor het einde van mijn leven begrepen heb wat het leven inhoudt.
Liefde is de code( F 63,9) en liefde is wat uiteindelijk bindend is.
Zij die begrijpen onderzoeken wel!




09-02-2017  |  Naam: Yerrel  |  Leeftijd: 46  |  Provincie: Limburg
Geen nut voor niks
Ik heb het gevoel voor alles allen te staan overal waar ik ook draai ben ik precies allen niemand waar ik bij kan of naar mij kan luisteren iederen zegt dat ik alles fout doe wat kan zelf bij mijn vriend heb ik geen steun mijn leven is gewoon een hoop misluking ik krijg niks hoe het moet ik ben gewoon verloren 😢😢😭😭😭
08-02-2017  |  Naam: Hopen los  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Belgie
depressie
Wat is depressie voor mij?

Depressie betekent voor mij verdrietig en heel veel huilen.
Depressie betekent lachen zonder blij te zijn.
Depressie is me 24/7 kut voelen.
Door Depressie kon ik me steeds slechter concentreren op school.
Door depressie raakte ik veel vrienden kwijt omdat ik niks wou doen.
Depressie is kut.

Hoe ik erachter kwam dat ik depressie had.
Ik merkte steeds meer aan mezelf dat ik steeds minder wou doen doordat ik geen zin had.
Ik voelde me vaak slecht dacht steeds aan vroeger.
Ik huilde sneller dan normaal.
Ik dacht steeds meer na over de dood en dacht zelfs eraan om zelfmoord te plegen.
Dus ik ging een beetje op google zoeken wat het kon zijn en ik kwam elke keer bij depressie uit.
Dus ik ging een paar zelftesten doen.
Bij de testen bleek het dat ik depressie had.

Natuurlijk heb ik mezelf afgevraagd waardoor kan ik ineens depressie hebben.
Depressie kan je hebben wat bij mij het geval is het doordat ik negatieve dingen heb meegemaakt .
Doordat ik veel nare dingen heb meegemaakt kan de depressie zijn ontstaan.

Sinds ik depressie heb merk ik wie me echte vrienden en altijd voor mij klaar staan.
Ik ben veel vrienden erdoor kwijt geraakt, omdat ik nooit meer lachte zoals ik vroeger deed.
Volgens mensen was ik ook niet meer mezelf(net of ik het leuk vind). de laatste tijd denk ik veel aan zelfmoord en ik snij mezelf elke dag

08-02-2017  |  Naam: stacy  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Zuid-Holland
Ik ben klaar hier
Ik zie niet meer waarom ik hier nog moet zijn. Al maanden denk ik, al was er maar een humane manier om uit deze wereld te stappen. Als er een pil was had ik m al genomen.

Ik doe nu traumabehandeling voor drie keren dat ik met seksueel geweld te maken heb gehad. In de hoop dat mn leven nog beter gaat worden. T proces duurt te lang. Ik heb al een burn out en twee psychoses gehad en mn therapie duurt al jaren. Ik heb eigenlijk geen idee waarom ik deze therapie doe. Waarvoor ik t doe. Ik voel me leeg van binnen. Alles is nietszeggend. Als ik een keer ontspan voel ik alleen maar verdriet. Eindeloos lijkt t verdriet. Dagen dat ik vrolijk ben zijn er eigenlijk al lang niet meer bij. En ik heb gewoon geen lange adem meer. Mijn ouders kunnen me niet bijstaan mn broer zit aan de drugs. Ik heb al zo vaak gedacht over 5 jaar is mn leven beter. Al sinds ik 14 ben. Maar t wordt niet beter. Het is al mn halve leven zo.

07-02-2017  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 29  |  Provincie: Zuid-Holland
ik wil het einde
hallo allemaal. Ik ga wat over mijn levensverhaal vertellen..
Het begon allemaal in groep 3. Ik had een overbeet en groep 8 zat me toen al te treiteren.. allemaal tot dat ik in groep 8 zat.. Onze school ging in een andere school.. toen werd ik zelfs door die groep 8 getreiterd.. Ik had een hele goede vriendin waar ik alles tegen kon vertellen ( nou dat dacht ik dan ) Ik had het FOUT ze vertelde alles door tegen andere en dan werd het alleen maar erger ( een kontenkruiper dus ) Ik had toen al in gedachten om een einde te maken aan mijn leven maar ik dacht aan de toekomst.. Mijn paard mijn famillie mijn toekomst.. mijn toekomst.. Ik herhaalde het zelfs hardop in de nacht door.. Ik sliep slechter ik werd sagerijniger.. TOTDAT de zomervakantie kwam. Ik dacht dat het dan allemaal voorbij zou zijn: eindelijk een nieuwe start! :D Maar helaas in de zomervakantie was er een account gemaakt over kinderen uit mijn oude klas met scheldwoorden en iedereen dacht dat ik het was.. Ik werd bedreigd mijn ouders geloofden hun en werden boos op mij omdat ik veel weet van computers. maar dat zegt niet dat ik het ben geweest die dat account maakte! Ik zit nu in de 1e de 1e dag keken er al kinderen naar me van de 2e jaars en ze lachten zelfs en 1 iemand zei: kijk hoe lelijk dat kind is!
Ik haatte me zelf echt maar ik zette door..
laten we doorspoelen!

Vandaag 7-2-2017
Ik werd bedreigd met: PLEEG ZELFMOORD PLEEG ZELFMOORD.. Ik fiets elke dag langs het trein spoor.. ik zag de trein al komen maar ik kneep mijn stuur vast en dacht: ne nee nee!! Ik moest zelfs huilen! Dus ik fietste steeds harder en had niks in de gaten totdat er een pester mij van de fiets af trapte... En zei: Je trein komt er zo aan..
Ik sloeg hem maar hij sloeg 10 x harder maar ik akte me spullen en fietste weg.. Ik weet niet wat ik moet doen.. help.. ik wil het einde..

07-02-2017  |  Naam: Naomi  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Gelderland
ik en mn ouders kunnen niet meer
zoals de titel al zegt, ik en mn ouders kunnen niet meer. ik kan mezelf niet bedwang houden met zo'n beetje alles. Ik ben veelste zwaar en ik game de hele dag, mn studie gaat daardoor ook niet goed en ik kan niet slapen, ik ben helemaal kapot van binnen en zo langzamerhand van buiten ook. misschien kan ik maar beter stoppen...met alles...
06-02-2017  |  Naam: Dani  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Gelderland
zelfmoord
ik ben een meisje die gepest is van haar 3de kleuterklas tot nu ik heb bijna geen vrienden meer iedereen laat me in de steek ik heb al is zelfmoord willen doen ik heb nu een stem in men hoof en de gedachten worden erger met de dag ik kan men leven niet meer aan het word te veel
06-02-2017  |  Naam: anoniem  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Belgie
help.
Ik had een normaal leven, alles was goed. Ik had mijn maten, een soort van vriendinnetje die aan de andere kant van het land woonde. maar toen zij bij familie in een dorp in de buurt, waar ook iemand van mijn ouwe klas woonde die niet wilde dat ik er naartoe ging, ging ik er toch naartoe. Nu haat ze mij, diegene uit de oude klas, maar 1 iemand die me haat kan ik wel aan. Daarna ging ineens 1 van mijn beste vrienden echt kut doen, en ik voel dat ook en zegt allemaal bullshit tegen me, mijn soort van vriendinnetje hielp hiermee, maar oké het ging goed. in de kerstvakantie, net voor oud en nieuw, die vriend die kut deed, zijn vader overleed. Ik hielp hem hiermee, ik hielp hem eigenlijk overal mee al 7 maanden lang. Dus hij deed kut, sommige maten gingen soms met hem mee, maar oké, ik kon het nog aan. Toen 1 keer in de klas tijdens een les, paar weken later na de vakantie ofzo, zei hij: jij wilt echt mijn leven, op een highclass rotstem die ik echt haat van hem. Een les erna, deed hij erg irritant zachtjes uitgedrukt samen met 2 andere maten in de les. Ik was hierdoor echt kapot omdat ze dit al langer deden. Op app zei ik: 'nee ik wil je leven niet hebben want je vader is dood', wat later blijkt dat dat de reden is dat hij me daarna steedws meer en uiteindelijk helemaal negeerde. 2 weken geleden, tijdens een speciale week op een avond deden ineens die 2 maten dei met hem eigenlijk een beetje kut deden, op app overal zielige grapjes over me maken, terwijl de dagen ervoor ze gewoon normaal en chill tegen me deden, nu gewoon zeggen eigenlijk is niemand mag je je bent een snitch niemand mag je etc. , terwijl ik niks heb gedaan. Het enige wat ik deed was toen die avond op app tegen die andere maat zeggen dat, en nu maken ze me letterlijk af. Ik ging kapot, die vriendin en mijn echte beste maat, hielpen me ermee. Ik huilde, wanneer de laatste keer was dat iemand waar ik eerder om gaf zelfmoord wilde plegen, en daar maakten ze ook soort van grappen over. 5 dagen gelden ofzo flikten ze hetzelfde, alleen waren er wat mensen tegen hem, maar erna spraken ze nooit tegen me. Diezelfde avond maakte mijn soort van vriendin het uit, waar ik echt tering veel om gaf en alles van me was en gevoelens voor elkaar hadden die we nooit hadden en tering veel gehecht aan waren, het uit. Beide waren we mentaal kapot, en hadden we die dag erna afgesproken om een week niks tegen elkaar te zeggen, om bij te komen. Die 3 'maten' van me zijn nu beste vriendjes ofzo. 3 dagen geleden appte iemand dat ik 1 van die maten helemaal 'liet liggen' enzo, terwijl ik niks deed. hij liet mij liggen. Ik had me diezelfde avond 2 keer gesneden in mijn rechterarm. Ik wilde dood. Nu, vandaag, deed de beste vriendin van mijn ex, zou je kunnen zeggen, die me ook hielp, appen met dat ik loog. We waren bff's en ze was boos, ik wist niks meer te doen en appte mijn ex wat te doen, en die was ook boos op mij en voor mijn geveol heb ik niemand meer behalve mijn ouders en een paar aten en ik heb nu tranen en ben van plan weer mezelf te snijden, maar ging ik dit proberen om mijn verdriet weg te laten werken, wat niet hielp. Ik heb al 5 dagen een hele zware depressie mijn borst waar eerst een fijn, gevoel zat door dat meisje doet nu nog steeds zeer, en ik wil serieus dood, maar ik ben te laf. help.
05-02-2017  |  Naam: anoniem  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: anders
verdriet
- verborgen verdriet, innerlijke pijn & onbegrijpelijke gevoel dat door mij heen gaat. vaak niet te zien aan de buiten kant, kijk door mijn ogen en je ziet niet wat ik zie maar Ik zie mezelf ook niet meer. Jaren na jaren dacht ik eindelijk geluk te hebben geproefd maar ik had het mis. Blijkbaar is geluk niet voor mij gemaakt blijkbaar ben ik niet er voor gemaakt om het geluk te zien of te voelen, zou het ooit overgaan? vaak zijn het vragen die ik mezelf stel en waar ik nog naar jaren geen antwoord op krijg, het is het stuk in mijn wat alle hoop verliest in dit leven geen licht te zien aan de einde van mijn tunnel enige wat ik zie is mezelf verdwijnen..in alle geduld wacht ik af en hoop ik op het juist te worden geleid en uit deze donkere tunnel te worden geleid.
maar voor nu..
vecht ik er nog elke dag tegen
tegen de pijn en heb ik er nog een beetje vertrouwen dat het op een dag goed komt!!

05-02-2017  |  Naam: saar schrijfster   |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Noord-Holland
« vorige  |  25  |  26  |  27  |  28  |  pagina 29  |  30  |  31  |  32  |  33  |  volgende »