Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  25  |  26  |  27  |  28  |  pagina 29  |  30  |  31  |  32  |  33  |  volgende »
Zelfmoord
Hallo
Ik wil zelfmoordplegen omdat ik word gepest op het internet maar op school sluiten ze meetsal buiten .
Iedereen haat mij . Ze zeggen dat ik adhd heb en dat ik arm ben en dat ik een einde moet maken want ik ben niks waard dat zeggen ze op internet als ik het niet doe dan komen ze me in elkaar slaan

24-06-2017  |  Naam: Elise  |  Leeftijd: 12  |  Provincie: Belgie
geestelijke mishandeling...funest voor je hele leven
Al niet welkom bij de geboorte, altijd moeten aanhoren van mijn moeder. Afgezeken worden door je moeder, er deugde niets van je volgens haar, voor schut gezet worden bij je vriendinnetjes, van alles naar je hoofd gesmeten gekregen. Nooit eens goedkeuring, maar wel aardig doen in het bijzijn van anderen. Dat maakt het nog moeilijker want geen hond heeft het in de gaten gehad, en twijfelen aan mij. Een broer die je betast heeft al op jonge leeftijd. Heeft niet lang geduurd ..maar toch. Steekt net als mijn moeder lekker zijn kop in het zand.....en ik ben de gek!!
verlaten na een huwelijk van 36 jaar, wederom een afkeuring voor mij. vastgelopen in mijn leven door faalangst en altijd iedereen pleasen en jezelf vergeten. Nooit geleerd hoe je voor jezelf moet zorgen. het gezin is totaal uit elkaar gevallen. En dat was nu juist mijn doel om mijn gezin wel happy te maken.
Doet pijn.....heel veel pijn!!!! wat zou het een opluchting zijn om eindelijk eens rust te krijgen!! Leven in je eentje en afgewezen zijn door je moeder en je ex en uiteindelijk ook door je kinderen. Pfffff....zo zwaar. Waar moet ik nog moeite voor doen? voor mezelf??? mijn hersenen staan op negativiteit en angst. Dat is geen leven maar elke dag een gevecht om de dag door te komen.mIk,hoefde mij voor de toekomst financieel nooit zorgen te maken. Numzit ik zonder baan met een uitkering. Durf geen baan meer aan te gaan, omdat ik alleen maar fouten maak, en niet meer kan werken met mensen die op mijn handen kijken.
Heb al een paar keer met pillen voor mijn neus gezeten, maar vlucht dan mijn huis uit uit angst voor mezelf dat ik het doe. Ik mag het niet doen voor mijn kinderen, dat zou een trauma voor ze zijn!!!! ,Dus ik moet deze pijn ook nog eens dragen....blijven leven voor mijn kinderen, terwijl het leven een kutzooi is. Met zulke beschadigde hersenen. Tot er een moment komt dat ik het toch een keer doe. Het leven is zo eenzaam in je eentje. Durf echt never nooit meer een relatie aan te gaan, oh nee ...en dan weer verlaten te worden....dat wordt echt mijn dood.
sterkte iedereen...alleen wij weten hoe het voelt als je leven een hel is geworden.

24-06-2017  |  Naam: jolanda  |  Leeftijd: 54  |  Provincie: Flevoland
De juiste ouder
ik ben sinds mijn geboorte mishandeld door mijn moeder. toen ik twee was werd ik uit huis geplaatst. ik kwam toen bij een vrouw terecht die mij ook mishandelde lichamelijk en geestelijk, zoals mijn moeder. toen ik vier was werd ik daar ook uit huis gehaald. ik kwam toen weer bij nieuwe pleegouders. ook zij hebben mij mishandeld geestelijk en lichamelijk, 14 jaar lang... ik weet momenteel niet wie ik kan vertrouwen of wat liefde inhoud
ik voel me verloren..als ik naar school ga sta ik te wachten op de trein en dan denk ik: een stap en al mijn problemen zijn weg.

23-06-2017  |  Naam: H  |  Leeftijd: 20  |  Provincie: Noord-Holland
ik kan niet meer!
pff ik kan niet meer..
ma ik kan niet zelfmoordplegen iets houd mij tegen.. ma wat?
ik wil ook gelukkig worden ma alles loopt tegen
waarom doet iedereen zo gemeen tegen mij? ik doe niets fout ik probeer juist altijd het alle beste met iedereen tewillen
waarom ik? ik wil ook gelukkig zijn 😞elke elke dag wil ik het stoppen , het doet me zoveel pijn..
dit doet me even goed om me pijn met anderen tedelen .. en het doet me goed om telezen dat ik niet de enigste ben met deze gedachtes.

21-06-2017  |  Naam: demi  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Belgie
Vrienden
Hi ik denk een beetje aan zelfmoord omdat ik geen vrienden heb op school. Ik had ook een moeilijke tijd achter de rug omdat ik bij verschillende pleegouders woonde en mijn moeder is niet helemaal goed in haar hoofd maar gelukkig woon ik nu wel bij een beter pleeggezin alleen ik vind het heel moeilijk om vrienden te maken...
21-06-2017  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Friesland
Ik wil zelfmoord
Ik ben een meisje uit het tweede middelbaar en ik zit al 2 jaar met zelfmoord gedachten. Ik heb mezelf al meerdere keren gesneden omdat ik daardoor mijn andere pijn vergeet. Het is alsof ik Gwn nu al teveel van de wereld heb gezien en teveel heb meegemaakt thuis enzo dat ik vind da het nu wel genoeg is geweest en ik wil Gwn niet meer leven het gaat ook nie meer ik zit er hellemaal door en Niemand kan er iets aan doen, dat dacht ik toch 4maanden geleden werd ik verliefd op ene jongen en door hem vergat ik alle pijn en had ik terug hoop in men leven en ik dacht dat hij degine was waar ik mijn leven zou me kunnen delen. Maar nu heb ik al 1 maand lang niks meer van hem gehoord. Mijn hart is gebroken ma echt in 1000 stukken en nu is er niemand meer die me kan helpen. Het klint dom dat ik zelfmoord wil plegen voor een jongen maar er zit veel meer achter. Mijn zus is ongeneselijk ziek en zal binne 5maanden sterven. Ik zit et Gwn zo diep in dat ik niks meer wil ofzo. Dus zelfmoord is Gwn de beste oplossing
20-06-2017  |  Naam: Anoniem meisje   |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Belgie
Mijn facking kut leven
Hoi, dit is mijn verhaal.... ik ben loner maar ja eigen schuld dikke buld. Ik ben raar, ik praat niet uit angst dat ik wat verkeert zeg of als iemand het niet boeit en gewoon wil dat ik weg ga. Ik heb alleen toekomst naar hell voed het of je een boom in de herst ben, al het leven valt op de grond. Ik had vrienden maar die kijken mij nu aan of ik een muur ben of zo. Ik zit vast in me eigen gedachte dat kan of ben. Ik ben 1 persoon van 7 miljard mensen op deze wereld, als ik dood ga dan draait de wereld nog steeds.
Er is een ding waarom ik hier sta; ik sta hier voor een hond 😔. Slecht he ik ben zo ego. Of ik niks om de mens geef.
Ik kan nog 80 jaar leven of zo, maar nee ik moet weer een stomme ik hebben waar ik nu 80 jaar mee moet leven of die kut 80 jaar van nog maar 5 jaar school en dam 50 jaar werken, wat weer een stom kantoor baan word, en facking de rest van je leven niks meer kan doe om dat je facking te oud ben voor allles. O ja en 80 jaar lang op je zelf boos en je zelf nuttenloos maken. Yeeey het facking leven.👍
Die eerste tiener jaren die zijn zo facking kut. Ik op de helft maar ik wil nu al stoppen. Ik facking hard studeren en dan ook naar school waar het hele scociale leven op je af komt.
Ik snap deze depressie maar ik kan het niet oplossen. als ik niet uit de gevangenis van onzekerheid en het leven kom, weet ik niet of hier wil zijn...

O voor de mensen die het niet zijn op gevalle ik heb nog dyslexie. Yyeeey nog meer leukheid in dit leven.

20-06-2017  |  Naam: Het Beertje  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Zuid-Holland
In de steek gelaten
Nou, ik heb al 2 dagen in gedachten om mezelf pijn te doen en of zelfmoord te plegen. Ik word in de steek gelaten door mijn beste vriendinnen en kom ik erachter dat ze achter mijn rug om praten, en steeds meer mensen beginnen mij ineens te haten. Ik vraag me af of er wel iemand is die van me houd. Nou ik ga niet erg dramatisch doen , mn moeder en mn broertje houden van me, maar er beginnen steeds meer mensen op mij te haten en ik krijg steeds vaker het idee om mezelf pijn te doen.
20-06-2017  |  Naam: S  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Noord-Holland
Zo moeilijk
Zo moeilijk, is praten in je verhaal.Zo moeilijk is begrijpen wat je zelf voelt. Zo erg is het wat je daardoor aanricht, terwijl je het zo goed bedoelt. Liefhebben is niet moeilijk, althans dat denken velen.Maar wijnigen voelen of weten, welke waarde liefhebben behoeft. Zoveel zware herineringen en gedachten, brengen me tot een keuze die misschien niemand zal verwachten, maar het is een bewuste keuze.Tijd heb ik genomen(zou wensen dat deze nog langer kon) maar kan niet langer wachten om..te doen wat ik vroeger niet kon.Het is laf om te zeggen, ik kan niet meer, zal je vertellen, het doet meer zeer, dan te wachten op de moment die komt

Tom

18-06-2017  |  Naam: Tom k  |  Leeftijd: 54  |  Provincie: Belgie
Mijn verhaal
Me vader keek nooit naar me om, waarom weet ik met de dag van vandaag nog steeds niet.
Het begon toen ik klein was een jaar of 5/6 was,me vader beloofden een heleboel cadeautjes langs komen tot hij me moeder op belde en vertelde dat hij niet kwam. Ik vond het erg vervelend en was overstuur me moeder wou het niet meer dat ik zo overstuur was dus zei ze dat het beter was als hij me verlopen niet meer zou zien.
Me oma was ook nog erg ziek ze had kanker in der hele lichaam en was erg dement. Me opa was toen mijn vader figuur hij bracht me vaak naar school.
Omdat mijn moeder altijd aan het werk was of omdat er ruzie was tussen me moeder en zus.
De ruzies waren zo erg dat er soms politie aan de deur kwam.
Me zus heeft me moeder bedreigd met een mes.
Vandaar dat ik vaak bij me opa en oma.
Op een avond kwam me zus bij me opa en oma en vertelde me dat ze uit huis moest door die ruzies.
Toen ging het beter tussen me moeder en zus en had ze een nieuwe vriend die goeie invloed op me zus had.
Loop der jaren moesten veel familie leden naar het ziekenhuis me tante had een hartinfarct me oom 3 hartstilstanden.
Hoe ouder ik werd hoe meer ik ge´nteresseerd raakte in meiden hoort bij de leeftijd.
Sommige meiden waren aardig voor me andere niet soms was het zo dan deed ik moeite maar was ik gewoon te lief
Of waren ze bezig met andere jongens
Sommige vertelde ik me verleden omdat ik van hen hield sommige gebruikte het tegen me om me pijn te doen wat een meisje een keer zei was( was je moeder maar weg gegaan zoals je vader deed)
Toen kreeg me moeder een hartinfarct ik zat op school en me zus belde me toen moest ik naar huis en zag nog veel spullen liggen zoals naalden enz toen besefte ik dat het misschien wel afgelopen kon zijn dat ze zal overlijden en ik wist als dat zou gebeuren dat ik gewoon niks meer had want je familie kon niet voor me zorgen me oom had een hartstilstand gehad me tante hartinfarct me andere oom 3 hartstilstanden me zus woonde bij me opa om me voor me opa te zorgen want een oom was zeg maar de baas over me opa als hij iets fout deed schreeuwde hij tegen me opa tot hij een keer perongeluk de verkeerde boodschappen mee nam en me oom gaf me opa een duw waardoor zijn knieschijf verbrijzeld was dus daarom zorgt me zus voor me opa dus daar kan ik ook niet naartoe.
Toen kreeg me tante een herseninfarct en is nu aan aan 1 kant verlamd

En het gekke is mensen zien niet dat je het moeilijk heb ze zien je lachen en als je zegt ja gaat goed geloven ze je ook gewoon en dan op een gegeven moment ga je steeds onzekerder voelen en dat ziet ook niemand.
Ik loop echt al lang met het gedachten rond van zal ik stoppen met het leven ik hoop deze ochtend gewoon niet wakker te worden of hopelijk krijg ik een ernstig ongeluk en word ik niet meer wakker en dan denk ik wat als ik weg was wie zouden er dan staan moeder me zus en wie verder want er is niemand die echt ziet dat ik het niet vol hou er is niemand die zegt hier kom maar op mijn schouder laat alles maar gaan laat het lopen er is niemand die je een helpende hand bied en het gekke is als je vraagt om hulp vinden mensen je gek en zeggen ze aah joh moet je niet doen ze weten niet hoe ik me voel ze weten niet wat er in me hoofd omgaat

18-06-2017  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Utrecht
« vorige  |  25  |  26  |  27  |  28  |  pagina 29  |  30  |  31  |  32  |  33  |  volgende »