Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  24  |  25  |  26  |  27  |  pagina 28  |  29  |  30  |  31  |  32  |  volgende »
De weg naar een happy meisje..
De laatste tijd heb ik veel ruzie ik liet een goede vriendin valle voor men beste vriendin en nu laat oppeens na 5 jaar zonder ruzie zei me vallen voor een ander meisje ik durf het niet tege men vriendje te zeggen want BZN bang dat hy me dan een probleem kind gaat vinden als ik het tegen men ouders zeg worden ze alleen maar kwaad en denken dat het voor aandacht is...
16-02-2017  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Belgie
Zelfmoord lars
Ik heb een hekel aan mijn ouders want die zeggen dat ik altijd rustig moet doen en ze slaan mij zeggen dat ik nergens heen mag
15-02-2017  |  Naam: Lars  |  Leeftijd: 12  |  Provincie: Overijssel
Doodswens
Ik wens nu al 4 jaar dat ik dood wil maar ik durf mezelf niet te vermoorden...
Mijn ouders stimuleren me alleen maar meer door te zeggen dat ik een fout was en een klote kind ben...

Help me...

15-02-2017  |  Naam: Gerard  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Zuid-Holland
Ik kan dit niet meer
Ik heb nu twee jaar een zware depressie, ik zit hiervoor bij een psycholoog maar het helpt gewoon niet. Ik snij mezelf en ik doe het alleen maar vaker. Eerst dacht ik gewoon een paar keer per week aan dat ik dood wil maar ik denk er nu gewoon de hele dag aan. Ik ben er bijna zeker van dat ik er binnenkort een einde aan wil maken. Het leven wordt mij gewoon te zwaar en ik zie op deze manier geen toekomst meer voor mezelf. Voor mijn gevoel leef ik in een ongelukkige wereld die beter is zonder mij. Elke dag heb ik het gevoel dat niemand mij zal missen of dat er überhaupt iemand om me geeft. Ik raak elke dag in paniek en ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen.
15-02-2017  |  Naam: Annoniem  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Drenthe
gepest
ik ben 5 jaar geleden hevig gepest, bedreigd en mishandeld. ik loop daardoor al 4 jaar met zelfmoordgedachten, hallicunaties, stemmen en stemmingswisselingen rond. het gaat vaak zo ver dat ik daadwerkelijk een zelfmoordpoging doe. ik heb daardoor nu ook talloze sneeen bij mijn keel en bij mijn polsen. iedereen vraagt aan mij hoe ik eraan kom. ik zeg dan gewoon mijn kat heeft me gekrabt of ik heb het snachts vast perongeluk open gekrabt. bijna iedereen denkt dat het goed met me gaat. mijn leven is een grote ellende. ik zie geen uitweg meer. en ben ook heel snel depressief.
15-02-2017  |  Naam: romero  |  Leeftijd: 12  |  Provincie: Friesland
zelfmoord
ik wil zelfmoord plegen ik heb geen geld heb wel veel geld gewerkt maar klanten willen mij niet uitbetalen. vandaag is valentines dag en heb mijn vrouw geen bos bloemen kunnen geven. heel veel drama in huis en het ik zie de bomen door het bos niet meer zien.
dus zonder geld ben ik nu nergens.

14-02-2017  |  Naam: jolly  |  Leeftijd: 50  |  Provincie: Zuid-Holland
Ik kan niet meer
Ik weet niet waar ik moet beginnen, de laatste 2 jaar voel ik mezelf niet meer. alles ging slecht sinds toen.. mijn moeder is al heel haar leven depressief geweest en dit heeft haar slecht gedaan maar ook mij heel erg beïnvloed want we konden haar een half jaar lang maar een dag in de week zien en dat deed pijn, nu is ze weer beter aan het worden maar ik wil nooit thuis zijn als mijn familie er is, op dat moment is er alleen maar ruzie, geschreeuw en gehuil.. mijn moeder laat me heel erg slecht voelen en daar door voel ik me niet geaccepteerd, niet alleen door mijn moeder maar ook door anderen.. ik loop misschien met een lag door school en doe af en toe wel stoer en zeg dat ik overal ''shijt'' aan heb maar vanbinnen maakt het me kapot want ik wil er niet zo bijlopen.. maar als ik dat niet doe dan zal men vragen wat er aan de hand is en dan zal iedereen het weten, ook ben ik gepest en afgeperst door een perongelijk gemaakte lichaamsfoto.. dit gebeurde toen ik nog een vriendin had, van die foto is uiteindelijk een screenshot genomen en is zo via via bij mensen gekomen de mij hebben afgeperst voor geld omdat ze het anders online zouden gooien, ik had toen niemand om het tegen te gaan dus ik heb hun het geld gegeven.. ook op school gaat het steeds slechter, ik ging van T naar Kader naar Leerweg Ondersteuning.. het lukt me allemaal niet meer en me ouders denken dat dit komt door mijn ADHD maar dat is niet waar dit komt omdat ik weet dat ik niet meer verder wil en daardoor niet meer mijn best doe op school, ook omdat ik niet meer wil heb ik foute mensen leren kennen en foute dingen met mijn leven gedaan.. ik ga niet zeggen wat maar je kan al raden wat een 16 jarige doet met foute vrienden als hij nergens meer zin in heeft.. ik heb af en toe aan familie wel stille hinten gegeven en mijn moeder heeft ook al voorgesteld om naar een dokter te gaan maar ondertussen hebben we al weer 10x ruzie gehad en wil ik elke dag weglopen.. maar de enige reden dat ik dit niet doe is omdat ik denk dat ik hun dan teveel pijn doe want ik ben hun enige zoon.. maar aan de andere kant maakt het mij niks uit want we hebben toch altijd ruzie als ik thuis ben.. en ik heb ook niemand om dit tegen te kunnen vertellen omdat niemand in de familie mij nog vertrouwd na alle dingen die ik heb gezegd en gedaan, ik heb wel een beste vriend hij is als een broertje voor mij hij helpt me altijd en is er voor me als ik hem nodig heb.. maar ook wij zien elkaar steeds minder omdat hij ver weg woont. en ik durf dit niet tegen hem te zeggen omdat ik bang ben om de enige persoon waarvan ik echt hou bang ben om kwijt te raken.. ook is het 2 jaar geleden uit gegaan met mijn ex en ik heb nog nooit zoveel van iemand gehouden, ik heb dagen om haar moeten huilen en heb mezelf dagen open gekrabd omdat ik anders niet kon stoppen met huilen.. mensen weten dat en hebben me geprobeerd te helpen maar het lukt me niet om haar uit mijn hoofd te krijgen.. ook ben ik in de tussentijd om gegaan met andere meiden die ik ook echt leuk vond maar telkens dacht ik weer terug aan mijn ex en kon ik het gewoon echt niet.. telkens weer die gedachten, en dan dacht ik weer terug aan mama en dan dacht ik weer terug aan die foto en dan dacht ik weer terug aan alle ruzies en dan dacht ik aan weglopen.. ik ben er klaar mee


ik kan gewoon niet meer

14-02-2017  |  Naam: job  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Noord-Brabant
uitweg
voor mij begon het op de middelbare school. het leven destijds was relatief goed nu ik er op terug kijk. ik had "vrienden" het ging goed op school. thuis viel er weinig te klagen. het grootste probleem waar ik op dat moment mee zat, was dat ik geen idee had wat ik wilde met mijn leven. dit zorgde er voor dat ik sommige dagen niks wilde doen. op school voelde ik als of iedereen het op mij gemunt had. dit was niet het geval maar kwam door dat ik soms ik het aandachts punt was (iets waar ik geen fan van ben). mijn mentor kreeg in de gaten dat er iets niet helemaal goed was met mij. mijn mentor nodigde mij uit voor een gesprek waar we het hebben gehad over wast er precies mis was en wat de oplossing zou zijn. het gesprek was fijn, maar ik had verschikkelijke moeite om de waarheid te vertellen. uit eindlijk heeft dit niks geholpen. een paar jaar hier na toen ik eindelijk mijn diploma had een een keuze heb gemaakt voor mijn vervolg studie voelde ik me een stuk beter. helaas was het makkelijke deel achter de rug. de afgelopen twee jaar heb ik verschrikkelijk mijn leven lopen verkloten. ik gebruik drugs bijna iedere dag. doe hele dagen niets. en mijn ouders weten van niets. naast het feit dat ik niet weet waar ik naar toe will met mijn leven. gaat mijn leven toch al nergens heen. het klinkt zo opper vlakkig dat dit mijn reden is om zelfmoord te willen plegen maar het lijkt me zo fijn een oneindige slaap. geen stress, geen benodigdheden, geen gezeik over het een of het ander. gewoon niks. althans dat leek mij fijn tot dat ik er over zat te denken hoe het zou gaan als ik dat zou doen. eerst doe ik mijn ouders iets aan wat ze niet verdienen. ze hebben me zoveel gegeven en dan bedank ik ze zo. hoe graag ik er ook mee wil stoppen ik ben hier nog voor hen.
14-02-2017  |  Naam: steven  |  Leeftijd: 20  |  Provincie: Gelderland
Ik kan er niet meer tegen
Ik ben twee weken geleden tijdelijk gestopt met mijn studie omdat het teveel stress opleverde en ik volgens de huisarts tegen een burn-out aan zat. De eerste week voelde dit goed, want ik had even geen zorgen om de studie. Maar nu begint de twijfel over m'n vriendin naar boven te komen, en over de rest van mijn hele leven eigenlijk. Mijn vriendin heeft problemen met intimiteit en daardoor ook weinig zin in seks. Ze houdt heel veel van me en daar ben ik ook van overtuigd, ze is er altijd voor me en ze doet alles om me goed te laten voelen. En toch mis ik de seks in de relatie. Ik ben onzeker van mezelf en dit maakt het erger en erger, en ik durf haar niet te zeggen hoe ik er echt over denk want dit zou haar echt breken en dat wil ik niet. Dat kan ik niet. Ik denk alleen niet dat ik met haar verder kan op deze manier, ik denk niet dat het beter wordt. Maar ik kan ook sniet zonder haar, want ik ben juist heel verliefd en ik geef echt om haar en hou van haar en ik zou niet weten hoe ik iemand als haar weer zou moeten vinden. Ik ga namelijk bijna nooit uit, en als ik ga dan durf ik toch nooit op een meisje af te stappen. Daarbij heb ik sowieso weinig contact met andere mensen. Behalve m'n vrienden die ik ook al weinig zie. Dus zonder haar heb ik bijna niks. En ik maar me ook constant zorgen om geld. Ik moet werken om van te leven, maar ook daar heb ik eigenlijk geen puf voor. Ik heb eigenlijk gewoon niks in m'n leven, ik ben onzeker en onderneem niets, durf geen grote keuzes te maken. En ik wil er ook niet meer aan werken want niemand lijkt me te begrijpen. Iedereen zegt maar 'ga dingen doen, ga sporten, zoek een hobby'. Ik wil dat niet. Ik onderneem niks. En anderen kunnen dat ook niet voor me bepalen wat ik moet doen, anderen kunnen er ook niks mee en kunnen mijn problemen ook niet oplossen. Dat moet ik zelf doen. Maar de rest van m'n leven zal ik problemen tegen blijven komen. Ik heb er gewoon geen zin meer in om me dan zo te voelen, elke keer weer. Alles is gewoon kut. Ik kan niet studeren nu want dat levert teveel stress op, plus ik loop nu vertraging op terwijl ik al vijf jaar over m'n bachelor gedaan heb, ik heb niet eens echt passie voor iets en ik kan niks bedenken wat ik nu echt leuk vind of waar ik passie voor zou kunnen hebben, m'n vriendin heeft haar issues en daarmee doet ze me soms pijn en ze kan me niet alles geven wat ik zoek maar ik wil haar ook geen pijn doen en haar eigenlijk ook niet kwijt.. Ik wil m'n vriendin geen pijn doen, m'n broertje en ouders ook niet en dat is het enige wat me tegenhoudt om er geen eind aan te maken.
13-02-2017  |  Naam: Ramon  |  Leeftijd: 24  |  Provincie: Overijssel
Dood
Ik wil gewoon dood! Op school gaat het slecht. Ik lieg tegen mijn ouders want die denken dat het gewoon goed gaat. Ik raak nu verstrikt in mijn leugens en het enige dat mij overeind houd is nu Lilly (Lilly is een paard en die is mijn allesje). Dit was alles tot in de Hel.
13-02-2017  |  Naam: nori  |  Leeftijd: 12  |  Provincie: Noord-Brabant
« vorige  |  24  |  25  |  26  |  27  |  pagina 28  |  29  |  30  |  31  |  32  |  volgende »