Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  20  |  21  |  22  |  23  |  pagina 24  |  25  |  26  |  27  |  28  |  volgende »
Hopeloos
De een heeft meer geluk als de ander. Ik heb mij altijd al alleen gevoelt, in korte periodes hebben verschillende gebeurtenissen plaatsgevonden waardoor ik alleen was n mij zo voelde. Ik kan nooit echt mijn gevoel kwijt bij mijn weinige vrienden en zeer schaarse familie. Ik heb niet het idee dat het leven voormij nog lang zo door kan gaan. Naar mijn idee stel ik vaak anderen maar ook mezelf teleur,hier kan ik niet meer mee leven. Deze 17 jaar lang is mijn leven vooral negativiteit geweest. Ik wou dat het op hield zodat ook ik op niemand meer een negatieve afdruk achter laat. En ook ik mijn rust in het niks zal vinden
24-12-2017  |  Naam: Elise  |  Leeftijd: 17  |  Provincie: Zuid-Holland
Zelfmoordpoging
Ik zie het leven niet meer zitten... ik heb alles kwijtgeraakt en krijg het nooit meer terug... ik denk dat ze me niet meer nodig hebben hier dus ben ik vanplan om mezelf neer te steken maar ... ik durf het niet echt wil een poging proberen en dan weer herstellen en dan pas defenitief weg gaan.
24-12-2017  |  Naam: Alely   |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Friesland
Stress & pijn
Stress en pijn is alles wat ik Heb, en die depressiviteit maakt me ook gek. Ik kom er achter dat niemand meer echt met me is leugen naar leugen me moeder die niet veel kan. Ik ben 19 maar stress te veel om haar. Ik wil het beste maar het kan niet want alles draait om geld. Een vader heb ik niet want die is verslaaft en me zus heeft de zelfde gedachten als ik niks gaat meer goed alles gaat fout en ik zie het nut niet meer ik ben moe heb pijn en verdriet en weet niet hoelang ik dat nog volhoud
21-12-2017  |  Naam: J,l  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Gelderland
Mn ex wil zelfmoord plegen
Hey, ik zit dus met een probleem. M'n ex (waar ik eigenlijk zelfs nog verliefd op ben) heeft zelfmoordgedachten. Hij heeft net toegegeven dat hij deze al 3 jaar heeft en hij heeft het blijkbaar al geprobeerd en maakt plannen. Ikzelf denk er soms ook wel is aan, maar niet zo hard als hem denk ik. Heeft iemand hier een oplossing voor ofzo?? Ik moet er niet aan denken dat ik hem kwijtraak. Als hij het zou doen denk ik dat ik het ook zou doen, want zonder hem... Nee. Wat moet/kan ik doen?

19-12-2017  |  Naam: Laura  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Friesland
Er is hoop! Mijn leven is veranderd!
Hallo iedereen,

Eigenlijk voel ik mezelf al sinds mijn geboorte anders dan alle mensen op de wereld. Ik ben opgevoed in een religieus gezin waar mijn vader veel weg was voor werk. Ik mistte hem enorm en voelde me soms alleen en afgewezen. Wel was mijn moeder er heel veel en heb ik echt veel tijd met haar doorgebracht.

Toen ik 15 was gebeurde er iets verschrikkelijks: Mijn ouders gingen uit elkaar. Er stortte een wereld voor mij in en wist er niet mee te handelen. Ik begon mijn vader nog minder te zien en mijn moeder ging ergens anders wonen. De pijn verscheurde me hart en ging drugs gebruiken zocht de troost in andere plekken. Dit ging een aantal jaren door. Ik raakte daarnaast ook gameverslaafd en kwam bij de pschygoloog en ben van school gestuurd. Ik zag het leven niet meer zitten, en heb gedachten gehad om mijzelf van kant te maken. Totdat...

Ik in iemand anders, die dezelfde soort ellende in zijn leven had, op miraculeuze wijze zag veranderen. Wat ik in hem zag was wonderbaarlijk en die verandering wou ik ook. En ik kan je zeggen dat dat gebeurt is.

Twee jaar geleden ben ik met hem meegeweest naar een samenkomst. In de samenkomst werd verteld dat je een persoonlijke relatie met God kan hebben. God is een vader die er voor je wilt zijn, die je wilt troosten, je pijn wilt wegnemen en je wilt genezen. God heeft een plan en een bestemming voor je leven. Dit sprak mij erg aan. Ik heb mijn leven aan God gegeven en sinds die dag is mijn leven nooit meer hetzelfde geweest.

Ik wil iedereen aanmoedigen om troost te zoeken bij God de vader. Als jij je leven aan Jezus geeft en vergeving vraagt van je fouten, zal God jouw niet alleen vergeven: Hij zal je een nieuw mens maken, net zoals Hij bij ons heeft gedaan en vele anderen. Maak alsjeblieft geen einde aan je leven. Je hebt zoveel waarde en een bestemming. God wil graag dat je bij hem in de Hemel komt ipv op een verschrikkelijke plaats waar God zelf niet is.

Vertrouw op God en Hij gaat een geweldig werk in jouw doen! Jouw leven telt!

13-12-2017  |  Naam: Wouter  |  Leeftijd: 22  |  Provincie: Groningen
Help in wil dood!!!
Ik wordt in een hoek gedrukt door mijn familie die ik altijd hebt bijgestaan, ik moet uit huis en in een erbarmelijke omstandigheid gaan leven met minder, ik kan het niet aan.
Enigste wat ik vraag is dat ze me opvangen.
Alles wordt me ontnomen en er wordt druk op mij uitgeoefend als het uit de hand loopt dan pleeg ik zelfmoord met een brief gericht naar hun toe.
Ze hebben echt geen begrip en proberen mij te manipuleren.
O GOD ik baal ervan ze willen mij niet helpen.

12-12-2017  |  Naam: Soen  |  Leeftijd: 28  |  Provincie: Zuid-Holland
Ik ben er klaar mee
Toen ik klein was werd ik gepest. Ik had wel een paar vriendinnen, maar wanneer ik ze nodig had, waren ze nergens te bekennen.
Vorig jaar heb ik twee keer een overdosis geprobeerd, twee keer mislukt.
Nu ben ik veertien. Ik ben depressief maar wil niet tegen mijn ouders hierover vertellen omdat ik bang ben voor hun reactie. Ik voel me een mislukking. Ik heb overal spijt van

- ik rook sinds kort om van de stress af te komen
- ik snijd mezelf
- ik snijd mezelf in mijn slaap in mijn nek.
Ik ben radeloos en weet niet wat ik moet doen. Kan iemand mij helpen?

10-12-2017  |  Naam: Anoniem meisje  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Overijssel
Zelfmoord
ik wil zelfmoord plegen om dat ik dacht dat ik een vriend had maar hij blijkt een dief te zijn en ik vertrouwde hem mijn grootste geheim en hij vertelde het aan iedereen door
09-12-2017  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Flevoland
Einde nabij
Ben zolang ik leef depressief . Medicatie heeft mij niet verder geholpen. Zal jullie mijn levensloop besparen , maar ben zo klaar met het leven. Elke dag zien te overleven. Bezig zijn met te blijven functioneren . Mijn energie is op . Heb zolang geprobeerd sterk te blijven : maar de koek is op. Dit hou ik geen maanden meer vol. Ben er echt klaar mee nu.
09-12-2017  |  Naam: Wanhoop  |  Leeftijd: 45  |  Provincie: Zuid-Holland
Alleen
Al sinds de basisschool word ik gepest en heb ik er alleen voor gestaan. Vrienden? Ik weet niet wat dat woord betekent. Niemand wilde vrienden zijn met mij, dat kwam omdat ik al vanaf groep 7 in de puberteit zat. Ik wilde geen tikkertje en verstoppertje meer doen want dat vond ik kinderachtig. Ik kreeg al borstgroei, puistjes en met die borstgroei werd ik enorm gepest.
Ik heb toen hulp gezocht bij een psycholoog en toen ging het wel weer, maar het woordje "diktiet" is nog altijd in mijn achterhoofd gebleven.
Ik ben op mijn zeventiende naar de plastische chirurg gegaan, ik wilde af van mijn titel: "het meisje met de dikke tieten' , ik wilde een statemunt maken, dus ik onderging een borstverkleining, niet voor mezelf maar voor de buitenwereld.
Nu ben ik achttien, ik doe een BBL opleiding en werk dertig uur per week bij de Plus. Mijn collega's zijn erg belangrijk voor me, dat maakt het werk ook zo leuk. Maar ondanks de psychologische hulp, ondanks de heftige operatie voel ik me nog steeds bang en onzeker. Bang over wat mensen van mij denken, of wat ze over mij zeggen.
Ik heb misschien een vriendin die ik echt kan vertrouwen, maar die vertrekt binnenkort naar het buitenland voor stage en dan sta ik er helemaal alleen voor.
Bij de gedachten daaraan begin ik me af te vragen wat ik nog waard ben.
Ik zit met mezelf in de knoop en ik trek mijn ouders en broer daar ongevraagd in mee en dat vind ik vreselijk. Maar ook met hun kan ik niet praten.
Ik kan niet zeggen wat ik al maanden lang kwijt wil en dat is dat ik levensmoe ben. Dat kan ik bij niemand kwijt want dan krijg ik weer te horen dat ik 'aandacht te kort' heb. Of 'dat doe jij toch niet'
Ooit heb ik een mes in mijn handen en dan denk ik, zou ik? Maar inderdaad, ik durf niet. Ik heb mezelf al redelijk vaak bezeerd, daar kreeg ik spijt van dus heb ik het weggewerkt met make up en er zelfs een tatoeage overheen laten zetten. Die tatoeage staat voor blijf sterk en geloof in jezelf meer kan je niet doen. Maar ook dat is voor de buitenwereld, niet voor mezelf. Want ik geloof al jaren niet meer in mezelf....
Ik raak iedereen kwijt, langzaamaan totdat ik straks niemand meer heb.
Ik zie geen uitweg meer.

08-12-2017  |  Naam: Alleen  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Noord-Brabant
« vorige  |  20  |  21  |  22  |  23  |  pagina 24  |  25  |  26  |  27  |  28  |  volgende »