Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  19  |  20  |  21  |  22  |  pagina 23  |  24  |  25  |  26  |  27  |  volgende »
verloren
Hoi ik ben Femke en heb een depressie. Elke dag krijg ik weer een klap van iedereen. Ik ging vandaag naar de kapper met mijn lange haren en heb het afgeknipt tot mijn schouders om te hopen dat ze me niet meer herkennen. Ik durf amper nog naar buiten omdat ik bang ben dat iedereen over mij praat. Dat komt toen ik in groep 6 zat van de basisschool. Er was een meisje en zij zat in groep 8 en vertelde allemaal roddels over me en alle kinderen gingen me uitlachen. Ik was al onzeker over mezelf dus ik sloot me meteen op in mijn kamer als ik thuis kwam van school. Ik zat daar dan de hele tijd. Daarom ben ik niet de dunste meer. Ik zat op een gegeven moment niet meer op een sport omdat ik bang ben dat het opnieuw begint. Ik heb de strijd verloren. Maar ik wil niet weg vanwege ik weet het niet eens waarom ik hier blijf. Misschien omdat ik te veel om anderen geef. Maar ik blijf hier. Dat beloof ik.
27-08-2017  |  Naam: Femke  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Friesland
Geen zin meer...
Ik heb gwn geen zin meer ik heb thuis problemen ik ben op school heel lang gepest en alles zit gwn tegen het enige wat mij weerhoud is zingen. Want dat vind ik heel leuk
27-08-2017  |  Naam: Anomiem  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Zuid-Holland
ben op
ben dakloos heb veel schuld heb me jaren verstopt vrouw weg huis verkocht door de bank heb hulp gezocht maar nooit gekregen nu heb ik ook geen werk meer ook geen uitkering geen vrienden maar 1 zus en een dochter mijn moeder pas overleden nu kan ik het niet meer af egt op

26-08-2017  |  Naam: martin .v  |  Leeftijd: 50  |  Provincie: Noord-Brabant
fysiek
Hoi,
Ik heb allang opgegeven in T leven, ik zou willen dat ik er gewoon niet meer was. Mensen gaan niet altijd goed met mij om vooral de mensen die ik lief heb.. en dat doet behoorlijk veel pijn. Ik weet dat ik niet de enige ben die me zo voel en dat er meerdere mensen zijn..
Mijn ouders (stiefvader) hebben mij niet altijd goed behandeld en zeiden vaak dingen die je van binnen goed kapot kunnen maken.. mijn echte vader ging pas echt om mij geven toen ik ouder was als die jaren daarvoor werd ik alleen gekwets door hem.
Ik heb een vriend en ook hij maakt het mij niet makkelijk, ik hou zielsveel van hem ik ben ook ooit niet goed met hem omgegaan en dat weet ik alleen hij beseft dat niet en begrijpt niet dat het ook moeilijk is voor mij. Als wij ruzie hebben kan het heel vaak uit de hand lopen en dan raakt die me aan op een harde manier (jullie snappen wel wat ik bedoel), juist door dat ik slecht met hem ben omgegaan eerst, durf ik niet tegen hem in te gaan en als ik dat doe krijg ik het langs m'n oren "fysiek". Het maakt mij kapot, hij zegt dan ook dingen die die niet hoort te zeggen zoals; ik hoop dat je wordt aangereden enzo allemaal van dat soort dingen. Ik denk vaak zat aan waarom ben ik hier.. elke avond zo wat... (jammer genoeg)
Zulk soort dingen maken je fysiek en geestelijk kapot...
Jaren lang gehoopt dat mijn vader om mij zou geven.. nooit gedaan en toen die dat wel ging doen was het te laat ruzie met mn moeder en stiefpa en dan m'n vriendje dr nog boven op.
Ik ben gewoon op...
Net als de meeste..

Ik hoop dat niemand zichzelf pijn zal doen.. je moet aan iedereen altijd laten zien dat je beter dan hen bent !!
Zeg altijd tegen je zelf T komt goed, je komt er wel ! Er zijn altijd mensen die het zwaarder hebben dan jou !

Believe in your self !!

25-08-2017  |  Naam: -  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Gelderland
Leven in het nu
En dan zit je ineens op een website die gaat over zelfmoord... Hoe ver heen ben je dan? Overleven zou een basisinstinct moeten zijn en nu is hetgeen dat jou "jezelf" maakt ineens iets heel anders van plan. Wat een kutgevoel is dit zeg. Mijn gedachten en gevoelens lopen niet meer gelijk. Alles wat ik hoor, zie, ruik, voel of bedenk wordt 100x opnieuw uitgeplozen door mijn brein tot alleen de negatieve gedachten blijven hangen. Geen wonder dat ik iedere keer zo vroeg naar bed wil, mentaal helemaal klaar met de dag.

Na veel nadenken over van alles wat al in het verleden ligt, heb ik een knoop doorgehakt. Ik moet stoppen met denken aan toen en denken aan nu. Niet blijven hangen. Dit is helaas moeilijker dan ik dacht.

Elke dag schrijf ik een korte samenvatting over hoe ik mezelf voelde die dag om zo misschien iets te vinden waardoor ik mezelf soms kut voel en soms juist weer goed. Als ik de stukken teruglees schrik ik nogal van wat er door mijn hoofd gaat. Gelukkig heb ik volgende week een afspraak staan bij een psycholoog. Wie weet wat daar uit gaat komen.

Ik moet zeggen dat dit verhaal typen toch wel oplucht. Dat er een stukje uit mijn hoofd weer ruimte heeft gemaakt om met een positief idee te worden gevuld (ja super cheesy). Je hebt maar 1 leven zeggen ze dan, dus dan kan ik er maar beter proberen het beste ervan te maken.

23-08-2017  |  Naam: Sona  |  Leeftijd: 25  |  Provincie: Noord-Brabant
verlies en depresief en domme dingen dAaR door gedaan
ik ben 16jaar ben op mijn 15de mijn vader verloren
daar door ben ik veranderd slechter ik ben aardig tegen de mensen om me heen maar ik zelf zie ijgellijk geen zin in het leven meer daar door doenik domme dingen om me fijner te voelen een kick wil ik niet heb naakt ge campt hoofd isber een keer op geweest daarna nooit weer maakte me niet uitbwie j of m terwel ik voledig hetero was ik snap me leven niet en ddoor allses wat ik meebheb gemaakt en doe wil ik ijgelijk zelfmoord plegen maar 1ding haut me egt tegen een goeie vriend dit zeg ik hem niet maar dat haut me tegen help me en nu ik rookbook ook al is er steets minder aan te komen want dat laat me hoofd leeg maken maar daar kom ik ook bijna nooit aan help

23-08-2017  |  Naam: jesse  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Zuid-Holland
ik kan het niet aan
ik kan de druk niet meer aan alles in mijn leven werkt me tegen het enigste wat mij nog een beetje geluk gaf is me afgenomen ik weet niet wat ik moet doen ik leef met pijn fysiek en mentaal 16 jaar maar de pijn lijkt al eeuwen te duren kan dagen lang niet slapen ik heb er gewoon genoeg van als ik het eindig is het veel makkelijker geen pijn geen druk gewoon rust duisternis stilte.
22-08-2017  |  Naam: dejan  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Zuid-Holland
Een vraag
We leven, we gaan dood. Wat heeft vrije wil met dit alles te maken?
Het lijkt alsof we zelfmoord plegen op de zelfde manier als dat we dromen. Het is geen morele vraag die ik hier wil stellen: Is zelfmoord een oplossing?

19-08-2017  |  Naam: Sophia  |  Leeftijd: 22  |  Provincie: Noord-Holland
Ongelukkig
Al heel lang heb ik de gedachten om niet meer te leven en ieder keer dacht ik stel je toch niet aan. Er is een man die van mij houdt, wij hebben trouw plannen, maar tegelijkertijd zijn wij al een tijdje uit elkaar aan het groeien. Er is veel boosheid in mij. Teveel meegemaakt. Ik kan het niet meer aan allemaal. Ik weet het zeker dat ik niet meer wil leven. Terwijl mijn verloofde nu slaapt schrijf ik dit en heb ik al een afscheid berichtje naar hem geappt. Ik weet alleen nog niet hoe en wanneer ik ineens een einde van mijn leven zal maken. Waarschijnlijk overdosis aan medicijnen.
18-08-2017  |  Naam: Ranoe  |  Leeftijd: 34  |  Provincie: Zuid-Holland
Geen waarde
"Wat is de waarde van het leven?" Vraag ik me regelmatig af. Je wordt belazerd, teleurgesteld, verdriet gedaan. Zelf doe je dit ook anderen aan. En je doet het ook jezelf aan. Ja ik ben zwaar teleurgesteld in mezelf. Ik zie geen zon waar anderen die wel zien. Het leven is grauw en leeg. Afgekeurd, afgedaan en afgedankt. Hoe vaak ik het ook probeer om te veranderen. Toch steeds weer die teleurstelling en het gevoel van onbelangrijk zijn. Natuurlijk weet ik dat mijn naasten er anders over denken. Maar ik denk dat ze beter af zijn zonder mij. Ook al zal dat in het begin een beetje moeilijk zijn. Het bewijs dat ik zwak ben is dat ik niet het lef heb om mezelf van het leven te beroven. Ik hoop elke dag dat wanneer ik ga slapen ik niet meer wakker word. Ook wil ik niemand met de rommel die het met zich meebrengt opschepen. Dus maar blijven hopen dat de dood snel komt.
16-08-2017  |  Naam: Herman  |  Leeftijd: 53  |  Provincie: Zuid-Holland
« vorige  |  19  |  20  |  21  |  22  |  pagina 23  |  24  |  25  |  26  |  27  |  volgende »