Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  197  |  198  |  199  |  200  |  pagina 201  |  202  |  203  |  204  |  205  |  volgende »
vaarwel stomme wereld!
ik heb nu hulp nodig, ik kan het niet beschrijven ik wil DOOD!!! huurmoordenaars voor mezelf zenzo wil ik inhuern
15-03-2013  |  Naam: mathieu  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Belgie
zelfmoord
waarom doe mensen zelfmoord
15-03-2013  |  Naam: jelle  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Belgie
zelfmoord
ik ben 19 jaar woon 6 jaar in Nederlands samen met mijn familie.
omdat ik niet goed Nederlands kan spreken voel ik me soms heel dom en onbelangrijk, meisje uit mij klas lachen me altijd uit als ik iets verkeerd zeg in de klas, daar door praat ik nooit in de klas altijd stil. ik kan er niet meer aan k wel dood.

15-03-2013  |  Naam: sharmi  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Noord-Holland
waarom?
MAMA
waarom ging je vreemd?
waarom ben je gescheiden?
waarom moet jij nou net die klootzak tegenkomen?
je hebt het niet eens door. hoeveel pijn je ons aandoet.
Waarom verhuizen mijn zussen met je mee?
waarom woon ik in een boerengat waar gvd niks te doen is?
je zegt dat je je zorgen maakt om me, maar help me dan

WAAROM MOET ALLES ZO MOELIJK GAAN IN DIT LEVEN.
De laatste waar ik mijn steun kan vinden ben jij GOD, ik geloof het gewoon niet...


Ik zoek steun in jullie berichten, jullie helpen mij!



15-03-2013  |  Naam: xaM  |  Leeftijd: 21  |  Provincie: Noord-Brabant
nooit goed genoeg
ik kan nooit iets goed doen. ik doe het altijd fout. iedereen haat me en waarschijnlijk merkt niemand het als ik weg ben. zo wel dan krijgen ze spijt voor alles wat ze me aan doen, maar waarom zien ze dat nu niet in? waarom ga ik niet gewoon weg, puur en alleen om mensen te laten zien dat ik ook gevoelens heb. dat ik ook een mens ben, dan heb ik ook geen zorgen en geen problemen meer
14-03-2013  |  Naam: ik  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Noord-Brabant
just life
heej,
ik heb het laatste jaar zeer veel ongeluk gehad teveel om te zeggen. mijn ex-bestvriendin heeft me laten vallen voor een jongen ze begon te roddelen heeft geheimen van me door verteld en heel mijn klas bij me weg getrokken. Ik loop meestal alleen en ben helemaal veranderd op korte tijd, van een vrolijke opgewekte meid is enkel het omhulsel nog over. Mensen zien mij lachen maar van binnen huil ik aan 1 stuk door. Het is zo versschrikkelijk als mensen naar je kijken alsof je een vuile besmettelijke ziekt hebt, tijdens groepswerken blijf je over en wordt je ergens bij gedropt, krijg je de moeilijkste dingen voor gelegt en als er 1 foutje in staat ben je de schulldige van alles. Ik hoor mensen zo over mij praten. leerkrachten maken het er ook niet beter op en beschouwen het als normaal dat ik altijd alleen loop. Soms is het beter in de groep en durf ik soms wel eens mee praten maar, 1 fout wordt en ik ben weer satan.
door mijn verandering op school ben ik ook thuis veranderd, en dat brengt daar weer problemen met zich mee, mijn moeder is de enige persoon die ik vertrouw en die egt luisterd. mijn vader is een eerstrijder, hij doet er alles aan om boven iedereen te staan en toe gejuicht te worden en dat is dan weer nadelig voor mij en mijn mama.
Ik had elke 2de vrijdag iets om naar uit te kijken, mijn beste vriend/crush kwam naar mijn hobby waar we altijd zalige lange gesprekken nu moet je weten dat ik er al een 17 maand verliefd op ben. ik heb hem dit ook gezegt onlangs, hij zei dat hij nog steeds op hetzelfde meisje verliefd is (hij heeft me verteld wie toen hij dacht dat ik een vriendin was) toen brak er echt iets in mij, en ik was bang hem te verliezen.
gelukkig blijven we dat maar toch is het veranderd geen smsn meer geen filmpjes meer kijkn niets het maakt me gewoon kapot die jongen heeft mij van mijn eerste zelfmoord gedachten bevrijd maar deze kom langzaam terug ik zie niets meer positief.
mijn vriendinnen zie ik slechts 2 keer per maand ofzo dus heel weinig, het is niet genoeg om mijn leed met hen te delen; zij vragen mij altijd raad en verwachten een glimlach ik doe dit ook ik lach en speel heel de dag toneel enkel savonds haal ik mijn masker van mijn gezicht. velen denken dat ze mij kennen maar enkel de spiegel toont wie ik echt ben.
ik heb me al regelmatig gesneden en kan er niet me stoppen het is een bewijs dat ik nog leef.
ik wil hier weg maar mijn grootouders en oeder houden me toch hier. ze zijn de enige dingen die het leven waart zijn.

13-03-2013  |  Naam: sonja  |  Leeftijd: 17  |  Provincie: Belgie
het leven is hard
ik denk er soms aan om het te doen ik heb ook wel een paar keer gesneden
maar nu mijn verhaal vroeger ben ik vaak geslagen en geschopt door mijn vader en ik moest vaak vluchten omdat hij zo gewelddadig is
later ging hij vreemd mijn moeder was er kapot van en begon ze zuipen zuipen en zuipen later toen ik op de middelbaren school ging heeft me bio leraar me aangeraakt ( ongewenste contact)
mijn vader stalkt me en me moeder ziupt zich kapot op school denken ze dat ik me kapot maak omdat ik niet eet en niet slaap ze maken zorgen over me ik moet soms ook erg huilen om al die dingen ik heb gewoon geen leven
het leven is hard maar ik wen er nooit aan en dat gaat ook nooit meer gebeurden

13-03-2013  |  Naam: alleen  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Overijssel
falend
Op momenten als nu heb ik het gevoel dat ik ontzettend faal in mijn leven. Ik ben weggelopen van huis, ik heb geen band meer met mijn familie. Ik ben gezakt voor mijn middelbare school, en al mijn contacten zijn verwaterd toen ze wel slaagden. En gisteren heb ik voor het eerst mijn vriend geslagen. Ik heb er zo spijt van.

Ik zou niet weten wat ik zonder hem zou moeten doen in dit leven. Ik heb nooit zo oud willen worden als nu. Ik had al ruim een jaar geleden zelfmoord willen plegen, maar hij kwam toen in mijn leven. Hij maakte mij gelukkig, en ik kan hem maar niet gelukkig maken.

Nog steeds denk ik aan het be´ndigen van mijn leven. Want ja, wat heeft het leven eigenlijk voor zin, als je de persoon van wie je het meest houdt pijn doet?

13-03-2013  |  Naam: Jessica  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Noord-Brabant
Geen ruimte voor zelfmoord
Dit is niet het leven die mij voorgeschoteld werd als klein kind. In plaats van het bouwen van een maatschappij waarin we voor elkaar werken en leven, worden andere belangen centraal gesteld en moeten daar mensen voor sterven.

Ik ben zwaar teleurgesteld in het leven. Ik ben verloren. Ik ben verzwakt. Om eerlijk te zijn wil ik niet meer sterk zijn. Ik voel me overmeesterd aan het kwaad in de wereld. Ik ben niet zielig. Mijn wil om te leven is niet groot. Ik ga er geen einde aan maken. Mijn dood voegt niets toe en ik heb mijn tijd uit te zitten. Ik heb er immers zelf voor gekozen om deel uit te maken van het leven hier. Momenteel heb ik een vriendin. Zij is su´cidaal en erg verward. In plaats van kracht hieruit putten om het leven te omarmen voel ik me steeds meer onttrokken van het leven hier. Ik verlies mijn grip op het realisme. Ik voel me spiritueel en wil graag naar de spirituele wereld. Ik ga het niet redden. Ik ben ziek in mijn hoofd. Ik ben intelligent, dit houdt mijn hoofd boven water. Ondanks dat voel ik me zeer machteloos.
Mijn vriendin is mentaal en fysiek zwak. Ik wil haar mijn gezondheid geven.

Wat ik wil is aandacht. Aandacht voor mensen in de wereld. Krankzinnig is wat de wereld is. Mijn leiders en vertegenwoordigers willen geen harmonieuze samenleving. Ik voel me overbodig in deze slavernij. Ik heb nog strijdlust. Ik laat me er nog niet onder doorgaan. Nu de rest nog..

12-03-2013  |  Naam: Maarten  |  Leeftijd: 27  |  Provincie: Gelderland
veel pijn en verdriet!!!! :(
ik ben pas 15 jaar en al veel meegemaakt... het begon allemaal een jaar geleden. veel mensen gaven me nummer aan veel mensen en met een paar kreeg ik wat mee maar die deden het maar om 1 ding: naaktfoto's en sex. Ik zag dat fout er niet in om naaktfoto's te maken. totdat ik bedreigt werd.. het had me zo veel pijn gedaan dat ik niet meer verder wilde leven. Thuis ging het ook al niet goed. elke dag werd ik uitgescholden dat ik niets deed. Die bedreiging was eindelijk gestopt en toen kwam het volgende probleem. ik werd aangerand.... het gebeurde in een parkje en gelukkig kwamen er mensen aangelopen anders was ik misschien verkracht. ik voelde me echt een slet. Ik had zo veel stomme dingen gedaan waar ik nu nog steeds veel spijt van heb gehad. ik ben in totaal 4 keer gebruikt. ik was daar echt kapot van. had zo veel pijn en verdriet ervan. kon het gewoon niet meer aan. ik kon aan niemand me verhaal vertellen want dan vond iedereen me een hoer. een maand erna toen dacht ik niet meer aan zelfmoord en ging het heel goed. tot 2 weken geleden. Ik ging weer met iemand naar bed. Heel dom van me.. maar ik ben daar dus misschien zwanger van. ik had een morning-afterpil ingeslikt maar volgens mij helpt die niet. al zou ik zwanger zijn dan pleeg ik echt zelfmoord... als me ouders van alles erachter komen mag ik nooit meer weg en word het thuis echt een hel. wat moet ik nou doen:(
11-03-2013  |  Naam: anoniem  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Zuid-Holland
« vorige  |  197  |  198  |  199  |  200  |  pagina 201  |  202  |  203  |  204  |  205  |  volgende »