Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  197  |  198  |  199  |  200  |  pagina 201  |  202  |  203  |  204  |  205  |  volgende »
mijn gedachtens
hallo ik ben laura en ben 13 jaar ik heb eigenlijk heel veel problemen en wil het aan iemand kwijt want mijn vrienden/familie kan ik niet meer vertrouwen overal word ik uitgescholden als slet hoer en van die dingen en die halen het verleden naar boven wat ik eigenlijk niet prettig vindt,thuis lijkt het alsof ik wordt uitgeslotenik ben nu met 3 thuis men broertje (9) en men zus(15) die worden meestal voorgetrokken,ik voel me er niet goed bij men zus van 15jaar zit op haar facebookstatus vanalles te schrijven dat die zich schaamt voor mij omdat ik haar zusje ben...meestal heb ik gedacht voor zelfmoord maar het lukt me niet want telkens komt er iemand binnenvallen in men kamer,ik heb ook een brief naar men ouders geschreven wat ik ervan vindt hoe men leven nu inelkaar zit en hoe ik me nu eigenlijk voel ik heb het de vorige keer geschreven en op haar nachtkastje gezet die hebben het gelezen maar ik hoor er niks meer van dat lijkt alsof die niet achter me staan meestal krijg ik rammel thuis en op als ik weg ga bevoorbeeld hasselt of genk ga shoppen word ik overal aangesproken door meisjes van mijn leeftijd en ouderen zelfs die bekijken me vies en van die dingen ik weet niet wat ik mot doen ik voel me er slecht bij een vrouw is naar men thuis gekomen van bijzondercomite... komen praten en heb voorgsteld voor naar een instelling te gaan maar ik weet niet of dat zou helpen wat het is maar voor 3 maanden
ik hoop dat ik snel iets hoor
alvast bedankt!groetjes

05-05-2012  |  Naam: laura  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Limburg
overdacht
Ik denk te veel. Ik verdwaal in mijn eigen gedachten. In mijn gedachten voer ik zoveel gesprekken met mensen. In mijn gedachten bedenk ik duizenden oplossingen. In mijn gedachten bedenk ik vele dingen die zouden kunnen gebeuren. In mijn gedachten heb ik veel wensen. Maar al deze gedachten kan ik niet delen. Als ik het toch probeer, kom ik niet uit mijn woorden. Vandaar dat ik brieven ben gaan schrijven. Ik ga ze niet versturen. De brieven staan vol met gedachten. Zo is het allemaal iets meer geordend. Nog steeds zit mijn hoofd vol. Ik leef niet nu, ik ben vaak niet in het moment maar met mijn hoofd ergens ander. Gek, dat wordt ik ervan.

Ik ben niet bang voor de dood. Gedachteloos. Dat lijkt me heerlijk om te zijn. Geen zorgen maken, geen confrontaties met mensen aangaan.

Ik wil geen moeilijk meisje zijn. Ik wil het anderen niet moeilijk maken. Ik vind het cru dat mijn mama zegt dat ze het vreselijk zou vinden als een van haar kinderen zelfmoord zou plegen. Nu moet ik daar ook nog rekening mee houden in mijn gedachten. Haar overtuigen dat dood gaan niet moeilijk of ernstig is.

05-05-2012  |  Naam: Marit  |  Leeftijd: 20  |  Provincie: Noord-Brabant
Dood is alleen het begin
hoi ik ben thijs. Ik probeer het kort houden. Ik ben een jongen die wiet rookt en die zich vaak alleen voelt. Mijn ouders zijn als het ware 'mainstream' dat is waar ik dus keihard tegen ben. Ik heb het idee dat mainstream mensen zichzelf nogal hoog achten, en ook socialer dan de meeste mensen. Mijn mening? Ik vind dat sociaal zijn een geheel nieuwe betekenis heeft gekregen, negatief gezien. Ik wil het niet eens meer zijn, omdat ik zie wat sociale mensen doen. Verder lijdt ik waarschijnlijk aan autisme. Ik zie dingen anders dan de meesten, ik irriteer me aan hoe zaken geregeld zijn, ook al weet ik niet snel een betere oplossing. Ik heb het gewoon gehad, ik geef vele bekende artiesten gelijk in hun keuze van zelfmoord. Ik ben zwaar verslaafd aan Nirvana en kan kurt cobain haast exact nadoen. Ik ben hiermee zoveel bezig geweest, dat ik kurt wel begrijp, en het volkomen met vooral zijn uitspraken eens ben. ''Thank you dear god, for putting me on this earth. I feel very priviliged. So I am in depth for my thirst.''
05-05-2012  |  Naam: Thijs  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Noord-Brabant
dag
Het is oke, het is oke om te laten gaan, het is zwaar het is moeilijk, je denkt dat het de beste oplossing is maar dat is het niet, je bent niet de enige, je bent niet alleen, praat erover, je komt er zo overheen, ik ben er klaar voor, klaar voor om verder te gaan, probeer nooit meer achterom te kijken, waar zie je mij voor aan, ik was bang, ik ben het nog steeds, maar ik weet dat ik het kan, ben in tijden nog nooit zo snel geweest. het is okÚ laat het gaan, je komt overheen, zeg nog geen gedag, hou moed, ik leef met je mee, een arm om je heen kan je wel gebruiken, een knuffel of een kus, ga hem halen bij degene die van je houdt! je bent niet de enige
04-05-2012  |  Naam: Teddy  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Noord-Holland
hulp,, drugs
Ik zoek hulp
Al een poos verliefd op een moeder van een aantal kinderen,,noem haar maar effe sayang, de kinderen niet allemaal misbruiken haar door haar goedheid, en zorgzaamheid.
Is heel lang met ups en downs goed afgelopen, maar de laatste tijd doordat de kids aan alles voorbij lopen geeft zij het vaak geestelijk niet meer trekken en de stekker eruit wil halen.
Veel ge offert maar de energie is eruit
Ik hou van haar maar weet even geen weg dit op een goede manier te sturen

04-05-2012  |  Naam: Jos  |  Leeftijd: 58  |  Provincie: Noord-Holland
de dood
Ik denk soms dat ergens niet bij hoor dat is ook zo
Bij die nieuwe ds 3d die heb ik niet al mijn vrienden
Hebben hem wel en al de nieuwe rages daar heb ik
Ook niks van of mee te maken en ik voel me heel
Buitengeslooten soms en mijn leven heeft weinig
Zin ik word nooit uitgenoogdigt en mijn broer
Is enorm iritant help me wereld ik wil dood
Dit is mijn verhaal waarom ik zelfmoord wil plegen

03-05-2012  |  Naam: pim  |  Leeftijd: 12  |  Provincie: Zuid-Holland
niets meer
24 jaar, te jong om te sterven. 24 jaar, nog een heel leven voor je. 24 jaar, jong en avontuurlijk. 24 jaar,.. en wat?!
Ja, mijn ouders hebben gelijk als ze vinden dat ik "toch een leuk leven heb" en "alles goed gaat", in hun ogen wel ja, maar niet in die van mij. Mijn ouders zijn het voorbeeld van alles wat ik niet wil worden: gemiddeld. Een gewone baan in een gewoon bedrijf, waar als je weg bent zo weer iemand anders in je plaats komt. Een gewoon huis, met tuin en een hond. Werken van 9 tot 5, savond's op de bank tv kijken. Twee kinderen, een jongen en een meisje. Geen echte vrienden, alleen kennissen en elkaar. Niet van elkaar houden, of verliefd zijn, elkaar aanvullen. Alleen dat plekje voor elkaar opvullen van niet eenzaam zijn, en naar de buitenwereld doen alsof je gelukkig bent. Met z'n vieren aan tafel zitten en niets weten te vertellen.. zo is de situatie bij mij thuis. Er is geen positiviteit, geen humor, geen vriendschap. Alleen doorgaan,op een soort automatische piloot. En ik kan er niets aan doen, maar ben daar na 24jaar door gevormd tot een zelfde hoopje ellende. Altijd maar het veilige kiezen, niet het lef hebben, net niet bij de populaire mensen horen, net niet je dromen durven naleven, net niet de goede opleiding hebben gekozen, net niet weten wat je echt wil. net niet leven.. ook niet door op kamers te gaan.. pas leven als je ver weg bent van hier, een andere cultuur, een positieve groep mesnen om je heen. maar niet voor lang.. want jou depressiviteit stoot hen af.. jij hebt geen humor, jij vindt geen aansluiting, jij bent dramatisch..

jij bent.. alleen.

Met een slechte start kom je nergers, als je 1x een depressie hebt gehad komt hij voor 70% kans weer terug. Heb je 2 depressies gehad komt hij voor 90% weer terug.. lekker dan, je blijft de rest van je leven ook constant depressief.

wat zou het fijn zijn als er niets meer was...

03-05-2012  |  Naam: mislukt  |  Leeftijd: 24  |  Provincie: Noord-Brabant
Ego´sme en angst
Ik ben een jongen van 24. Woon nog thuis bij mijn ouders, heb bijna 2 jaar een vriendin, en studeer sinds het begin van het jaar.
Ik heb wel vaker tegenslagen gehad, en gedachten van zelfmoord, maar ik kon ze nooit omzetten in daden, omdat ik te bang was. Te bang om mijn naasten pijn te doen, te bang om mezelf pijn te doen.
De laatste tijd is de pijn echter ondraaglijk geworden, en valt in het niets bij de pijn die het mezelf doet om zelfmoord te plegen. Het voelt rechtvaardig om een einde te maken aan mijn leven als ik dat wil. Hoe ego´stisch dat ook mag klinken. Ik heb al zoveel voor anderen gedaan, mag het nu eens voor mezelf?
Zojuist heb ik geprobeerd me ertoe te zetten het mes op mijn pols te zetten. Een simpele beweging maar, en het is afgelopen. In ÚÚn keer af van alles. Het lukte me echter niet, puur om de angst van de pijn. Ik heb van mijn oplaadkabel een strop gemaakt, maar ophangen lukte me ook niet. Elke keer als het zwart werd voor mijn ogen was er iets dat me tegenhield.
Ik weet het allemaal niet meer. Ik wil niet meer, ik wil de makkelijke oplossing kiezen, maar het lukt me niet.

03-05-2012  |  Naam: J.  |  Leeftijd: 24  |  Provincie: Noord-Brabant
Whiplash--->zelfmoord
4 jaar geleden ben ik aangereden met de auto. ik zat op de bijrijderstoel en was toen 17 jaar. Sinds dien is mijn leven niet echt makkelijk. Na anderhalf jaar de stempel 'Whiplash' gekregen. Tot op heden heb ik nogsteeds ernstige nekklachten, last van depressies, concentratie problemen, uitstralingspijn naar hoofd/armen/rug/schouders. Ook lukt het niet om fulltime te werken.
Mijn familie en vriend hebben gelukkig wel begrip voor mijn klachten. Maar omdat mijn klachten 24/7 zijn, voel ik me vaan een zeikerd als ik weer niets kan doen omdat ik van de pijn verga. Verder is er ook niet echt iets te doen aan mijn pijn. Pijnstillers en fysio werken niet.

Als dit alles nog niet genoeg is heb ik ook nog een hoop gezeik met mijn vriend. Mede door mijn nekklachten, maar ook omdat hij af en toe een onmogelijk persoon is.
Bijna dagelijks hebben we ruzie.

Voor mij is er op dit moment maar 1 oplossing om te vluchten van alle ellende.. Zelfmoord.
Ik heb alleen 1 probleem.. Ik ben erg bang voor een pijnlijke dood en zou dus voor de overdosis pillen kiezen. Hiervoor heb ik alleen niet genoeg pillen, en heb ook geen idee wat ik nodig heb om er een einde aan te maken.

03-05-2012  |  Naam: Celine  |  Leeftijd: 21  |  Provincie: Noord-Brabant
Verjaardag
Over 2 uur ben ik jarig...
Toch heb ik geen zin in morgen.
Niet vanwege mijn verjaardag maar gewoon omdat ik alles beu ben. Ik heb mucovisidose

02-05-2012  |  Naam: iem  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Belgie
« vorige  |  197  |  198  |  199  |  200  |  pagina 201  |  202  |  203  |  204  |  205  |  volgende »