Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  197  |  198  |  199  |  200  |  pagina 201  |  202  |  203  |  204  |  205  |  volgende »
ik voel me zo slecht
hallo,
ik ben al bijna een jaar samen met mijn vriend en we wonen ook samen. net voor we samen waren heb ik een aanranding meegemaakt waardoor voor mij seks en alles wat daarrond ligt heel moeilijk was in het begin. Ik ben zelden jaloers op mijn vriend want ik weet dat hij me doodgraag ziet maar de laatste weken vind hij meer en meer van die sexy ( vine) paginas leuk op facebook en als hij knappe naakt vrouwen ziet zal hij dat ook beginnen zeggen. Vandaag heeft hij een pagina leuk gevonden op facebook met allemaal twerking en stripping girls op. op zich vind ik dit nie erg , maar er stond een filmpje op die site met meisjes van maximum 15-16 jaar. dit terwijl hij zelf 28 is. ik vroeg mijn beste vriendin of dit pedofilie is maar dit is blijkbaar pornorisering van de maatschappij volgens haar. Het feit dat hij dit heeft geliked heeft me enorm gekwetst. Ik voel me enorm lelijk en niet meer goed genoeg voor hem. Dit ligt zeker gevoelig bij me door wat in het verleden allemaal is gebeurd. Ik weet heel goed dat sommige mensen dit overdreven zullen vinden maar ik voel nu eenmaal wat ik voel. ik voel me zodanig slecht ( ook door mijn jeugd enzo) dat ik weer regelmatig aan zelfmoord begin te denken. ( dit was gedurende een jaar over ) ik neem ook nog steeds medicatie op de correcte manier.
khoop dat ik wat tips en advies kan krijgen want ben uitgebrand , ten einde raad en op !

24-03-2014  |  Naam: fake  |  Leeftijd: 21  |  Provincie: Belgie
Ongelukkig, Eenzaam en Depressief
Al jaren voel ik me eenzaam, ongelukkig en vecht ik tegen terugkerende depressieve gevoelens. Het stomme is dat ik weet dat ik op dit moment geen slecht leven leid. Ik heb een baan waar ik veel plezier mee heb en een diploma. Het is niet een hoog diploma maar het is nog steeds een diploma, iets waar ik niet eens aan dacht in de tijd dat ik gepest werd. Maar het voelt alsof ik het allemaal voor niks doe. Ik voel me leeg en lusteloos.

Ik had al teveel meegemaakt op een jongere leeftijd. Mijn vader was een dealer, mijn moeder zat aan de drugs en toen ik elf was waren we uit het huis getrapt. Gelukkig had ik nog mijn familie waar ik op kon vertrouwen. Voor twee jaar leek alles normaal tot dat ik bij hun weg ging en terug ging naar mijn moeder die inmiddels was afgekickt. Ik ging de brugklas in vol met vertrouwen...dat is al een lange tijd geleden nu.

Het lijkt wel alsof school de oorzaak is voor de depressie dat meeste mensen hebben als ik zo de verhalen hier lees want ik ben ook jaren lang gepest op school. Het waren erg zware tijden en het heeft zeker iets met mijn hoofd gedaan. De vrienden die ik ooit had ben ik door mijn depressie allemaal bijna kwijtgeraakt. Hoe langer ik leef hoe meer ik denk aan het verleden dan aan mijn toekomst. Had ik maar een reset button, dan zette ik alles weer recht. Mijn verleden blijft mij volgen. Er is geen dag dat ik er niet aan denk. Ik heb geprobeerd om mezelf te verbeteren en uiteindelijk is dat ook gelukt door de hulp van mensen in mijn omgeving.

In het begin werkte het om positief te blijven. Ik bleef en blijf nog steeds hopen voor een betere toekomst, dat er een verandering zal komen maar met de recente evenementen in mijn leven is mijn depressie alleen maar gestegen. Ik ben al een lange tijd ongelukkig...

24-03-2014  |  Naam: R.  |  Leeftijd: 21  |  Provincie: Overijssel
ik weet niet hoe
Al heel lang loop ik met de gedachte er tussenuit te stappen. ik weet niet hoe ik het moet doen, stel dat het mislukt. ik wil gewoon niet gered worden of als een kastplantje verder moeten. ik wil het graag op een manier doen dat ik zeker weg ben en op een rustige manier zonder pijn of wat dan ook. ik ben gewoon moe van alles, ik weet het niet meer. \voor niemand ben ik een toevoeging of aanwinst en ik loop iedereen in de weg. ik heb een dochter die mij liever niet als wel ziet en het gezin waar ik nu in leef is zo perfect dat ik er als een kip zonder kop tussen loop. ik zie het niet maar steeds hoor ik dat ik alles fout doe en Jezus wat doe ik mijn best alles goed te doen, lukt geloof ik niet zo te horen. ik ben zo moe en alles doet mij pijn en ik wil gewoon niet meer verder, voor mijn ouders vreselijk en ik wilde wachten tot die weg zijn maar die leven ook maar door, ziekte en tegenslag maar niet klein te krijgen. dat is ook het gevoel, ik heb een verplichting tegenover de anderen om door te gaan, je mag er niet uit stappen want....en dan leef je de ene zinloze dag na de andere. we gaan allemaal dood en wat maakt het uit wat je hebt gedaan in dat leven, dood is voor iedereen hetzelfde, het leven is eruit en je wordt opgeruimd en na een perioden gewoon vergeten (de meeste dan) ik zeker.
Is er een pil die ik kan nemen en gewoon weg stap, niemand hoeft zich schuldig te voelen of in paniek te raken, ik wil gewoon stoppen met dit zinloze gedoe.

23-03-2014  |  Naam: jo  |  Leeftijd: 53  |  Provincie: Noord-Holland
zelfmoord
Heb geen zin meer om te leven.
Ben werkeloos geworden en probeer steeds ander werk te zoeken. Elke keer word je weer afgewezen. Kut matschappij. Kan straks niks meer betalen. Ben erg bang voor de toekomst. Daarom wil ik uit het leven stappen . Doei

23-03-2014  |  Naam: wupke  |  Leeftijd: 51  |  Provincie: Friesland
zelfmoord
Ik ben een irritant kutkind dat zelfmoord wil plegen maar weet niet hoe.
23-03-2014  |  Naam: kutkind  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Gelderland
Wat moet ik doen
Nou ik ben bedrijgd door 4 mensen om hoofd te geven en uiteindelijk kwam m'n moeder d'r achter en hielp me en toen was alles afgelopen althans dat dacht ik 1 van die 4 heeft gezegd dat ik hem
Hoofd heb gegeven maar dat is dus echt niet zo en mensen roddelen nu over me en vragen of het zo is enz en ze noemen me achter m'n rug om slet help me alsjeblieft wat moet ik doen ik weet het allemaal ff niet meer :(

20-03-2014  |  Naam: Swekalles050  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Groningen
De narcist
Ik werd door mijn ouders er al op gewezen, later door mijn omgeving en twee mensen waarvan ik houdt. Afzonderlijk van elkaar. En het klopt.Mijn man heeft geen benul
En m'n kids zijn nu nog jong genoeg om aan een andere moeder te wennen en mij te herinneren. Ik ben een narcist en dat wil ik niet zijn. Waar je ook zoekt en hoe ik ook mijn best doe, Ik ben een paria in deze maatschappij en juist de mensen waarvan ik houdt doe ik pijn. Dat gaat vanzelf. Zelfbescherming en geen opzet. Ik zou willen dat ik mezelf van kant durfde te maken maar ik ben te laf. De trein kan echt niet. Andere opties zijn ben ik bang niet fataal en dan wordt t gezien als een roep om aandacht.(lekker narcistisch) ik ben uitschot. Een sloof. Een grote bek maskeert een angstig meisje. Het was beter als ik nooit moeder was geworden. Als ik nooit was geboren.

20-03-2014  |  Naam: She  |  Leeftijd: 35  |  Provincie: Noord-Brabant
hoe verder?
ik weet het gewoon niet meer.. het is allemaal teveel voor me..
mijn moeder is ziek al zolang ik mij kan herinneren.. spierziekte. Mijn vader is eind 2012 overleden waarbij hij mijn moeder, mn autistische broertje, mij en een gigantische schuld achterliet. Dit neem ik hem zeker niet kwalijk, maar ik ben boos op mezelf. Ik heb nog steeds het gevoel dat ik hem had kunnen helpen.. ik heb nooit afscheid kunnen nemen, voor ik bij hem was was hij al dood..
mijn moeder werd gelijk het huis uitgezet omdat zij alleen een uitkering heeft. Hierbij was geen kamer voor mij dus tot ziens. ik kwam langs om haar te verzorgen en verder sliep ik overal en nergens.. In dat jaar heb ik wel mijn propedeuse gehaald, al ben ik na de zomervakantie na 3 maanden school gestopt omdat ik het niet meer trok. Mijn moeder is ondertussen steeds zieker geworden en gaat nu heel erg achteruit. een aantal operaties en ziekenhuisopnames verder, was ze bedlegerig thuis. Er kwam veel op mijn broertje en mij te liggen. Uiteindelijk werd er besloten dat ze naar een verpleeghuis ging.. Er werd geen plan gemaakt voor mijn broertje dus ben ik in huis getrokken om voor hem te zorgen. Ondertussen wilde ik dolgraag verder met mijn toekomst maar die mogelijkheid is er gewoon niet.. de laatste tijd kom ik nog amper mijn bed uit, behalve voor mijn broertje voor hij terug komt van stage. Het is dat hij er is... van mij hoeft het niet meer.
Niemand van de familie, incl mijn moeder, vraagt niet hoe het met mijn broertje of met mij gaat. alles draait om haar. Ergens logisch, maar is het dan heel egoistisch om te denken: wij zijn er ook nog? wie helpt ons?
Ik kan dit gewoon niet alleen, maar ik weet niet waar ik mijn prioriteiten moet leggen.. Waarom kijkt niemand naar me om? Ziet niemand dat ik hieraan kapot ga?
ik voel me zo egoistisch..
ik droom.. ik droom van ongelukken, van diepe eindeloze slapen en de dood..
ik weet dat ik het niet zou kunnen, niet zolang mijn broertje hulp nodig heeft.. niet zolang hij er is.. hij mag niet nog meer pijn dan nu...
ik weet gewoon niet wat ik moet doen...

20-03-2014  |  Naam: rizlan  |  Leeftijd: 22  |  Provincie: Zuid-Holland
ik zie het niet meer zitten,voel me alleen maar down :(
Het was superleuk in de eerste totdat er iemand bij kwam ,hij had (heeft nog steeds) altijd kritiek,en ik heb ingegroeide nagels gehad alle4 de kanten (ze gingen verkeerd groeien) en we hadden gym en toen viel er iemand tegen mijn voet en toen ging het bloede en ik schaamde me kapot ik zei toen maar dat ik een wondje had,even later had ik ruzie met mijn vriendin ze wou altijd gelijk hebben,toen ging ik naar de 2de en toen kwamen er 2 nieuwe kinderen en ik hoorde dat er over mij gerolldelt werdt weet niet meer wat toen werdt ik goede vrienden met j en y en j die verandere steeds weer en nu ontwijkt hij y en mij. In de vakantie heb ik i ontmoet,en niet veel later n ik wil verder er niet op ingaan over n,toen begon school we gingen op introkamp,ik ging samen met mijn vriendin in een tent,en ze waren de hele tijd met de bal tegen onze tent aan het schieten,en toen op de terug weg werdt ik duizelig op de brug (met daaronder water,kan daar namelijk niet tegen) en toen lachte bijna iedereen me uit. Op school ging alles goed,totdat joep weer begon te zeiken over mij dat ik niks kon,dat mijn ouders zich voor mij moeten schamen en de hele tijd zegt ie lullige dingen,soms doet hij het vaak en soms even niet,en ik heb een leraar (die niet eens zo knap is) leuk gevonden :s dat weten alleen jullie en verder niemand,alleen die leraar doet heel raar tegen mij onwijkt me steeds enzo,en ik heb een hele heftige tijd achter de rug met mijn broer :( hij zit steeds aan me (ook op plekken wat ik niet wil) en hij doet het alleen maar als mijn ouders er niet zijn,en heb ook een heftige tijd met n (ze verspreide leugens bijvoorbeeld dat ik deed of ik kanker had) en ik had een periode dat als ik c niet had dat ik zm had gepleegt,en dat is echt waar,en gister dacht ik weer aan zm alleen ik weet niet hoe,ik zag beelden voor me hoe het zag als een trein over je reed dus ben nu echt bang,mijn nepp vriendin heeft gezegt als je heel veel paracetemols neem dat je dan dood ga,en mijn nep vriendinnen proberen y van me af te pakken
Ik heb nog 2 dingen: 1 ik zit echt met mezelf te strijden over n,met niemand durf/kan ik er over hebben
2 in de zomer wil ik zwemnen maar ik kan niet ik heb wat ergs op mijn buik,en ben superdik,ik wil wel foto versturen,maar niet doorsturen!

19-03-2014  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Utrecht
Nothing is trivial
Hallo allemaal,

Ik ben een meisje van 16 jaar oud. Al zo lang als ik mij kan herinneren heb ik last van depressieve episodes. Momenteel zit ik weer midden in een episode en heb zware neiging tot zelfdestructie, en veel behoefte alles te doen wat slecht voor mij is. Ik heb in het verleden al vaak nagedacht over zelfmoord, echter ben ik blij dat ik nooit daadwerkelijk die stappen heb genomen, al lijkt het leven soms een hel, en denk je dat je jezelf maar beter van kant kan maken, je lost er niets mee op. En ook al lijkt het je misschien stug, met het beindigen van je leven doe je veel mensen heel veel pijn. Hoewel het momenteel slecht gaat met mij, houd ik mij vast aan de gedachte dat het beter wordt, want dat wordt het. Neem een warm bad of een lange douche of doe een dutje, probeer tot rust te komen, it gets better, I promise.

liefs,

19-03-2014  |  Naam: Tiff  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Noord-Brabant
« vorige  |  197  |  198  |  199  |  200  |  pagina 201  |  202  |  203  |  204  |  205  |  volgende »