Zelfmoord.nl





Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  1239  |  1240  |  1241  |  1242  |  pagina 1243  |  1244  |  1245  |  1246  |  1247  |  volgende »
altijd alleen
ik ben ne gast van 16 met problemen mijn verhaal is niet alte kort dus zit je goed?

het is allemaal begonnen toen men broer is gestorven. dit was toen ik nog maar tien was maar het probleem is dat het iedereen van de familie heeft geraakt en we zijn uiteen gegroeit.ieder ging zijn weg en geen een dacht meer aan een ander. dit is al erg op zijn eigen.ik kon nooit overweg met de dood van men broer en zo kon men moeder en vader dat niet eigenlijk niemand kon er mee overweg.men moeder is beginnen drinken en is nu elke dag dronken. ze kan niet meer luisteren naar een ander zijn verhaal want ze is zo in de war.pff
men vader is beginnen afscheidelijk doen en kan em niet meer schelen wat er is gebeurt. ik denk zelf elke dag aan die dag en breek nog in tranen uit.wat die dag heeft gedaan ik ben een broer moeder vader en zus en nog 2 broers kwijt.een is maar overleden maar het komt op het zelfde neer ik ben ze allemaal kwijt ik kan niet meer te recht bij niemand buiten men oudste broer die heeft het al een beetje verwerkt.ik ben zo depri elke dag want men moeder haat me nu.ik ben niet een van alle gemakkelijkste maar ook geen uitschot maar nu denk ik daar anders over.door men verdriet ben ik verandert en ben een zak geworden ik drink gebruik drugs rook en vecht ben al meer met de politie in contact gekomen dan een serie moordenaar.ik doe zoveel dingen fout pff:'( op een dag toen ik wegliep van huis door problemen met men ouders en de politie vond me en bracht me terug thuis. men ouders konden niet zeggen wat er is gebeurt en logen over vanalles dus ik kwam in de problemen ik heb toen al weenend naar boven gelopen waarbij ik een bad deed vollopen ik pakte kaarsen en de beste cd"s die ik had die wou ik op men begraffenis stond op een briefje naast het bad. het was evanescence en die is deprimerend.
de muziek stond op en ik kroop in bad ik pakte een aardappel mes en sneed men polsen over in een louw bad. na een tijdje ben ik slaapgevallen of black out maar toen ik wakker werd lag ik in het ziekenhuis met verband rond men polsen . men ouders waren woest op mij dat ik daar ook nog maar aan dacht ze gaven mij de schuld van hun problemen en besloten me in een phygiatrie te steken.
ik was er kapot van maar toch heb ik vol gehouden daar heb ik me ingehouden maar toen ik buiten kwam ben ik in een gezakt. ik was gewoon kapot van verdriet.
hou men eigen ouders dat ook nog maar konden doen. ik ben door die pijn en verdriet nog maar meer naar de dood beginnen verlangen.in men hooft dacht ik aan verschillende soorten dingen om zelfmoord te plegen.maar dat was maar men eerste poging ik heb daarna nog verschillend keer zelfmoord te plegen ik heb al me zelf neergestoken en polsen nog eens overgesneden en me proberen op te hangen maar elke keer mislukte dit.
nu zijn we iets verder en ik ben nog niet helemaal beter van mijn verdriet tot op vandaag heb ik besloten me zelf neer te schieten dit moet lukken men broer een andere heeft vandaag zelfmoord geprobeert. pillen gepakt overdosis men ouders kunnen dit niet meer aan en zsteken alles op mij dit zou mijn schuld moeten zijn meschien is dat wel zo want rond mij is er een cirlkel van problemen.
ik kan dit allemaal niet meer aan en heb besloten zelfmoord te plegen zie dit maar als een laatste brief of iets anders. maar ben er kapot van nog een broer kwijt nee dit kan ik niet aan dit word me te veel en ik verlang al heel lang naar de dood dit keer zal het me lukken maar waar vind ik een pistool? waar dat is het probleem ik kan zelf geen zelfmoord plegen doch ik dit hel graag wil pff waarom hebben ze me toch gemaakt kon ik niet helemaal niet besaan hebben dat zou beter geweest zijn geen problemen geen pijn...
dank u om te luisteren naar mijn verhaal

02-03-2007  |  Naam: Dark Angel  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Limburg
overleven
IK wil leven .. maar ik kan het niet!!
NIemand begrijpt me. Leven van breuk tot breuk. dat is niet wat ik wil .. Dit is niet wat ik volhouw. Kapot.. gesloopt in mn hart. mijn ziel . mijn lichaam!
Roepen omhulp.. maar ik leef nu al zo lang zo.. Met dezelfde pijn. dezelfde fouten.
Het lost niet op .. het is allee maar eger. tot hoever kun je gaan?
Kiezen voor het * foute * pad.. is mijn enige redding.

Hield er maar iemand van mij . hield ik maar vanmezelf. Kon ik maar voellen hoe het was om veilig te zijn. om in jezel te kunnen geloven.
J moet je leven leven.. en niet alleen om te Over leven!!

02-03-2007  |  Naam: roxy  |  Leeftijd: 17  |  Provincie: Noord-Brabant
Zo Verdomd Alleen
Ik heb dit gevoel al een jaar. IK ben alleen, egt alleen. geen vrienden buitenschool, tis mij en ik alleen. kort geleden vertelden mijn ouders dat ze gingen scheiden. toen heb ik mezelf proberen te verstikken. helaas lukte dit niet. van de ene kant wil ik dat dit gevoel weg gaat maar waarom? ik heb tog nics meer om voor te leven, me broertje is overleden aan kanker, me zus het huis uit, woon thuis bij ouders die elke dag slaande ruzie hebben. en is 1 van de 2 niet thuis word de woede op mij afgereageert. Ze slaan... Ik kan het niet meer aan.. over een maand ben ik er mss niet meer,,,,,
02-03-2007  |  Naam: x-x-x  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Limburg
eindelijk kapot
Na een huwelijk van 31 jaar met lieve maar gok-en alcoholverslaafde man kan ik niet anders meer dan scheiden.Volkomen berooid en emotioneel vernietigd probeer ik nog verder te gaan want ik heb 3 kinderen.Maar liever zou ik RUST willen.Financien zijn groot probleem.Hoewel ik werk(heb HBO- opl)hou ik niets over.Alles gaat naar schulden.heb nu huisje in soc woningbouw gevonden maar loop er verdwaasd rond.Ik vind het moeilijk dit te overleven en denk toch regelmatig aan zelfmoord.Ik ben nl niet te helpen want het gaat om geld en de mij. is keihard.Ik ben een sterke vrouw.Altijd geprobeerd mijn gezin goed te houden en mijn man te steunen.Maar ben op.KAPOT
02-03-2007  |  Naam: jantien  |  Leeftijd: 54  |  Provincie: Noord-Holland
Leeg
Ik voel me zo verschrikkelijk ellendig.. Ik kan niet zeggen wat het is.. Ik heb al hulp.. maar het lijkt niet te helpen.. Ik voel me zo ontzettend leeg... Maar zo ontzettend vol tegelijk.. Vol van leegte... Niemand lijkt van me te houden.. ook al zeggen ze soms van wel.. ik gloof het gwoon niet.. ik verdien het niet om te leven denken ze allemaal.. De enige uitweg lijkt gwoon verdwijnen.. voor altijd
02-03-2007  |  Naam: doet er niet toe  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Overijssel
weet het niet meer
hai,
mijn verhaal begint langer terug dan ik me kan herinneren.
ik ben opgevoed met de gedachte dat iedereen om me heen belangerijker is dan mezelf, helaas is dat niet zo.
toen ik een paar maanden terug iets heb gedaan voor mezelf heb ik de volle laag gekregen; je bent achterlijk, stom egoistische trut en ga zo maar door.
na een tijdje werd er gezegd dat ik het wel goed heb gedaan dus dacht het gaat nu misschien wel wat beter, maar dat is toch niet zo.
volgens me therapeute wordt ik zwaar geestelijk mishandeld, maar ik denk dat ze me gewoon kwijt willen.
me moeder doet waarschijnlijk zo omdat ze een hekel had aan me vader en ze ziet hem in mij met alles wat ik doe en hoe ik me gedraag.
ik heb al meerdere malen met een mes in me hand gezeten om er een eind aan te maken, maar elke keer krijg ik dan een schuldgevoel van ; wat alsze het niet menen, wat als ze me wel aardig vinden, du sdan doe ik het weer niet.
maar het ergste van allemaal is me zus die er nu een hobby van heeft gemaakt om me kapot te maken op elk manier dat ze kan vinden ; kleineren, in elkaar slaan, dreigen enz.
ik probeer vol te houden maar er is maar zoveel dat een mens aan kan.

01-03-2007  |  Naam: debora  |  Leeftijd: 20  |  Provincie: Flevoland
gewoon
heeyy.. wil eve wat kwytt..
heb nogal problemen en huilbuien nergens meer zin in mensen aan dood.. vriendje wilht uitmaken en het erste uis dat myn beste vriendinnen me hebbe laten vallen.. ik verwaarloosde ze een beetje omdat ik ze niet meer belde en afspreekte enzoo.. ik had toen gewoon nergens zin in maar niemandbegrijpt dat van m..
ik ben veel te bang om mensen kwyt te raken.. zo kwam ik op zelfmoord.. ik probeerde me te snijden maar zelfs dat durf ik niet.. als ik meer lef had was ik hier nu allang niet meer.. daarom ging ik zoeken op internet voor sites over pijnloos zelfmoord.. zonder dat het mislukt.. spuitje met zuurstof in je nek misgien net als in zown film.. maar de film s niet de realiteit.. daar lijkt het allemaal makkelijk maar in het egt is het nogal iets anders.. het is ook niet zomaar iets.. maar ik wil het gewoon eve niet meer.. weet iemand iets waar je niet veel lef voor nodig moet hebben .. en wel pijnloos dood kan gaan??

01-03-2007  |  Naam: naamloos  |  Leeftijd: 99  |  Provincie: Limburg
die jongen
die jongen, ik loop er al maanden zot van. hij was mijn beste maat. hij heeft me afgewezen. maar we deden echt alles samen, we zagen elkaar elke week, echt alles. en plots ging hij niet meer weg, sloot zich op en was kei depressief. daardoor ben ik ook depressief geworden. het is nu 6 maand geleden dat ik hem nog gezien heb. ik heb hem net gebeld, anderhalf uur. en alles is nog steeds hetzelfde. ik ben het gewoon allemaal zo beu. ik wil hier weg, alles loopt toch altijd maar mis in mijn leven...
01-03-2007  |  Naam: mrtn  |  Leeftijd: 17  |  Provincie: Limburg
mijn leven
ik heb ADHD. mn moeder zegt altijd dat ik mijn problemen niet daarop moet schuiven.dat gaat niet want adhd heeft mijn leven verwoest. veel "vrienden" lieten me vallen toen ze het wisten. ik snij mezelf sinds ik 12 ben. nu ben ik 14. sinds ik 10 ben ofzo zit ik met zelfmoord in mn hoofd. ik werd gepest op school omdat ik "anders" was. ik moest veel naar psi's. dat helpt niet meer omdat ik geen medicijnen wil nemen of dat mn ouders ongerust worden. dit zijn nu mijn laatste woorden. ik wil graag dood. ik durf alleen niet. help mij aub..
01-03-2007  |  Naam: niemand  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Zuid-Holland
Gewoon erachteraan
Ik had ooit een heel close vriendengroepje... We waren met zijn zessen. Allemaal van die depressieve mensen, en samen proberen elkaar te helpen. Zo was er 1 iemand die niet geholpen wou worden... Allerlei oplossingen aangeboden, maar ze wou gewoon niet meer. Als je elkaar uit de put probeert te helpen is zo'n iemand in je groep misschien niet zo handig, maar je kan een vriendin met zelfmoordplannen toch niet laten vallen? We hebben tot het laatste moment gehoopt dat ze 't niet zou doen. Met ons ging het verder inmiddels wel redelijk. Tot we op een ochtend gebelt werden, en ze gewoon dood was. De 2 weken daarna is de n na de ander haar achterna gegaan. Van ons zessen ben ik de laatste. Ik wil niet meer, maar door zelf mee te gaan krijg ik mijn vriendinnen niet terug. En toch... Wil ik ook niet zonder ze verder leven
01-03-2007  |  Naam: Anonieme muts  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Utrecht
« vorige  |  1239  |  1240  |  1241  |  1242  |  pagina 1243  |  1244  |  1245  |  1246  |  1247  |  volgende »