Zelfmoord.nl




Hier mag je een bericht schrijven over iemand uit jouw naaste omgeving die in het verleden zelfmoord heeft gepleegd.


« vorige  |  31  |  32  |  33  |  34  |  pagina 35  |  36  |  37  |  38  |  39  |  volgende »
een half jaar
een half jaar geleden heb je ons verlaten
elke dag is er in mij nog steeds dat grote verdriet, maar ook die angst
de zwangerschap verloopt voorspoedig,
ik huil elke keer bij de gedachte dat jij je zoontje nooit geboren zal zien worden
ik hou van je en denk elke dag aan je
ik hoop dat je je rust heb gevonden

Liefs je vrouw,

Femke

21-06-2008  |  Naam: Femke  |  Leeftijd: 20  |  Provincie: Zeeland
we missen je jongen ook al had je dat misschien niet gedacht
Lieve tuti,
je hebt het misschien neit gedacht maat je wordt gemist jongen harder dan je had gedacht.
Het is dan ook allemaal nog zo vers
3 dagen geleden was je er nog
bij ons, onder ons, in ons
hoe vertel in mijn 2 jarige zoon dat zijn grote held er neit meer is
dat er geen bootritjes meer zijn
dat de krabben niet meer in tuti's broek zitten
dat we niet even langs jou kunnen net voor we naar de creche gaan
nu hoor ik mezelf vertellen dat je bij de sterren bent en ik geloof het nog steeds niet
JIJ
JIJ die steeds een lach op je gezicht had stralen
jij die steeds luisterde naar ons
jij die zoveel betekende voor ons
je laat een enorme familie achter vol ongeloof en pijn
en met vragen die nooit worden opgelost
Jongen wij missen je
Ook al dacht je misschien van niet

dikke zoen
laat het nu maar zijn
rust maar maateke
geen donkere gedachten meer maar een vrij hoofd
ik zie je graag
en dat doen wij hier in cadiz allemaal

14-06-2008  |  Naam: An & kleine Oli  |  Leeftijd: 22  |  Provincie: anders
Voor een meisje die ik nooit heb gekend, maar wel veel ín herken
Lieve Chiara,

Ik kende je alleen nog van verhalen,hérkende veel in jou. Ik kwam er te laat achter hoeveel wij overeenkwamen. En dat mailtje wat ik je had gestuurd met onze overeenkomsten maakte geen verschil meer, want je was al overleden.

Van verhalen en van foto's weet ik dat je altijd veel straalde. Dat je vaak werd vergeleken met de zon. Dit heeft mij op het volgende gedichtje gebracht die ik zelf heb gemaakt:

Elke dag als de zon haar stralen op ons richt
Weet ik dat jij daar achter staat met je stralende gezicht
En als de zon langzaam ondergaat
Weet ik dat jij nog even zult stralen
Maar je ons snel verlaat
Om met de zon de maan te gaan halen
En als de zon met jou jullie plekje aan de maan toekent
Weet ik dat het nog maar 1 nachtje duurt tot je er weer bent

Ik zeg dan wel: "elke dag als de zon haar stralen op ons richt", maar de zon schijnt natuurlijk niet elke dag, dus ik bedoel het niet letterlijk. Maar ze is er wél elke dag, ook al zien we haar niet. Dat is ook zo met Chiara en alle anderen mensen die overleden zijn, je zíét ze dan wel niet meer, maar ze zijn er weldegelijk. Ik geloof daar heel sterk in. En dat geeft me een goed gevoel, ondanks dat het heel naar is wat er is gebeurd. Het neemt de narigheid niet weg, maar het neemt er een stukje vanaf.

Chiara, hopelijk kun je je leven weer leiden, zonder daarbij te lijden. Ik vind het heel jammer dat ik je nooit persoonlijk heb ontmoet, maar wie weet, als mijn tijd daar is, zie ik je in de hemel. Ik wil nog veel tegen je zeggen, maar ik wil niet met een mond vol tanden staan als ik je ontmoet. Ik bewaar het.

Heel veel liefs en lof,
Lisette

14-06-2008  |  Naam: Lisette  |  Leeftijd: 21  |  Provincie: Zuid-Holland
Vader geworden
Lieverd, ik wil je laten weten dat jouw mannetje afgelopen nacht vader is geworden van een zoon. En dat ik eindelijk weer echte vreugde zie in zijn ogen. Een doel om voor te leven!
Ik mis je en wilde dit graag met je delen.

Dikke kus

06-06-2008  |  Naam: rianne  |  Leeftijd: 32  |  Provincie: Zuid-Holland
ongelooflijk
3 mensen weg, verdwenen uit ons leven.. Ik ben niet meer boos, maar ik ben zo verdrietig... Arnold, wie zorgt er nou voor dat mijn pa me niet voor aap laat lopen in een lelijke trouwjurk? Wat heb je daar nog om gelachen.. dat ik was ik probeer te onthouden, dat is wat jij wil. Ik mis je, ik mis jullie...
30-05-2008  |  Naam: Bianca  |  Leeftijd: 30  |  Provincie: Noord-Holland
Devlin, Aiso en Jeanne
'91 mijn broer hangt zich op
'98 Aiso schiet zich door zijn kop
'06 Jeanne laat 2 mooie zonen achter

'08 Devlin, je zou echt dol zijn op mijn zoon Ruben
Aiso, hoe zou jou zoon omgaan met de verhalen over zijn pa?
Jeanne, mijn hart huilt als ik aan je jongens denk, zullen ze denken dat het hun schuld is?
Ik zelf heb mijn halve leven verlangt naar de dood, maar mijn leven is draagbaar, en al helemaal vederlicht als ik alle verhalen uit het verleden laat en me richt op wat is, het kind in mij laat leven en het met begrip tegemoed treed. Zelfmoord is geen oplossing, t leven accepteren zoals het is wel.

30-05-2008  |  Naam: Elin  |  Leeftijd: 37  |  Provincie: Zuid-Holland
Het afscheid
Jasper liefje,
wij allemaal weten dat het moeilijk was
kliniek in, kliniek uit.. altijd 'alleen'

Sorry schat, dat ik te laat was.. ik had je graag het boek van mn buurvrouw nog laten lezen, en had jou ook graag geholpen...

Ik zorg voor je broertje, zo veel als hij me toelaat.. Jij bent in ons hart jasper..
bij papa,mama fabie je vriende
en bij mij:)

29-05-2008  |  Naam: angel with broken wings  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Limburg
rust
Shauni. Ik heb je nooit gekend. nooit gezien. ik ken alleen je naam, en foto's.
een vriendin van mij heeft vertelt dat je zelfmoord hebt gepleegd door van een gebouw te springen. Ik ken je niet. maar toch sprak het me aan.
Ik hoop dat je de rust hebt die je zocht.

24-05-2008  |  Naam: anoniem  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Zuid-Holland
Mis je
Lieverd,

Vandaag had je 2 jaar getrouwd geweest met mijn broer! Een feestdag had het moeten zijn! Helaas jij mag het niet mee maken en wij dus ook niet!
Het gaat wel goed met ons en ook met je mannetje. Ik hou hem van een afstandje in de gaten en weet dat hij jou nog iedere dag mist! Ook al gaat zijn leven verder zonder jou en is ook echt wel gelukkig.

Ik mis je zo verschrikkelijk! Maar het leven door ook al is niet een dag meer het zelfde sinds jij weg bent.

Heel veel liefs van Rianne

17-05-2008  |  Naam: rianne  |  Leeftijd: 32  |  Provincie: Zuid-Holland
Een terugblik
Zelfmoord,

In wat staat moet iemand zijn om zich daadwerkelijk tot deze daad te brengen?

Uit eigen ervaringen en verhalen van anderen weet ik dat meerdere jongeren zich soms zo beroerd voelen dat ze hier meer dan eenmaal over nagedacht hebben. Maar in hoeverre zetten ze dit door? Ikzelf heb al langs de rails gezeten, in een dronken bui mezelf bijna kapotgereden, op de snelweg gelopen, en met een grote luchtbuks naar me pa gelopen om daarna “zelfmoord” door de politie te laten doen. In ALLE van deze gevallen is het altijd goed gegaan. En waarom? Ergens in mijn gedachten zit er “iets”, iets wat me bij de les houdt, iets wat me met beide benen op de grond houdt. Iets, hoop, iets is hoop, hoop is tenminste iets wat iemand moet blijven houden. Zonder enige hoop op een betere toekomst kom je tot deze gruwelijke egoïstische daad. Dan nogmaals, hoop, zijn ze blind daarvoor geworden? En wat kan iemand zo blind maken? Zal er een moment komen dat ook ik mijn hoop niet meer kan vinden? Nooit hoop ik, die straat ben ik al gepasseerd en kwijtgeraakt, laat het nooit zover komen dat ik deze straat weer vind.
Hoe komt het dan toch dat sommige onder ons deze wel gevonden hadden? Was er niemand om ze de verkeerde weg te laten kiezen, om ze hierom heen te leiden? Om ze te steunen, om ze hoop te geven! Hoe kan het toch dat dit gebeurt…
We zitten in een samenleving verdomme! Dat houdt in dat we samen sterk zouden moeten staan, elkaar moeten liefhebben en respecteren. Blijkbaar is dit te weinig aanwezig in onze mooie “samenleving”.

Familie,
familie is wat ons hart kloppend houdt. Wat ons warm houdt en liefheeft, zelfs tijdens de moeilijkste tijden in je leven, iets wat altijd aanwezig is in iemands leven. Hoe heeft hij dit niet kunnen zien? Hij moest blijkbaar helemaal blind geworden zijn. Op één ding na. Eén uitweg, één oplossing, één laatste stap…

Medelijden, woede, agressie, schuld, wat kan je nog meer voelen? Liefde! Allemaal te laat verdomme! Waarom! Waarom gvd! Waarom bel je dan niet, vertel je verhaal, als ik dit allemaal geweten had… Als, als, als… Allemaal te laat, je bent ons voorbij gegaan en je zal vast je redenen ervoor hebben, maar had nu maar gebeld! Iets van je laten horen dat je zo diep zat. We mogen dan de laatste verdomd weinig contact hebben gehad, maar zoiets flik je me gewoon niet, ook andere mensen niet! Eén telefoontje en ik was gekomen, werk is me vele malen minder waard dan een leven, zo ook een festival waar ik op dat moment toevallig zat. Eén leven telt meer welke materialistische zaak dan ook! Eén leven, één moment, één stap, één telefoontje… Waarom moest het zo eindigen… waarom.

28-04-2008  |  Naam: Erik  |  Leeftijd: 28  |  Provincie: Friesland
« vorige  |  31  |  32  |  33  |  34  |  pagina 35  |  36  |  37  |  38  |  39  |  volgende »