 |
|
|
||
|
||||
 Hier mag je een bericht schrijven over iemand uit jouw naaste omgeving die in het verleden zelfmoord heeft gepleegd.  somewhere. Ik kende je dan wel niet zo goed, maar toch was jou dood een flinke schok voor mij. Af en toe zag ik je met een grauw gezicht, met toch af en toe een lachje, voorbij lopen. Soms zeiden we hoi, soms niet. Die tijd is nu voorbij. Lieve Laura, ik hoop dat je je rust gevonden heb. 25-05-2010 | Naam: Lyanna | Leeftijd: 38 | Provincie: Utrecht Lieve, lieve JerVoor mijn maatje, mijn grote liefde, de vader van onze beeldschone dochter. Begin januari heb je jezelf van het leven beroofd.. Ik weet nog zo goed dat ik zo'n ontzettend angstig gevoel had die dag, dat er iets slechts stond te gebeuren maar waar je je vinger niet op kunt leggen. Bij ons huis aangekomen kreeg ik de deuren niet open.. je had de sleutels in het slot gedaan zodat er niemand naar binnen kon. Heb politie gebeld, die konden jou ook niet bereiken.. zij hebben de deur ingetrapt en je levenloze lichaam gevonden. Mijn wereld zakte onder mijn voeten weg, alsof je hart uit je lijf word gerukt.. Ook mijn ouders, m'n broertje zijn kapot van verdriet.. Je bent/was ook hun maatje! Ik was boos : hoe kun je dit je dochter aandoen, mij aandoen en de rest die van je houden!! Maar ook vielen er puzzelstukjes op z'n plaats, bepaalde dingen die je hebt gezegd tegen mij, ik begin het te begrijpen. Maar nog steeds ben ik boos!! Ik denk constant aan je, ik sta ermee op en ga ermee naar bed, ik zie dingen terug in onze dochter.. ik huil bij herinneringen goed of slecht.. ik huil bij onze nummers of als de kleine meid weer iets nieuws heeft geleerd.. ik hoop dat je op ons neerkijkt. Mensen begrijpen niet wat ik voel, verwachten dat ik gewoon doorga met leven alsof er niks is gebeurd, maar ik voel een leegte, een gemis, jou armen om me heen, je bulderende lach en je sprankelende ogen! Op je familie ben ik woest, ze zeiden dat ik schuldig aan je dood was, het is kortzichtig, ik ben er altijd voor je geweest! Als ze me echt hadden gekend, konden ze weten dat ik jou nooit pijn zou doen want ik ging voor jou door het vuur! Ze hebben zelfs gepresteerd om me dreigbrieven te sturen, ben verboden van je crematie.. heb van anderen moeten horen dat je mijn favoriete bloem bij je hart had liggen, een witte roos en een lint van onze dochters naam. Iedereen vroeg zich af waarom ik er niet was.. Moet nog steeds uitleggen dat de familie mij en onze meid hadden verboden. Maar ik mag wel de rekening van je crematie voldoen van ze... Het is een enorme strijd geweest met veel instanties.. Moest ineens bij mijn ouders weer inwonen, want de familie had ons huis al opgezegd.. Het vuile spel wat ze spelen kost veel energie en scheurt iedere keer de wonden vol verdriet weer open. Sinds kort woon ik met onze dochter in ons nieuwe huisje, ben verhuisd naar een andere woonplaats.. Wil gelukkig gaan worden met haar en heb rust om me heen nodig. Het gaat goed met ons, ondanks het vele verdriet en pijn dat ik heb. Veel vragen schieten er door me heen : Hoe vertel ik het haar? Wanneer is de juiste tijd? 1 ding is zeker, je wordt door mij nooit vergeten, je hebt een plekje, een plekje heel diep in mijn hart.. en NIEMAND maar dan ook niemand kan dat van mij afpakken.. Onze herinneringen, dat we onze eigen humor hadden, onze beeldschone dochter die te vroeg is geboren 2 mnd in de couveusse heeft gelegen en vocht voor haar leven en zij die het nu zo ontzetten goed doet, dat is voor mij iets waarvoor ik vecht.. dat tovert ondanks deze zware tijden elke dag weer een glimlach op mijn gezicht!! lieve Jer, je bent en blijft voor altijd mijn kanjer!! Ik hou van je no matter what weet je nog?! 25-05-2010 | Naam: roos | Leeftijd: 23 | Provincie: Friesland Voor jou mijn carebearWeet 1 ding: Jij kon het niet stoppen. Jij kon het niet tegenhouden! Die persoon kon zelf niet meer. Laat het bij die persoon. Je hebt geen schuld! Nooit. Heel veel sterkte en alle goeds. 20-05-2010 | Naam: Inge | Leeftijd: 35 | Provincie: Utrecht hoilieve gijs, ik hou van je voordat en nadat je van de brug bent gesprongen. vergeet dat nooit! 17-05-2010 | Naam: Niels van der Plas | Leeftijd: 17 | Provincie: Zuid-Holland voor jou mijn carebearIk mis je, het gevoel wat me altijd vervulde als ik aan je dacht, je hoorde of zag. Ik kan voor het gemis geen woorden vinden, het kan soms zo'n pijn doen, zó angstig voelen wat voor grote fout ik gemaakt heb. En nooit kan ik deze meer herstellen en nooit is soms ondraaglijk. Het duurt véél te lang voordat ik je weer zie, kan omhelzen en kan zeggen dat het me spijt. Ik ben bang dat ik deze leegte, die altijd een deel van me zal zijn, nooit meer weg gaat, maar ook juist bang dat deze juist ooit opgevuld wordt. Het voelt als zó een groot verlies dat ik weet dat als ik deze emoties toe laat, ze groter zijn dan mijn evenwicht. Ik weet dat ze niet opgelost zijn, geen plek hebben juist omdat ze te hevig zijn. Dus je hebt ook nog geen plek, niet meer toen je leefde maar zelfs niet nu je er niet meer bent. Ik mis je zó erg en nooit kom je meer terug. Ik kan het wel uitschreeuwen, maar zelfs dat is niet de juiste uiting van die leegte. De leegte van jou, jij waar het hart altijd zeker van was en oud mee zou worden... In augustus dit jaar drie jaar geleden, nog zó zó lang te gaan.... Ik hou zó veel van je en ik mis je, dat wits se waal... Al mijn liefde voor jou mijn carebear!!! X X X X X 14-05-2010 | Naam: je weet wel van wie | Leeftijd: 34 | Provincie: Limburg Dat komt hard aanIk heb in het afgelopen jaar 4 vrienden verloren, twee door zelfmoord, Voor een trein springen waarom?? Ik vind kinderen van 15 ofzo moeten naar maximaal 3 crematies geweest zijn. Ik ben in de afgelopen 7 maanden naar 4 crematies geweest van vrienden laat staan familie die overleiden. mensen dat wat jij mee maakt kan nooit erger zijn dan de pijn die je geeft aan de nabestaande. Life is not good, Death is all around me 09-05-2010 | Naam: Anoniem | Leeftijd: 15 | Provincie: anders Ik mis jeLieve Rien, Vandaag weer een moment dat ik je mis! Zomaar was je in mijn gedachten. Ik mis je lieve gezicht en ik weet van zovele mensen die dicht om jouw heen stonden dat je zo gemist wordt. Ma mist je heel erg! Niet dat ze daar vaak over praat maar volgens pa merk je het aan veel dingen. Je was als een echte dochter van haar. Je spontane telefoontjes van: Ma ga je mee daar heen of kom je een bakkie doen....ze zijn er niet meer. O, hadden we maar geweten wat er in je hoofd omging!! Maar dat is achteraf praten. We kunnen het helaas niet meer terug draaien..... Je plekje zal je altijd houden in ons gezin bij mijn broer en zijn gezin en in mijn hart en die van mijn man. Het laten rusten betekent niet dat we je zijn vergeten. Soms moet ik gewoon even iets tegen je zeggen. Ook al weet ik dat je mij niet meer hoor. Maar zo is het goed. Ook voor mijn verwerking en dat van zovele met mij. We hielden zoveel van je. Rianne 05-05-2010 | Naam: Rianne | Leeftijd: 34 | Provincie: Zuid-Holland Lieve Frank, ik mis je!Lieve Frank! Meer dan 1,5 jaar geleden maakte jij abrupt een eind aan je leven! Dit kwam als een schok voor velen maar sommige zagen het aankomen. Weer andere begrepen jouw keus maar ik niet! Waarom? Waarom ben je heen gegaan? Had er met mij over komen praten, uithuilen of weet ik wat. Je hebt veel mensen ontrecht pijn gedaan door je (on)verwachtte poging. Dit keer was het je gelukt! Door je eerdere poging heb ik je leren kennen, ik verkeerde in een zelfde soort situatie en weet hoe jij je voelde! Kon ik maar een trap naar de hemel maken dan kwam ik jou vandaag nog terughalen! 28-04-2010 | Naam: Dennis | Leeftijd: 25 | Provincie: Noord-Brabant MamaMama het voelt als een mes Die zachtjes door mijn vlees snijd het bloed loopt langs mijn lichaam De gebeurtenis bloedt in mijn hoofd denken lukt ook niet meer de wereld staat stil en draait toch door maar ik Ik huil Dagen. Voor mij staat de wereld stil Woorden voor dit verlies bestaan niet ik heb tranen tekort Ik mis je mama kom terug! 27-04-2010 | Naam: freek | Leeftijd: 16 | Provincie: Utrecht mijn kindlieve schat je was pas 24 jaar en 5 jaar in ons leven hoe zou ik je ouders je start ook kunnen vergeven je einde zo het doet zo'n pijn je had toch ook gewoon mijn zoon kunnen zijn. 4 jaar was je met mijn meissie. we hadden toch altijd de afsprk dit niet te mogen doen jij niet en ik niet wat is er van die afsprak nu nog over ik ben je kwijt en zal nooit de pijn vergeten die je bij mij achterlaat. Ik had je begrfenis anders geregeld echt en ik hield onvoorwaarlijk van je. dat konden je ouders niet zeggen . Ik mi je nog iedere dag en mijn gevecht om leven gaat nog door elke dag elke minuut. Ik kan je niet loslaten zoals jij mij ook niet loslaat. Schatje ga ik zal voor je meisje zorgen en de andere die je dierbaar waren. Ik zal doorgaan niet proberen op te geven zolang ik hier nog zal zijn. Ook voor jouw kleine broer al ik waken . lieve schat ik mis je en dat gevoel zal nooit overgaan. liefs mea. nodig be en weet dat je altijd mijn kind l 26-04-2010 | Naam: mammie | Leeftijd: 42 | Provincie: Zuid-Holland |