Zelfmoord.nl




Deze site is bedoeld voor mensen met zelfmoordgedachten. Op deze site kun je je gedachten, je gevoelens (anoniem als je dat wilt) opschrijven.
Als je zelfmoord wilt plegen dan heeft dat vaak te maken met diepe pijn, verdriet, verwondingen, in de steek gelaten zijn. Voor iedereen is dat verschillend, ieder mens is uniek in zijn beleving en gevoelens. We willen je niet aanmoedigen om zelfmoord te plegen. Juist niet, wij willen je aanmoedigen en helpen andere wegen te zoeken. Vertel hier je verhaal. Er zijn mensen die naar je willen luisteren.

Bekijk ook onze andere sites:
  • Leefmee.nl

    Wij willen een luisterend oor zijn voor wie zijn/haar verhaal wil vertellen.
  • In Memoriam

    Ter nagedachtenis aan geliefden

Kijk ook eens op het forum als je lotgenoten zoekt, of als je wilt dat mensen op jouw verhaal kunnen reageren, of als je vaker iets kwijt wilt bijv.

Ik voel me depressief omdat ik

geen doel in dit leven zie 23.44 23.44%
mezelf overbodig voel op deze wereld 19.37 19.37%
in een moeilijke situatie zit 14.79 14.79%
gepest word (of vroeger ben gepest) 10.53 10.53%
een andere reden ... 8.05 8.05%
geen echte vrienden heb 7.45 7.45%
moe ben 6.72 6.72%
mishandeld of misbruikt word (of dit is vroeger gebeurd) 4.41 4.41%
ik voel me niet depressief 3.28 3.28%
ziek ben 1.97 1.97%
(Er is 11598 keer gestemd)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »
Ik kan niet meer
Ik wil al jaren een eind maken en nu al een jaar alles echt tegen zit, heb ik geen hoop en vertrouwen meer in het leven. Ik heb dagelijks last van mijn rug, school gaat slecht, veel ruzie met vrienden/familie. Dierbaren gaan 1 voor 1 dood en ik wil niet meer zo. Wat is nog het nut? Zelfmoord is al 2x een optie geweest maar mislukt, maar op 20-03-18 ga ik het weer proberen
16-03-2018  |  Naam: Morris  |  Leeftijd: 17  |  Provincie: Zuid-Holland
nare gevoelens
Hoi allemaal
Ik loop de laatste tijd steeds vaker met de gedachten om een eind aan mijn leven te maken . Toen 15 jaar geleden mijn ex vrouw mij een mooie zoon schonk was ik helemaal de koning te rijk , 2 jaar later verliet ze mij voor een ander . Ze was binnen een half jaar getrouwd met hem en natuurlijk ken je elkaar dan langer . Mijn zoon zie ik alleen maar als hij vakantie heeft dus ik zie hem niet veel wat mij heel erg pijn doet . Toen mijn zoon de leeftijd kreeg dat hij goed kon praten belde ik hem elke zondag op omdat ik hem heel erg mis . Ik heb vorig jaar een schat van een vrouw leren kennen waar ik erg gek op ben , maar hoe vertel ik haar en mijn zoon en mijn meiden nu dat ik soms met het gevoel loop dat ik dood wil . Ik slik zeker 150 mg zware pijnstilling elke dag en de nodige pillen er naast die dus achter slot en grendel staan .
De pillen die ik slik zijn er 15 per dag voor de pijn en om rustig te blijven maar dat lukt mij niet altijd . Ik ben internationaal vrachtwagen chauffeur en heb wel eens gedacht om mij zelf dood te rijden ergens in het buitenland maar dan schieten toch weer mijn vrouw en mijn kinderen door mijn hoofd en dan begin ik te janken van verdriet en zet mijn wagen dan toch langs de weg stil in plaats van door te rijden. Nu mijn leven beter is heb ik dat gevoel van dood willen nog wel eens ondanks dat ik een hele lieve vrouw , 2 mooie dochters en een hele mooie zoon heb en toch lukt het steeds niet om afscheid van het leven te nemen wat eigenlijk wel goed is . Dankzij mijn kinderen en mijn schat van een vrouw leef ik nog steeds dus het is mijn tijd nog niet om te gaan van deze wereld waar mensen lopen die van mij houden wat ik nog nooit heb gehad omdat ik altijd aan het werk was en veel van huis waardoor mijn ex mij verliet voor een ander . Ze is dus vreemd gegaan met die vent en dat neem ik haar niet in dank af want ik ben mijn zoon ook kwijt die ik heel weinig zie want ik maak zijn jeugd dus niet mee . Ik probeer toch maar iets van mijn leven te maken voor wat het is . Nu ik dit zit te schrijven schrik ik best wel van mijzelf want als ik zelfmoord pleeg zijn de meiden ,zoon en mijn vrouw ook man en vader kwijt waar ze van houden als vader .

13-03-2018  |  Naam: DS  |  Leeftijd: 50  |  Provincie: Limburg
Zelfmoord
Ik wil graag zelfmoord plegen want me ex vriendje heeft ervoor gezorgt dat ik ruzie heb met me beste vriendinnen en ik wil gewoon dood ik haat me leven en alles erbij ik wil het graag doen als ik alleen thuis ben en gewoon dat ik geen pijn voel
13-03-2018  |  Naam: Cindy  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Noord-Holland
Ik snap het niet meer
Hallo ik ben fay
Ik heb een grote super coole familie
Mijn ouders zijn de beste
Mijn vrienden zijn super lief, grappig en gewoon echt geweldig.

En toch word ik gek ik zit nu al bijna een jaar lang na te denken over hoe het zou zijn als ik er niet was, waarvoor ben ik er.
Ik weet het allemaal niet meer ik voel me alleen en in de steek gelaten maar ik weet niet waarom. Ik word niet gepest ofzo maar het begint nu wel een beetje op pesten te lijken. En toch ben ik het populairste meisje van mijn klas alleen daar snap ik al niks van.

Ik denk dat mijn ouders gaan scheidden mijn zus is depressief mijn andere zus heeft abortus gepleegd en mijn ouders hebben niet veel geld.Mijn leve is een groot zootje. Ik ben moe van leven ik hoef er niet meer te zijn maar toch alle mensen die ik pijn doe. Niemand weet waar ik aan denk maar mijn afscheits briefje zit al in mijn hoofd alles wat iedereen heeft gedaan om me zo ver te krijgen staat al op papier waar wacht ik nog op.

Ik weet het niet ik wil het dood graag aan iemand vertellen maar ik durf het gewoon niet ik ben bang dat ze boos worden of me niet begrijpen. Ik weet dat ik nog jongen ven en een heel leven voor me heb liggen maar ik ben moe van het leven als het snel niet beter word... word ik nooit meer beter

Ik hooo dat ik er nog ben


12-03-2018  |  Naam: Fay  |  Leeftijd: 12  |  Provincie: Noord-Holland
Zelfmoord wat te doen
Toen ik mijn broer geborgen werd was hij alles voor me vader maar toen ik geborgen werd wat hij nog steeds alles voor hem en ik was maar een stuk vuil voor hem ik werd mishandelt en hij zei alstijd dat ik nooit geborgen had moeten worden en ik wil al actrische worden in Amerika sinds ik me kan herinneren en hij zei altijd dat dat een dom idee was ik zou het toch nooit reden dat ging door tot ik 4 werd toen gingen mijn ouders scheiden ik wist toen nog niet wat het was wat ik voelde ik heb toen een jaar bij meopa en oma gewoont en toen we naar shereberg verhuisde was het wel beter maar toch naar alles miste ik hem wel maar op een ochtend werden we wakker en toen stond de hele familie op de stoep ons aan het uitschelden en ze wilde ons meenemen ik ben nog nooit zo bang geweest dat was de enigste x dat ik echt bang was in me leven zo heb ik hem 2 jaar niet gezien maar toen werd het contact weer wat beter het ging over een weer dan zag ik hem wel een x in de maand en dan weer 3 maanden niet en toen ik 9 werd wilde hij niets meer te maken hebben met ons maar toen ik 11 was weer wel ik heb hem toen oven niet gezien ik had er geen zin meer in toen ik 12 was heb ik hem een kans gegeven en ben ik daar gaan wonen voor een jaar maar zijn vriendin was belangrijker zij en mijn vader mishandelden me weer maar ik mocht niet terug naar mama ze zeiden dat ze me niet meer wilde wat niet zo wasbaar zei had nooit wat verkeeerd gedaan naar een tijdje ben ik een x weggelopen ik ben midden in de nacht door het raam naar buiten gegaan en wilde toen voor de trein springen maar toen kwam de politie aanrijden en zeiden dat ik mee moest naar een tijdje ben ik weer weggelopen dit was een dag voor school toen liep ik naar me moeder ze zei dat ze me wel terug wilde daar woon ik nu ook maar mijn broer blijft maar zeggen dat ik een ja kankerhoer ben en dat ik dood moet gaan ik wil heel graag acteren in Amerika maar volgens hem gaat het niet lukken bij mijn moeder doe ik alles fout
HELP wat moet ik doem

09-03-2018  |  Naam: Danisha  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Overijssel
Ik wil nu dood
Help.... Ik wil dood ik wordt al 3 jaar lang gepest, maar ik vraag mezelf al af zolang ik kan herinderen : waarom leef ik? Waarom kan ik niet gewoon dood of nooit bestaan hebben? En waarom moet ik alles mee maken? Me ouders die scheiden, mijn "vrienden" Die niet mijn vrienden zijn en ik wordt gepest en zo kan ik nog wel 10 dingen omnoemen. Ik kan het gewoon niet meer. Ik heb al vaak aan zelfmoord gedacht maar de laatste tijd denk ik er meer en meer aan. Ik ga binnen kort gewoon onder de trein springen. Ik heb al een afscheids brief klaar. Het enige probleem is dat ik mijn moeder niet in de steek wil laten want anders was het allang gebeurd.
07-03-2018  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Noord-Brabant
Effe mijn hart luchten
Hoi ik ben nog heel jong maar toch heb ik het gevoel alsof ik hier niet hoor. Ik heb nooit ergens zin in ik ben altijd moe, dat is irritand en ik vind dat ook heel stom maar het is hoe het is. Ik ben al een tijdje verliefd op een meisje maar zij is denk ik niet op mij, waarschijnlijk krijgt ze deze maand met een van mn beste vrienden. En dat vind ik kut, zij was de enige reden dat ik hier ben, ik deed dit voor haar maar nu heeft het toch geen doel meer allemaal. Ook gaat het slecht op school ik blijf waarschijnlijk zitten dit jaar, mijn vrienden op school zijn voor mijn gevoel allemaal nep, ik denk dat er geen een is die mij zal helpenals het echt slecht gaat. Ook voel ik me een slecht persoon die andere pijn doet dus is het ook beter voor hen als ik gewoon wegga. Vaak vraag ik mij af wat er gaat gebeuren als ik gewoon wegga, ergens heel ver hier vandaan, zodat ik gewoon even mijzelf kan ontdekken. En ook soms heel soms beeld ik me in wat mensen gaan doen als ik gewoon stop hiermee als ik gewoon stop met leven. Sorry dat ik jullie met mijn verhaal stoor, ik ga wel weer, tot ooit..... misschien
05-03-2018  |  Naam: Cees  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Gelderland
nutteloos
In 2014 ben ik gescheiden en alles in mijn leven waar ik alles voor deed viel van me weg. Een relatie van 16 jaar de familie en het allerbelangrijkste mijn zoon. ik weet nog steeds niet wat ik moet in dit leven. Een detentie meegemaakt erna een poolse vriendin sonia ontmoet met haar dochter om mijn leven nieuwe invulling te geven maar zij zat na een relatie van bijna 2 jaar in de kelder bezopen met iemand te ........
Achteraf besef je pas dat zij mij puur gebruikt heeft voor de opleiding te kunnen doen en alleen hiervoor verhuist is terwijl ze mij voorhield voor mij te zijn gekomen. ik werk momenteel niet en zie het leven als nutteloos waarin mensen elkaar gebruiken. ik ga zo niet verder leven want dit is geen leven meer. de mensen zeggen je moet loslaten. nou als iedereen nou eens alles zou loslaten. dan is er niks meer. dan is het leven niet meer de moeite waard. ik ga jullie verlaten beste mensen. na een langdurige relatie en adlles opgebouwd te hebben en hierna misbruikt te worden door een poolse. Of je nu in eenzaamheid bent, opgesloten word het leven is niet wat je er zelf van maakt maar wat de mensen van jou leven maken.

05-03-2018  |  Naam: dennisonia  |  Leeftijd: 37  |  Provincie: Limburg
Uitvlucht
Ik merk dat ik moe ben van het proberen mijzelf gelukkiger te maken. Twee jaar geleden begon ik aan een intensieve therapie als laatste poging. Ik zei tegen mezelf:’ an, geef jezelf nog 1 kans’.... de therapie is inmiddels een paar maanden geleden afgelopen en het is me niet gelukt iets te veranderen aan mijn gevoelsleven. Ik zet mijzelf teveel onderdruk, ik moet steeds vanalles van mijzelf om me goed over mijzelf te voelen. Maar ik voel me als iemand die anderen eerder tot last is dan iemand om van te houden.
Ik ben moe, moe van het proberen dit anders te laten zijn. Moe van mijzelf te proberen te accepteren zoals ik ben. Moe van mijn gevoeligheden/ de pijn van afwijzing/ Prisma’s/ eenzaamheid/ zelfkritische gedachten/ slachtoffer gevoel.
Wanneer mag ik van mijzelf opgeven, stoppen? Wanneer is het genoeg?

04-03-2018  |  Naam: Slapeloze An  |  Leeftijd: 34  |  Provincie: Noord-Holland
Jeugd trauma en kwellende ouders
Niets in het leven kan mij meer blij maken. Elke keer als ik iets goed probeer te doen is t niet goed. Mijn vader had een gameverslaving en had geen oog voor mij en als m'n moeder niet thuis was was ik zelf verantwoordelijk voor eten, en dat is moeilijk voor een 10 jarige. Ik ben op hele jonge leeftijd volwassen moeten worden.
Van 13 tot 16 ben ik zwaar mishandeld geweest door mijn vader die als statement had dat meisjes nergens goed voor zouden zijn. Elke dag weer was t raak zodra m'n moeder weg was was ik de pineut. Toen ik besloot met m'n moeder te gaan praten zei ze dat ik stond te liegen en dat heeft me gebroken. Pas toen het voor haar ogen gebeurde begon ze me te geloven. Diezelfde avond nog ging ik naar een crisisopvang, maar daar zeiden ze dat ik me aanstelde aan gewoon terug moest gaan naar huis, ik werd gepest en uitgelachen. Toen ik 14 was kreeg ik een vriendje. Ik een lange tijd had ik iemand die ik vertrouwen kon en waarmee ik praten kon, maar na 3 dagen probeert jij me te verkrachten. Na en tijd zijn m'n ouders uit elkaar gegaan, maar toen ik dacht een goede band op te kunnen bouwen met m'n moeder Raakte ze overspannen en begon ons zowel fysiek als mentaal te mishandelen. Voor mij begon t gewoon weer van voor af aan. Als ik ruzie heb met m'n moeder zeg alsmaar 'hou op! Hou op!' maar ze gaat maar door op een geef moment begint ze me te slaan spring ik uit m'n plaat en komt m'n broer om m'n moeder te beschermen. mn vader spreek ik al jaren niet meer, maar als hij m'n moeder belt vraagt hij nooit naar me. Mijn moeder spreek ik soms weken niet terwijl we in hetzelfde huis wonen. Andere familie dan dit heb ik niet. Toen ik probeerde met een vriend hierover te praten hielp dat tot ik erachter kwam dat hij achter m'n rug om het met mensen ging bespreken en m compleet belachelijk maakte. Ik weet echt niet meer wat ik met m'n leven aan moet. Elke dag weer ben ik steeds meer aan t denken dat de wereld beter af zou zonder mij.

03-03-2018  |  Naam: Julia  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Overijssel
pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »