 |
|
|
||
|
||||
Als je zelfmoord wilt plegen dan heeft dat vaak te maken met diepe pijn, verdriet, verwondingen, in de steek gelaten zijn. Voor iedereen is dat verschillend, ieder mens is uniek in zijn beleving en gevoelens. We willen je niet aanmoedigen om zelfmoord te plegen. Juist niet, wij willen je aanmoedigen en helpen andere wegen te zoeken. Vertel hier je verhaal. Er zijn mensen die naar je willen luisteren. Bekijk ook onze andere sites:
Kijk ook eens op ons forum als je lotgenoten zoekt, of als je wilt dat mensen op jouw verhaal kunnen reageren, of als je vaker iets kwijt wilt bijv. |
|||
 Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?  vriendin kwijt hallo iiedereen. mijn beste vriendin heeft me vorige week gevraagd om samen met haar een zelfmoordplan te verzinnen. maar ze is nog maar 12! ik wil haar echt nog niet kwijt. dat wil ik nooit. lieve mensen alsjeblieft, denk niet dat je leven geen nut meer heeft. diep in jullie hart wilt er toch niemand dood?! ik hoop dat ik haar gedachten kan verzetten. oh God help me. 04-02-2012 | Naam: noa | Leeftijd: 12 | Provincie: Belgie Waar is het fout gegaanHallo allemaal, Zoals vele, denk ik, heb ik heel lang getwijfeld of ik wel iets zou moeten schrijven, maar ik weet het ook niet meer. Ook als ik verhalen lees van mensen dan is het enige wat er door mn hoofd gaat "wat doe je moeilijk, er zijn mensen die echte problemen hebben, stel je niet aan". Maar ik doe mn verhaal gewoon, en ik zie wel of het helpt, of niet. Ongerveer 4 jaar geleden is het allemaal begonnen, mijn toenmalige vriendin van 12 jaar, waar ik eerst een flatje mee heb gehuurd toen jaren later een nieuwbouw heb gekocht. Echt een leven aan het maken voor beide. Ze kwam op een gegeven moment naar me toe en zei alleen. "ik hou niet meer van je en ik heb een ander". Dat was de eerste keer in mijn leven dat ik het opeens benauwd kreeg en ik bijna het bewustzijn verloor. Nu 4 jaar later, ben ik inmiddels bijna een jaar werkeloos om elk klein ding raak ik emotioneel, al mijn "vrienden" zijn weg en ik kan met niemand praten over mijn problemen. (tenminste dat gevoel heb ik) Mijn hele leven lang heb ik mijn problemen zelf opgelost, daarom schaam ik me ook een beetje over hoe ik mij voel. Ik kom er gewoon niet uit. Zelfmoord plegen, daar heb ik heel lang over nagedacht en meerdere malen. net als velen denk ik. De reden voor mij dat ik het nog niet gedaan heb dat zijn mijn ouders. Ook al zal ik het nooit weten of zien, ik wil ze die pijn niet aandoen. een jaar nadat het uit was toen was ik ook naar een psych gegaan, maar dat was zinloos. Wat ik gewoon niet snap, is dat iemand waar je je leven meedeeld. bewust je hart op de grond laat vallen.. Dat liefde een keer kan ophouden dat snap ik.. maar zo, Wat voor nut heeft het allemaal als je je naaste geeneens je vertrouwen kan geven. Wat misschien mijn gevoelens versterkt komt misschien door dat er bij mij HSP is vastgesteld. maar daar heb ik nooit bij stil getan. ik vind dat een slap excuus misschien. nogmaals, ik weet niet wat ik verwacht, 04-02-2012 | Naam: eerenson | Leeftijd: 32 | Provincie: Flevoland Altijd bozen ouders.Hoi, ik ben 12 jaar en wil dood. Ik heb het al 4 geprobeerd maar het lukt niet. Ik wil dood omdat ik altijd alles kwijt ben. Mijn ouders zijn dan heel boos. Ik wil ze niet meer tot last zijn. Dus ik wil dood. Ik heb al een briefje geschreven met mijn reden dat ik dood wil en dat ik ze veel geluk wens. Heeft iemand misschien hulp voor me? 04-02-2012 | Naam: Matthijs | Leeftijd: 12 | Provincie: Zuid-Holland vergisingmyn opa is jaar geleden gestorven en ik mis hem ng altyd en thuis heb ik altyd ruzie en op school vertrouwde ik een vriendin en ze heeft me nu gwn late vallen en ik ben alles kots beu 03-02-2012 | Naam: anoniem | Leeftijd: 16 | Provincie: Belgie mijn verhaal. ikben een meisje van 14. ik woonde vroeger bij mijn oma, maar toen mijn oma was gestorven is het begonnen, ik werd maar gedupt bij mijn vader. hij had nog nooit zelf voor zijn eigen kinderen moeten zorgen. ik had en heb nog steeds geen eetlust meer, ik wil nietmeer naar school. ik wil alleemaar alleen op mijn kamer zitten en huilen. toen moest ik naar een instelling voor 2 maanden. toen ging alles beter ik had een eigen psygoloog ook maar voor 2 maanden ik kwam er eindelijk bovenop. toen heb ik ook een jonge leren kennen waar ik pokke gelukkig meer was! pff we waren 15 dagen samen en hij liet me stikken voor zijn ex :'( we zijn nu al 6 maand verder en ik zie hem nogeven graag en ik mis hem egt pokke hard en hij wilt niks meer van me weten :'( pff nu is alles weer verslechtert ik ben mijn eigen beginnen snijden en heb zeer weinig zelfvertrouwen ik denk steeds meer en meer aan zelfmoord :(. ik krijg ook steeds commentaar van andere mensen en die commentaar kan ik echt niet gebruiken. elke morgen denk ik van pff weer het zelfde verhaal :( ik ben echt super deprii en niemand die me begrijpt ze zeggen allemaal ja het lijkt erger dan het is maar dat is het dus niet. het lijkt miss niet erg maar als je in mijn schoene staat dan voel je pas wat ik bedoel en nu hebt ik juist gehoord dat ik tot mijn 18 naar een instelling moet :'( en dat had ik zeker niet nodig :'( ik haat mijn leven zo ik kan egt nieks goed doen thuis is het ook altijd maar ruzie door mij :'( ik verpest iedereen zijn leven ik ben echt een slecht kind :'( pff nja dit was een stukje van mijn verhaal :'( :s 03-02-2012 | Naam: milina | Leeftijd: 14 | Provincie: Belgie eenzaamHoi. Sinds een paar maanden voel ik me enorm eenzaam en dat terwijl ik 17 ben. Ik kan nergens meer om lachen en meepraten en wil alleen nog in mijn bed liggen en huilen. Alles mislukt gewoon. Toen ik 15/16 was had ik enorm veel vrienden en voelde ik me heel gelukkig. Iedereen wilde met me omgaan en ik met iedereen. Alleen sinds het minder goed gaat met mijn vader, hij heeft een hartafwijking en ik vond een afscheidsbrief waarin stond dat hij zijn dood zag aankomen, gaat het minder goed op school, thuis, met familie en vrienden en werk. Ik ben gewoon bang mijn vader te verliezen. In die maand dat ik die brief vond kon ik me niet meer concentreren op mijn werk, ik was toen serveerster bij een heel gezellig en leuk restaurant en had leuke collega's - wilde er eigenlijk nog wel 2 jaar werken, en besloten de 2 bazinnen me te ontslaan. Ook ging het dus minder goed op school en ging ik van vwo naar havo. In de zomer ging ik met mijn ouders en broertje op vakantie en mijn broertje is opeens heel verlegen, terwijl hij altijd, net als mij eigenlijk, het zonnetje in huis was. En mijn moeder depressief en kijkt ook niet al te gelukkig en kan over alles zeuren. Mijn vader is fietsenmaker en nu het zo koud is maakt hij zelfs fietsen terwijl het iets van -5 is. Dat is echt niet goed! Dan komt hij binnen met blauwe handen, blauwe lippen en gaat hij tegen de kachel aanliggen. Sinds ik in een andere klas zit, wilde ik niet met deze klasgenoten opschieten omdat ik ze 'raar' en 'dom' vond. Ach, weet ook niet waar die gedachtes vandaan komen. Nu heb ik, 2 jaar later geen van die 50 goede vrienden meer over. Het probleem is dat er niemand is die met me op wilt trekken omdat ik er altijd ongelukkig uitzie en altijd alleen loop. Mijn broertje heeft weer eens 8 onvoldoendes op zn rapport terwijl hij hoogbegaafd is. Mijn moeder is depressief en mijn vader chagrijnig en ik heb nooit zin om iets te zeggen omdat ik het gevoel heb onbelangrijk te zijn. Aangezien mensen meestal door me heen praten als ik ga praten of doen alsof ze me niet verstaan. Ik heb wel een vriendje, maar die weet dit allemaal niet. Het vreemde is dat ik me niet echt om mijn gemak bij hem voel en niet echt 'verliefd' ben. Alsof ik alle 'gelukkige' emoties isoleer. Daarbij ben ik echt heel lelijk, heb hele rare tanden. Alleen hoor wel vaak dat ik model kan worden maar dat is vast sarcastisch. Vorig jaar heb ik opnieuw 2 baantjes gezocht maar ben bij beide na 4 maanden ontslagen. Heel vaak zeggen mensen tegen me: 'je mag wel wat vrolijker kijken'. Soms heb ik een 'goede' dag en ben ik vrolijk en spontaan en als ik dan iemand iets vraag of een gesprek wil aanknopen reageert diegene altijd kortaf zonder enige interesse in mij te tonen. Snap echt niet meer wie ik zelf ben, wat ik wil, wat ik kan, wat ik leuk vind, waarom niemand me meer mag. Was ik maar weer 14 en had ik nooit zo'n brief gevonden en waren mijn ouders en broertje maar gelukkig en wist ik maar wie ik zelf was en wat ik wil in mijn leven. Ik ga nu al 3 weken amper naar school en voel me eenzaam en ziek. Heb het gevoel dat ik mijn havo niet ga halen terwijl ik gewoon vwo kan, dat ik vriendschappen kwijt geraakt ben terwijl ik daar misschien nu nog vrienden mee zou kunnen zijn. Alles is nu gewoon verpest en ik zie geen uitweg. Op school ben ik bang om 'alleen' gezien te worden en sluit me op in de wc, hele pauzes lang, totdat het voorbij is. Tijdens lessen praat ik nooit en kan ik ook niet opletten, ben altijd ergens anders met mijn gedachten en heb geen ene rode cent op mijn rekening staan. Wow, doe zo negatief.. Maar wat heb ik nou aan een opleiding of mijn werk als ik er toch alleen maar negatief en depressief en eenzaam zit. Zulke dingen zijn vooral leuk om de contacten lijkt me, maar niemand wil contact met me. Oke mijn handen zijn moe van het typen. Het klinkt volgensmij heel erg aanstellerig maar dit is gewoon hoe ik me voel. 03-02-2012 | Naam: meriel | Leeftijd: 17 | Provincie: Drenthe genoegtja, ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet zeggen. er is de laatste jaren zoveel gebeurd. ik ben zo moe van het constant vechten. ik wil niet meer. het is goed geweest zo. het is nog niet eens dat ik zo wanhopig graag dood wil. maar wel rust. de afgelopen tien jaar die ik mijn best om maar niet toe te geven dat het zo is. het heeft gewoon geen zin 02-02-2012 | Naam: desirw | Leeftijd: 31 | Provincie: Utrecht Levenspijn.Hallo, Ik ben een normale jongeman met normale interesses in hele normale dingen. ik werk in een winkel en heb er ook vooral veel zin in, maar als ik thuiskom dan wil ik graag bij mijn geliefde vriendin zijn. Ik heb haar leren kennen via een vriendin en we hadden tot op heden veel plezier in alles wat we deden. 4 Maanden lang heb ik kunnen genieten van in een relatie zijn ook al is het nog steeds een relatie. Sinds kort kibbelen we omdat er veel dingen in haar leven gebeuren terwijl ik haar wil helpen. Toen die problemen weg waren heeft een vriendin boos gereageert dat haar gedrag naar anderen niet kan, geziene het feit ze een achterstand heeft. Sindsdien is zij enorm down en doet afstandelijk tegen mij. Ik wil haar helpen maar ze laat het maar niet toe. Heel veel mensen proberen haar van mij af te pakken aangezien zij een aantrekkelijke meid is. Ik wil kunnen genieten van haar om me heen maar ze praat toch constant over haar vriendin. Ik weet niet hoe ik hierop moet reageren. Bovendien zei ze dat ze rond Augustus stage wilde lopen in een ander land voor bepaalde tijd dat mij stress oplevert. Ik wil niet dat iemand haar in een ander land afpakt of dat ze een lover krijgt terwijl ik van niets weet. Hoe meer ik erover denk hoe banger en banger ik word. Zij betekent alles voor me en wil graag een toekomst opbouwen met haar. Ook wil ik zelf meer werken en een full-time job opbouwen omdat ik een fijne baan nu heb. Bedankt voor het lezen van mijn verhaal en bedankt voor uw tijd. gr. 02-02-2012 | Naam: sander | Leeftijd: 22 | Provincie: Gelderland ....ehm..ik weet het niet meer, loop al heel m'n leven met ellende in mijn hoofd. Het is nooit fijn, verdrink de dagen. niks lukt, vader gevraagd om hulp (hij heeft 14 jaar geleden zichzelf van het leven beroofd) soms vraag ik om hulp maar het lijkt alsof niks hlpt. 02-02-2012 | Naam: sally | Leeftijd: 36 | Provincie: Overijssel ben het beu...Ik ben cedric en ik ben opgelucht dat ik mijn hart eens kan luchten ik ben een nierpatient van 17 jaar die nierziekte is niets ernstig maar als ik te dik word kunnen mijn nieren en hart stil vallen dat is wat ik op dit moment aan het doen ben ik eet zeer veel om te verdikken en rook zeer veel en met succes ik ben 17 en weeg op dit moment 100kg en mijn gewicht is nog steeds in stijgende lijn de dokters zeggen dat als ik zo door ga ik maar 30 jaar kan worden hopelijk gaat dit wat sneller 01-02-2012 | Naam: cedric | Leeftijd: 17 | Provincie: Belgie |
|||
