Zelfmoord.nl





Deze site is bedoeld voor mensen met zelfmoordgedachten. Op deze site kun je je gedachten, je gevoelens (anoniem als je dat wilt) opschrijven.
Als je zelfmoord wilt plegen dan heeft dat vaak te maken met diepe pijn, verdriet, verwondingen, in de steek gelaten zijn. Voor iedereen is dat verschillend, ieder mens is uniek in zijn beleving en gevoelens. We willen je niet aanmoedigen om zelfmoord te plegen. Juist niet, wij willen je aanmoedigen en helpen andere wegen te zoeken. Vertel hier je verhaal. Er zijn mensen die naar je willen luisteren.

Bekijk ook onze andere sites:
  • Geenzelfmoord.nl

    Met verhalen van mensen die uit de put gekomen zijn en geleerd hebben met pijn om te gaan, of geleerd hebben van dingen uit het leven te genieten. Hoe is dat gelukt ? Ook dat is voor iedereen uniek.
  • Leefmee.nl

    Wij willen een luisterend oor zijn voor wie zijn/haar verhaal wil vertellen.

Kijk ook eens op ons forum als je lotgenoten zoekt, of als je wilt dat mensen op jouw verhaal kunnen reageren, of als je vaker iets kwijt wilt bijv.

In de winter voel ik me somberder dan in de zomer

Ja
Nee
Maakt geen verschil
(Er is 21542 keer gestemd)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »
Liefde
Mijn vriendje waar ik veel van hield heeft het uit gemaakt de reden was dat ik elke dag vraag ben je sirieus doe je geen domme dingen hy is moe zegt die nu wil iik dooood
19-11-2014  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Zuid-Holland
Ik voel me zo alleen en ongelukkig
Ik ben een getrouwde mama 45j van drie kinderen, heb een goede en leuke job, maar voel me vaak zo alleen. Mijn man is niet actief betrokken bij mijn hobby 's en ik kom beter met mijn klanten overeen dan met mijn collega's. Die jonge nieuwe collega is door iedereen graag gezien, terwijl ik weet hoe slecht ze over sommigen spreekt. Zie ik alleen dat? Als ze met mij moet samenwerken, laat ze mij al het werk doen en met anderen is er een goede samenwerking. Ik zie het allemaal niet zo goed meer zitten. Collega's waarmee ik het zo goed kon vinden vroeger praten nu veel minder met mij en zijn zo vol van die nieuwe en zij vinden dat ik veranderd ben. Ik zonder me steeds meer af en voel me steeds meer alleen. Het doet pijn, ik wil dat niet meer voelen.
18-11-2014  |  Naam: Kristin  |  Leeftijd: 45  |  Provincie: Belgie
weet geen raad meer
Ik ben een zzp'er sinds 3 jaar heb ik geen werk meer. Maar door de inkomsten van mijn vrouw krijg ik geen uitkering. Aan werk kan ik niet komen ben overal te oud voor en mijnvrouw heeft mij in de steek gelaten. Alleen wil ze niet scheiden en ja zit nu tot mijn oren in de schulden.kan geen rekening meer betalen.ben gewoon ten einde raad en wil er gewoon een eind aanmaken. Er is wwerkelijk geen enkele instantie die mij wil helpen. Nou dan hoef van mij het leven ook niet meer niemand ziet mij meer staan dus waarom zou ik dan nog willen leven.
18-11-2014  |  Naam: annoniem  |  Leeftijd: 45  |  Provincie: Zuid-Holland
Wild hearts can't be broken
Het leven is niet gemakkelijk nee, maar dat zal het ook nooit zijn. Teleurstellingen zullen blijven komen.. Ik ben 15, en heb het ook moeilijk om met beide voetjes op de grond te blijven. Ik ben namelijk depressief sinds ik 12 jaar was en ik heb nog steeds problemen met automutilatie, en mijn energie is heel ver weg. Maar misschien moet iedereen eens denken aan de positieve dingen van het leven? Ik weet wat het is om te willen doodgaan, maar als er ook maar 1 kans is, moet je die misschien grijpen! Volg je hart
17-11-2014  |  Naam: Luna  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Belgie
zelfmoordgedachten
Hey?

Ik denk ontzettend veel aan zelfmoord de laatste tijd. Maar durf het gewoon niet te doen. 2 vrienden van mij weten er van maar willen niks meer met mij te maken hebben en een van hun denk dat het allemaal gelogen is. Dus ik sta er alleen voor wat moet ik doen?

16-11-2014  |  Naam: ....  |  Leeftijd: 17  |  Provincie: Groningen
ik weet het niet meer
Hoi, ik ben een meisje van 16 jaar en ben mollig gebouwd. Daarmee wordt ik vaak mee uitgelachen. Ik zie steeds perfecte meisjes in mijn klas zitten die zitten bluffen over hun smal. Ik word ook scheef bekeken door iedereen en heb soms zelfs het gevoel dat mijn vriendinnen zich schamen voor me. Ik voel me constant het 5de wiel aan een auto. Het reservewiel voor als ze me eens nodig hebben. Op school heb ik maar een paar vrienden en ik eet zekfs tijdens de middagpauze op het toilet en huil daar de hele tijd. Thuis durf ik niets te zeggen tegen mijn ouders omdat ik een goeie dochter wil zijn. Ook oo Facebook vallen oude mannen mij lastig waardoor ik doosbang ben. Ik ga elke dag al huilend slapen en ik kan aan niemand vertellen wat er echt in me omgaat. Ik heb vaak de gedachte om zelfmoord te plegen. Ik heb al vaak opgezocht op het internet welke 'methoden' er zijn en wil het uitproberen maar ik durf niet. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik wil dat dit stopt maar dat gaat niet. Ik zit al in een depressie. Ik ben op en mijn leven moet nog maar beginnen. Ik ben zo bang. Ik slaap nog nauwelijks.
wanneer gaan mensen me nu eens accepteren hoe ik ben en me niet afbreken. Zij weten de gevolgen niet. Ze moesten eens weten wat er door mijn hoofd spookt. Ik ben het beu. Ik wil niet meer leven. Ik ben toch nutteloos. Ik wil ook een mooi dapper meisje zijn die alles heeft wat ze maar kan wensen.

16-11-2014  |  Naam: E.V.  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Belgie
spijt
Ik ben een meisje van 15 en ik heb al sinds mijn 9e problemen en ik loop bij een psycholoog. Ik ben er indmiddels al 4x terug gekomen. Steeds andere problemen. De problemen worden steeds erger. Bij de laatste kwam de politie erbij kijken. Ik moet nu onderzocht worden want mn huisarts, psycholoog en politie denk dt er veel ergere dingen met me zijn dan alleen wat trauma's van vroeger. Mn moeder voelt zich nu niet meer veiligmet mij in 1 huis. Nu vraag ik me wel eenz af: ben ik nu ziek in mn hoofd? Heeft het leven nog zin? Mn moeder bekijkt me nu vol afschuw en ik moet wss het huis uit. Het spijt me allemaal heel erg. Maar niemand gelooft me nog. Mensen die zelfmoord plegen hebben het vast erger. Maar voor mij is dit al erg. Ik voel me zo naar om dit alles
16-11-2014  |  Naam: anoniem15  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Noord-Holland
van binne en buiten kapot
Ik ga helemaal kapot van binnen en van buiten thuis gaat alles fout altijd ruzie altijd heb ik het gedaan dan word ik weer geslagen mensen die zeggen ik kom naar je toe als het moet ik heb ze nodig ze laten me kei keihard vallen ze wouden alleen alles horen maar een klein aantal zijn er wel voor me maar ik wil niet meer en hun willen willen dat ik blijf maar ik wil gaan en niemand weet hoe het bij van binne voelt
16-11-2014  |  Naam: vera  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Overijssel
Mijn verhaal, diepe zelfmoordneigingen
Mijn ouders zijn sinds mijn 4e uit elkaar en hebben geen contact met elkaar sindsdien. Ik ben bij mijn moeder blijven wonen en heb daarom ook geen contact met mijn vader. Mijn vader is ook niet iemand die voor mij kan zorgen. En toen op mijn 8e werd ik uit geplaatst omdat mijn moeder boordelijn blijkt te hebben. En add. Nu woon ik in een gezinshuis en ondertussen heb ik mega veel gezinnen mee moeten maken. Maar nu ik hier woon, gaat het slecht. De mensen zijn aardig maar ik voel me niet thuis. Mijn moeder wa er eerst altijd voor me maar sindsdien het met mijn zus slecht gaat laat ze me zitten. Ik kan bij niemand terecht. Ik zit nu op terapie voor emdr alleen lukt het allemaal niet. Ik ben zo depresief, wil niet eten, snijd mezelf en heb zelfmoordneigingen en nu voor al. Ik zit zelfs al te denken hoe en waar of wat. Dus tja als ik er binnenkort niet meer ben dan kunnen ze waarschijnlijk hier zien hoe en wat. Ik weet niet zeker of ik het ga doen maar ik ben zo boos en verdrietig en die zijn sterker dan mijn angst. Dus ... Doei
16-11-2014  |  Naam: Nevermind  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Noord-Brabant
Verdriet
Na33 jaar huwelijk ben ik nu alleen. Ik had geen gelukkig huwelijk, maar probeerde er altijd het beste van te maken. Het lukte toch niet om samen oud te worden. Mijn man had liever iemand anders.
Nu ben ik bijna 60, alleen, werk wat ik niet meer aan kan. Kinderen die denken: "mam redt zich wel," en als ik vertel dat het met mij niet goed gaat, kunnen ze er niets mee. In mijn leven is niets meer leuk. Ik ben 25 kg afgevallen, dat is het enige positieve wat mijn scheiding me heeft opgeleverd.
Leven wil ik niet meer, maar ik heb geen keus, ik zal verder moeten.

15-11-2014  |  Naam: Traan  |  Leeftijd: 59  |  Provincie: Flevoland
pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »