Zelfmoord.nl




Deze site is bedoeld voor mensen met zelfmoordgedachten. Op deze site kun je je gedachten, je gevoelens (anoniem als je dat wilt) opschrijven.
Als je zelfmoord wilt plegen dan heeft dat vaak te maken met diepe pijn, verdriet, verwondingen, in de steek gelaten zijn. Voor iedereen is dat verschillend, ieder mens is uniek in zijn beleving en gevoelens. We willen je niet aanmoedigen om zelfmoord te plegen. Juist niet, wij willen je aanmoedigen en helpen andere wegen te zoeken. Vertel hier je verhaal. Er zijn mensen die naar je willen luisteren.

Bekijk ook onze andere sites:
  • Leefmee.nl

    Wij willen een luisterend oor zijn voor wie zijn/haar verhaal wil vertellen.
  • In Memoriam

    Ter nagedachtenis aan geliefden

Kijk ook eens op het forum als je lotgenoten zoekt, of als je wilt dat mensen op jouw verhaal kunnen reageren, of als je vaker iets kwijt wilt bijv.

In de winter voel ik me somberder dan in de zomer

Ja
Nee
Maakt geen verschil
(Er is 24628 keer gestemd)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »
why
Why is het leven zo zwaar.
why i s het lang.
Why is het tevens mooi.
why why why

27-02-2015  |  Naam: Bianca  |  Leeftijd: 45  |  Provincie: Limburg
valse glimlach
Het begon eigenlijk allemaal toen ik mijn examens niet had gehaald. Ik ging met verkeerde mensen om. Door die verkeerde mensen ben ik ook op het verkeerde pad geraakt. Ik was in die tijd erg onzeker over me zelf. Ik durfde tegen niemand nee te zeggen, veel mensen maakte hier misbruik van. In het begin waren het gewoon kleine dingen maar na loop van tijd hadden mijn "vrienden" mij zo gemanipuleerd om wat met ze te doen. Wat we gedaan hebben wil ik liever niet vertellen, maar ik door dat ene zat ik dus 8 maanden vast. Het vast zitten zelf vond ik niet zo erg, je had het daar goed misschien zelfs te goed. Ik vond het alleen wel zielig voor mijn familie. Elke keer als ik aan ze dacht (wat ik juist niet wou) ging ik maar blowen. Blowen was het enigste wat mij in die 8 maanden rustig hield. De Groepsleiders hadden het nooit door dat ik stoned was, wat ik dus nu wel echt slecht van ze vond. Ik moest vaan UC (urinecontrole) afleggen maar daar werd ik ook nooit mee gepakt door bepaalde trucjes. Op een gegeven moment schaamde ik me zo erg voor mijn familie dat ik tegen ze zei niet meer komen. Toen ik daar vast zat droomde ik er gewoon van om weer naar buiten te gaan. Nu 8 maanden later lijkt het alsof er niks verandert is. Ik voel me gewoon nog steeds gevangen in mijn hoofd. Ik kan nu met niemand echt goed praten. Niemand weet ook dat ik nu al een paar maanden met het gevoel rondloop dat ik gewoon weg wil zijn. Op school weet niemand het. Niemand van mijn klas weet dat ik überhaupt heb vastgezeten. Mijn mentor weet het alleen. Elke dag loop ik buiten met een glimlach, een valse glimlach. Het voelt gewoon alsof ik een masker op heb. Niemand weet dat ik zoveel pijn heb. Ik loop nu al 8 maanden therapie maar ik denk niet dat het helpt, er is na 8 maanden niks verandert. Ik heb ook moeite om met iemand er over te hebben want ik vertrouw echt niemand meer.
22-02-2015  |  Naam: -  |  Leeftijd: 17  |  Provincie: Zuid-Holland
Zwakke wil..
Meer dan de helft van mn leven zwerven de gedachten al rond. Het wordt alleen maar erger. Heb zo'n waslijst met problemen medisch en mentaal dat ik er niet eens meer aan wil beginnen. Ken mensen en de pijn die hun kinderen hebben moeten begraven en dat is iets dat ik mijn ouders eigenlijk niet aan wil doen. Ik zie mezelf als een plant die m'n ouders hebben geplant en niet wil bloeien ondanks de liefde en tijd die er in is gestoken. Wat moet ik hier nu mee aan... Beide uitwegen komen neer op het pijn doen van m'n ouders. Het was beter geweest als ik nooit geboren was.
22-02-2015  |  Naam: iemand  |  Leeftijd: 30  |  Provincie: Gelderland
geef niet op
ik wil jullie allemaal het liefst een dagje zonder zorgen geven, maar jammer genoeg kan ik dat niet en de waarheid is, zelf gaat het ook niet zo goed met me.
ik ga niet over mijn verleden praten, maar ik heb genoeg meegemaakt. ik weet dat het makkelijk is om te zeggen dat je de moed erin moet houden, dat achter de wolken de zon schijnt, maar dat kan ik allemaal niet beloven. wel geloof ik dat jullie hier allemaal met een reden zijn, net als ik, misschien weet je die reden nog niet, en ben je net als ik zoekende ik deze klote-presteermaatschappij. ik geloof heilig in ieder van jullie, net als ik geleerd heb in mezelf te geloven. al is het maar iets heel kleins, beloof me dat je door zal zetten, hoe moeilijk het ook is en misschien nog wel zal worden. want ergens in de wereld is iemand die jou serieus neemt, die jou wel de moeite waard vind. zoek, achter die hoge bergen, achter die donkere wolken. nou moet je me niet verkeerd begrijpen, ik ben geen bijbel-enthousiast, integendeel zelfs. maar ik geloof in de kracht van de mens. ik geloof dat je zelf je geluk kunt maken, zoeken, vinden. hoe moeilijk het soms ook is, probeer in ieder geval. want wat heb je nog te verliezen?


21-02-2015  |  Naam: fairytale  |  Leeftijd: 24  |  Provincie: Noord-Brabant
pleegkind = kutleven
ik heb al van klein af aan nooit het recht gekregen om fatsoenlijk te leven.

toen ik klein was hadden mijn ouders voortdurend ruzie , mijn vader peste mijn moeder daardoor kwam ik met mijn moeder en zusjes in vele vluchthuizen terrecht.

uiteindelijk zijn we weggehaald bij mijn mama ,en heeft zij verschillende zelfmoord pogingen achter de rug die ik stuk voor stuk bewust mee had

ik ben geplaast geweest in tehuizen waar niemand wist dat we daar zaten

ik heb in crisistehuizen en gezin gezeten

en dan ben ik uiteindelijk in een pleeggezin gekomen waar ik nu deze zomer al 10 j zit , ik ben nu 16 en wil iets berijken in mijn leven

Ik heb nooit het gevoel gehad dat deze pleegouders mij beschouwen als hun eigen kind maar eerder als een vreemdeling ...

ik zou iemand zijn die niks wilde doen en overal moeilijk in is ... gisteren kwam ik thuis met een voorstel ik zou willen gaan dansen in de danschool van anick van de ketnet band

wat op zich heel normaal is wat in lommel kent iedereen haar en dat is ook de stad waar mijn mama woont ... maar die kans geven ze mij niet ik moet maar wachten tot mijn 18e ...

wat word mij in mijn leven dan nog wel gegund? wat is dan nog de zin van mijn leven?

21-02-2015  |  Naam: joyce  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Limburg
de stilte in mijn hoofd
de shit stilte in mijn hoofd

de gevaarlijke stilte
ik ben er in mijn hoofd mee bezig
wanneer waar hoe
en als je dat gevecht achter je hebt is het alleen nog de vraag wanneer
dan ontstaat zo een stilte in je hoofd
zo een gevaarlijke stilte
net of je bereid bent
geen druk meer
geen angst meer
alleen nog het verlangen naar rust !!


21-02-2015  |  Naam: Joan  |  Leeftijd: 55  |  Provincie: Noord-Holland
alles zit tegen
hoi ik heb werkelijk een rot leven alles zit tegen werd gepest van groep 4 tot en met 8 is het voorbij toen ik eindelijk naar middelbaar ging. maar toen begon de ellende pas kreeg een auto ongeluk waardoor ik lange tijd niet kon sporten ben daar mee gestompt omdat ik niet meer zag zitten om op oud niveau terug te keren toen kwam me moeder in het ziekenhuis te liggen gelukkig heeft ze het overleeft net toen zij uit het ziekenhuis was heb ik een schietpartij meegemaakt waardoor ik een trauma had jaar later bleef ik zitten terwiijl ik super vel ziek was geweest en uitleg had gemist dit voelde allemaal zoon pijnlijk maar gelukkig had ik een goeie vriendin wat zo goed ging dat we een relatie begonnen begin september maand later gingen me oudera scheiden en ik voelde me niet fijn in de klas nu heb ik ruzie gehad met me vriendin waar nergens omging maar ze heeft het wel uitgemaakt het ging net eindelijk allemaal goed net scheiding verwerkt en krijg ik dit tegen houdt het dan nooit op
20-02-2015  |  Naam: anoniem  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Noord-Brabant
leven
Het hart is stil en verlaten,
het is dodelijk stil.
Niemand heeft het in de gaten,
wat de ziel en geest wil.
Hart,lichaam en ziel,
alle drie ineen.
Er is nog een vierde wiel,
het masker,te zien door iedereen.
De dood van binnen,
de lach van buiten.
Wie gaat er winnen,
het leven? Of het afsluiten.

20-02-2015  |  Naam: maaike  |  Leeftijd: 40  |  Provincie: Drenthe
dood
ik weet het niet meer ik wil dood
20-02-2015  |  Naam: harke  |  Leeftijd: 28  |  Provincie: Limburg
shit stilte
het is zo een kut gevoel
de leegte voor dat je het doet
ik kan er met niemand over praten
het is als een berg klimmen
en als het dan zo ver is is het nog maar een klein stapje
mijn vraag is
waar moet ik heen , waar kan ik heen,
ik hou de druk niet stand

20-02-2015  |  Naam: paul  |  Leeftijd: 55  |  Provincie: Noord-Holland
pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »