Zelfmoord.nl




Deze site is bedoeld voor mensen met zelfmoordgedachten. Op deze site kun je je gedachten, je gevoelens (anoniem als je dat wilt) opschrijven.
Als je zelfmoord wilt plegen dan heeft dat vaak te maken met diepe pijn, verdriet, verwondingen, in de steek gelaten zijn. Voor iedereen is dat verschillend, ieder mens is uniek in zijn beleving en gevoelens. We willen je niet aanmoedigen om zelfmoord te plegen. Juist niet, wij willen je aanmoedigen en helpen andere wegen te zoeken. Vertel hier je verhaal. Er zijn mensen die naar je willen luisteren.

Bekijk ook onze andere sites:
  • Leefmee.nl

    Wij willen een luisterend oor zijn voor wie zijn/haar verhaal wil vertellen.
  • In Memoriam

    Ter nagedachtenis aan geliefden

Kijk ook eens op het forum als je lotgenoten zoekt, of als je wilt dat mensen op jouw verhaal kunnen reageren, of als je vaker iets kwijt wilt bijv.

In de winter voel ik me somberder dan in de zomer

Ja
Nee
Maakt geen verschil
(Er is 24976 keer gestemd)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »
Hou vol!
Ik ben een vrouw van 39
Heb al van jongs af aan last van psychische klachten. Borderline. Depressief enz
heb veel meegemaakt vader was alcoholist en heb daardoor traumatische ervaring meegemaakt
Verder ben ik erg eenzaam
Relaties mislukken keer op keer weer word er misbruik van mijn goedheid
Gemaakt en ik word steeds verliefd op de verkeerde hetro vrouwen
Ik ben dus lesbisch wat ik ook moeilijk ken accepteren
want vind maar iemand die je neemt zoals je bent met mij spygische klachten
Ik woon.op mezelf maar voel me zeeeer alleen.
Ben momenteel verliefd op een vrouw maar natuurlijk hetro en een vriend
Ik weet niet hoe ik verder moet.
Ik drink veel.alcohol de laatste tijd om de pijn te verzachten en snij of sla mezelf.
Ik knok steeds weer en weer .
Maar ik ben kapot
Zelfmoord plegen zou ik nooit doen!
Dat is de oplossing niet
Mensen die deze gedachten hebben
ZOEK HULP AUB
JE BENT HET WAARD OM TE LEVEN
JIJ BENT BELANGRIJK!
PLEEG AUB GEEN ZELFMOORD!
ER ZIJN MENSEN DIE VAN JE HOUDEN
DIE JE ZULLEN.MISSEN
DOE HET NIET!!!

Ik zal het in ieder geval nooit doen!
Ik knok nog liever
Eens zal voor mij het licht schijnen!
En geloof me.lieve mensen voor jullie ook!
IK STUUR JULLIE HEEL VEEL KRACHT EN LIEFDE TOE!

23-07-2015  |  Naam: anoniem  |  Leeftijd: 39  |  Provincie: Limburg
Mijn leven
De reden waarom ik dit schrijf weet ik zelf ook niet en misschien kom ik er later wel achter. Ik haat mezelf. Ik haat mezelf al 3 jaar. Ik weet niet wat ik moet doen met mn leven. School weet ik nog steeds niet werk kom ik nergens aan geen een meisje  zou mij ooit willen dus een toekomst met kinderen zit er ook niet in. Ik heb geen leuke dingen in mijn leven. Er zijn een aantal redenen waarom ik nog leef en niet drie jaar geleden alsnog ervoorgesprongen. Ten eerste vrienden. Ik heb vrienden die veel mensen niet accepteren zoals mijn ouders en veel mensen die mij niet met hen om wil zien gaan. Maar het rare is dat deze vrienden mij het beste begrijpe mijn probleme snappe en kunne meeleve in wat een persoon meemaakt. Mijn ouders snappe veel dinge niet omdat ze alles vanuit de islam probere te redenere maar dat kan gwn niet  ik geloof niet in de islam en dit kan ik niet zegge tege mn ouders. Ten tweede de wiet. Ookal is het drugs, ookal is het slecht voor je (contratie gaat achteruit iets tragere reactievermoge)alsnog is het een vand de dinge die me recht op houd. Ik vind mijn rust hier in. Ik kan urenlang prate met mense over hoe ik denk als ik onder invloed ben. Jammer genoeg heb ik niet nog meer redenen. Ik wil niet meer leven. Ja mense zulle mij misse en ik hun ook maar ik wil niet verderleve met mezelf. Ik kan het gwn niet aan. Toen ik nog jong was dacht ik nooit aan zelfmoord en vond ik het bizar dat mense dat wilde doen. Maar nu begrijp ik het. Ik schrijf dit voor het geval ik in een van deze dage weg ben en mense kunne leze hoe ik denk. Ook de mense die het nie geaccepteerd zouden hebben als ik nog zou leven. Ik wil tegen mijn ouders zegge dank je wel voor de liefde de financiele hulp en onderdak maar ik wil niet verderleve same met jullie. Ik heb nooit iets eerlijk kunne zegge tege jullie. Ik blow al sinds mijn 15de. Ik heb een enorme haat gecreeerd tege de islam puur vanwege de opvoeding die de islam vereist. Ik heb gedronke en gerookt en ik heb ervan genoten omdat ik in een goede omgeving was. Iets wat ik thuis niet kan noemen. Tege mijn vriende wil ik zegge leef voort en ik wens jullie al het geluk in deze hele wereld. Jullie ware de beste en niemand kan jullie iets anders wijs maken.
Ik heb veel foute gemaakt in mijn leve. Ik heb gestole en verkocht in mijn leve en ik leerde niet vwn mn eerste maar pas de zoveelste fout. Maar er zijn honderdduizenden mensen zoals ik dus wrm zou t mij een slechter mens make. Ik heb 1 jaar lang rond gelope met kleding die mij niet eens fatsoenlijk paste. Als ik geluk had had ik een 5je op zak. Ik ben jaloers op mense die uit een gezin kome waar ze het heel breed hebben. Ze hebbe geen moeilijke tijde doorgemaakt. Ze zijn blij en gelukkig. Mense zegge dat geld niet geukkig maakt, maar dat is de grootste leugen die er is. Als was t maar 50 euro dat ik zou krijge of verdiene dan zou ik al blij en gelukkig zijn. Geld maakt de man. Met geld kom je aan een vriendin een huis een rijbewijs een auto een gezin. Zonder geld kom je nergens. Welk meisje wil je als je geen ene rooie cent hebt. Het leven is kut en hard en ik weet niet meer wat ik moet doen.

23-07-2015  |  Naam: Ilias  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Noord-Brabant
Zelfmoord
Ik wil zelfmoord plegen omdat ik thuis heel veel ruzie heb omdat ik rook en me ouders mogen dat niet weten en ze ruiken dat en nu gaan ze er een heel probleem van maken ben er gewoon klaar mee met dat geruzie
23-07-2015  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Gelderland
Sexualiteit
Het gebeurde voor het eerst toen ik 6 jaar was.
Ik werd door een kennis verkracht.

We woonden in een asielzoekerscentrum, eerst was het die kennis, daarna was het een buurjongen.

Het gebeurde keer op keer, ik mocht niks aan mijn moeder vertellen of ze zou dood gaan.

Mijn vader heb ik nooit gekend, die is overleden.

Mijn moeder heeft twee keer zelfmoordpogingen gedaan om ons (ik en mijn broer) in Nederland te houden. (wij zouden worden teruggestuurd).

Ik kwam erachter dat ik homoseksuele was.
Dit hield ik jarenlang verborgen!

Ik dacht dat dit slecht's een fase was en ik deed er niks mee.

Ik raakte in contact met mensen van mijn geslacht, en ik voelde mij zeer goed.

Ik kreeg een relatie, in het geheim, maar mijn broer zag een foto van mij en mijn ex in mijn telefoon.

Dit leidde tot een ruzie, waarbij ik uiteindelijk toegaf dat ik het was met tranen die niet te stoppen waren.

Ik kreeg klappen, en werd beschouwd als een zieke geest die het leven niet waard was.

Ik werd naar een priester gebracht zonder dit te weten. Ik heb gedaan wat de priester mij vroeg, maanden lang geen contact gehad met niemand, bidden... bidden...bidden..
Er kwam er niks van!

Mijn broer sleurde me mee naar de huisarts, ik vertelde mijn verhaal omdat hij mij dwong, en zij zag het probleem niet in waarom wij bij haar waren. Ze nam het op voor mij! Ze zag hoe mijn broer mij behandelde en vond dit niet normaal.

Ik heb hier veel pijn mee geleden, omdat ik ook vaker geslagen werd.

Nu is er een moment van rust, het is al een jaar later maar wij hebben het er niet over.

Maar ik heb een hoge muur om mij heen gebouwd en laat niemand toe.

Ik wil iedereen die met zijn seksuele geaardheid zit (vooral de buitenlanders) aansporen dat je dit niet kunt veranderen, en ook niet met de dood!

Heb zelfmoord pogingen gehad, maar dan flitst alles voorbij. Dit helpt niet het is geen oplossing.

Kom op voor jezelf, het gaat om jouw!! Je bent wie je bent en dat kan niemand veranderen, je ouders niet, je vrienden niet en ook God niet.

Ik hou van je, we houden van je, je bent niet alleen.


♥︎

23-07-2015  |  Naam: D.  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Noord-Brabant
story of my life
hallo
ik ben vorige week 18 geworden en ben het nu al zat vrienden willen meer dingen doen dat dat ik wil ze will drinken en feesten zo dronken worden als kan. zo ben ik niet en voel ik me niet. maar ze gaan ver tot overhaalen. heb binnen 2 weken bijna geen vrienden die voor mij of met mij zijn. staar levenloos voor mij uit en luister naar de wint het geluid van stilte das vijne geen gezeur meer aan je hooft heb nog nooit lief gehad en zal ook nooit krijgen. ben een eenzame jongen die langzaam wegkweld voor alles om mij heen speel ik schijn maar zeg nie hoe ik me voel. zoms zauw ik zeggen was het maar mijn beurt.

(je leeft in liefde en pijn maar met de dood zal je nooit gelukkig zijn)

21-07-2015  |  Naam: verborgen  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Limburg
Zo alleen
Ik ben zo alleen
Zo eenzaam
Zonder jou.
Verlaat mij niet.
Ik hou van jou.
Rest in pizza.

Mijn polsen
doen pijn
wat doe je?
Nee
Papa
Niet doen

ALSJEBLIEFT

20-07-2015  |  Naam: SuicideComité  |  Leeftijd: 17  |  Provincie: Belgie
Suicide en hulp
Hallo allemaal,

Ik ben 22 en vanaf m`n 10e heel erg suicidaal en depressief. Ik vraag me af waarom het zo moeilijk is een einde aan je eigen leven te maken, als het niet zo moeilijk was geweest dan was ik er allang niet meer. Voel me daardoor gevangen in dit leven.

Maar goed, als je lotgenoten zoekt, een luisterend oor of iets anders, schroom je dan niet contact met me op te zoeken. Je bent dan niet (meer) alleen! Ik wil er graag zijn voor mensen hoe jong of oud ook die zich ook zo voelen of misschien is het bij jouw wel iets minder erg of juist veel erger dat maakt me niks uit, ik heb zelf heel erg veel meegemaakt en kijk nergens raar van op.




19-07-2015  |  Naam: Mila  |  Leeftijd: 22  |  Provincie: Noord-Holland
Het leven niet willen
Ooit al het gevoel gehad dat het voor jou als persoon niet uitmaakt of je er nog bent? Als het een enquete zou zijn dat je de dood mag aankruisen omdat het voor jou geen meerwaarde is om te leven? Ik leef al van mijn 15jaar met die gedachte en die is nooit echt weg gegaan. Soms zit het gewoon wat verder in de gedachte dat je er niet zo aan denkt. Op mijn 16 heb ik een zelfmoordpoging gedaan. Ik heb mijn nek open gesneden maar mijn vader had me gevonden. Onmiddellijk moest ik in therapie en werd ik al snel bestempelt als depressief! Die therapie heeft me niet veel goed gedaan. Er werd niet begrepen dat dat gevoel dat ik had niet ging weggaan, dus gaf ik mijn psycholoog wat hij wou. Zeggen dat ik niet meer aan de dood dacht.
Als ik nu tegen mijn vriend of mijn ouders zeg dat het leven gewoon niet hoeft voor mij verklaren ze me depressief en stellen ze voor om weer met die psychologen te gaan praten. Ze snappen me niet dat dat mijn keuze is, wat ik voel. Als ik daar eerlijk in ben tegenover hen ben ik bang dat ze me terug naar therapie gaan sturen. Dan zwjjg ik maar en zet ik een masker op.. terwijl ik toch liever de keuze van dood te zijn zou willen.

18-07-2015  |  Naam: -  |  Leeftijd: 21  |  Provincie: anders
Mijn momenten
Ik heb mijn momenten, waar de pijn extra voelbaar is. Door woorden die worden gezegd, door het probleem om alles letterlijk te nemen. Ik kijk terug naar een persoon met momenten waar het verdriet zich wortelt in gedachtes en in de ziel, de wortels blijven eeuwig zichtbaar en worden op momenten aangetikt, waardoor ze gestimuleerd worden om de weer pijn voelbaar te maken.

Ik word soms bang bij het feit dat de gedachte om niet meer te willen terug blijft komen ,de ene keer ben ik meer bang dan de andere keer, want aan de andere kant hoort het bij mij denk ik dan maar..

Je hebt je fases in het leven waar alles shit gaat maar er is altijd een fase wat dat weer gedeeltijk heelt. Maar niet volledig, niet bij mij. Mijn beeld blijft negatief en onzeker over mijn leven.

Ik wil dat deze gevoelens blijft bij momenten en zich niet zo ontwikkelen dat ik er geen controle meer over heb.

17-07-2015  |  Naam: Anoniem   |  Leeftijd: 25  |  Provincie: Groningen
Zo geen zin meer in
Voor de zoveelste keer loop ik vast op hulpverlening. Elke keer komt het uit op mijn verleden. Dit station heb ik al eens ervaren en gevoeld en bijna met mijn leven moeten bekopen omdat ik zelfmoord wilde plegen destijds.
Hoe vervelend ook nu weer dit gevoel van vroeger omhoog komt ik meer verlang om mijn fout van destijds te herzien en nu wel uit het leven te stappen. Ik snap dat dit een definitieve oplossing is om onder mijn gevoel uit te komen. Maar nu trek ik het ook niet meer. Thuis 'moet' ik maar net doen of ik blij ben, na al die keren bij de psych geweest te zijn weet ik eigenlijk niet eens wat ik moet en volgens mij hij ook niet met mij. Ik ben verscheurd van binnen en blok nu mijn gevoel uit bescherming van mijn gevoel.

Net 2 uur gereden met mijn auto in de hoop me even beter te voelen maar helaas.

Ik vertrouw mezelf niet meer want weet dat ik moet doorgaan maar ben zo klaar met dat fokking leven. Heb een ultimatum voor mezelf om iets beter te gaan voelen anders hoeft het voor mij niet meer.


15-07-2015  |  Naam: Mij  |  Leeftijd: 48  |  Provincie: Noord-Holland
pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »